21-02-12

De Belfortploeg nodigt uit...

al bij al.jpg

De Belfortploeg nodigt uit:

Vrijdag 24 februari, zaal De Buurtloods, Patrijsstraat 10, 9000 Gent

Europees Parlementslid Frank Vanhecke stelt het boek voor dat hij samen met Koen Dillen schreef: "Al bij al heb ik gelukkig geleefd. Het bewogen leven van Marie-Rose Morel". 

Inleiding door oud-Kamerlid en stichter van de Belfortploeg Francis Van den Eynde.

Deuren om 19u, aanvang 20u. Aansluitend receptie.

Toegang gratis.

Parkeren kan het best op de strook aan de spoorlijn in de Pauwstraat waarvan de Patrijsstraat een zijstraat is. Komende uit de richting Antwerpen kan U het Gentse stadscentrum vermijden door op de E17 af te slaan op de R4 in de richting van Zelzate en daarna aan het T-kruispunt in de Gentse haven naar links richting Gent af te draaien.

We zijn ervan overtuigd dat dit voor velen onder jullie een aangenaam weerzien zal betekenen - een weerzien waar we van gedachten kunnen wisselen over het verleden en vooral over de toekomst.

Meer info 0477/426525 (Francis Van den Eynde)

14:02 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-02-12

Abu Imran moet zich weinig zorgen maken.

Abu.jpgVorige vrijdag werd de beruchte Fouad Belkacem (alias Abu Imran) door de Antwerpse rechtbank veroordeeld tot 2 jaar effectief en 550 euro boete, vooral wegens zijn vreselijke haatboodschap na het overlijden van mijn echtgenote Marie-Rose Morel en in het algemeen wegens zijn niet-aflatende haatboodschappen tegen niet-moslims. Fouad Belkacem is een genaturaliseerde Belg met een bijzonder flink gevuld strafblad, overigens niet enkel in Vlaanderen maar ook in Marokko waar hem nog 6 jaar celstraf wacht voor misdrijven van gemeen recht.

VB-Kamerlid Peter Logghe vroeg Minister van Justitie Turtelboom of het niet hoog tijd werd om de betrokkene de Belgische nationaliteit terug af te nemen. Peter Logghe: "Hij werd al veertien keer veroordeeld door de politierechter en vier keer door de correctionele rechter. Hij spreekt zich openlijk uit tegen de democratie. Ik denk niet dat deze genaturaliseerde Belg zich aan zijn plichten heeft gehouden."

Minister Turtelboom antwoordde dat de mogelijkheid onderzocht zal worden. Mijn pronostiek is dat het haatdragende manneke zich niet teveel zorgen moet maken. De procedure om de natonaliteit af te nemen werd blijkbaar in dit land nog maar drie keer toegepast. Wie die drie keer vergelijkt met de waslijsten criminele feiten door recent genaturaliseerden die onze krantenpagina's sieren, weet meteen hoe laat het is.

Peter L.jpgHoe dan ook: een dankbare duim voor de Westvlaamse vriend Peter Logghe.

19:51 Gepost door Frank Vanhecke in Islamfundamentalisme, Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-12-11

"Touch of rose" op RTV

scannen foto's Roosje van frank0001.jpg

Zeker kijken...

http://www.rtv.be/artikels/trendiez/2011121616353244_trendiez-repo-touch-rose


22:31 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-12-11

Enkel door kookboeken geklopt...

cover_shop_morel.jpgIn principe elke week verspreidt de site www.boek.be de cijfers van de best verkochte boeken in Vlaanderen. Zopas kregen we - met wat vertraging - de cijfers voor de week van 28 november tot 4 december, de eerste week van de verspreiding van "Al bij al heb ik gelukkig geleefd": we staan meteen op 4 in de top 100. Enkel drie... kookboeken gaan ons vooraf, twee van Jeroen Meus ("Dagelijkse Kost" I en II) en een van Sofie Dumont ("Goe gebakken 2").

In de top 10 verkoop van de keten Standaard Boekhandel staan we ook op 4, en ook daar gaan ons enkel dezelfde drie kookboeken vooraf, weliswaar in een andere volgorde.

Ik weet het, het is maar wat het is, maar ik ben er toch blij mee.

Net zoals ik eigenlijk toch wel fier was dat Marie-Rose ruim 10 maanden na haar overlijden vorige zaterdag met een megascore nog werd verkozen tot "Vrouw van het jaar" door de lezers van het weekblad Story. Dat zijn zaken die later voor haar "prinsen" van belang zullen zijn, wanneer ze zullen mogen ontdekken wat een bijzondere vrouw hun moeder was.

Langs deze weg trouwens een oprecht dankwoord aan allen die reeds het boek kochten en aan de zéér vele mensen die me lieten weten het ontroerend en mooi te vinden. Ik vind dat trouwens ook - en Marie-Rose verdiende deze hommage.

18:19 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

15-11-11

Binnenkort in alle boekhandels...

"Al bij al heb ik gelukkig geleefd - het bewogen leven van Marie-Rose Morel". Vierhonderd bladzijden, harde kaft, honderden nooit eerder gepubliceerde illustraties. Vanaf 29 november overal te koop.advert.png

23:52 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

08-11-11

8 november

vb foto's 069.jpgVandaag een jaar geleden belde An-Marie Morel me hier op kantoor in Brussel met de vraag onmiddellijk naar Schoten te komen. Marie-Rose was bij het afhalen van de kinderen aan school onwel geworden. 's Avonds werden bij een hersenscan drie tumoren ontdekt, niet meer opereerbaar, nauwelijks behandelbaar. Enkele dagen later vertrokken we toch nog een week samen op reis. Daarna zou alles zeer snel gaan.

Enkele minuten geleden wisselden Koen Dillen en ikzelf de laatste mails uit met De Standaard-WPG-uitgeverij. Vanaf vandaag is onze biografie van Marie-Rose definitief in druk. Ze verschijnt eind deze maand onder de titel "Al bij al heb ik gelukkig geleefd - het bewogen leven van Marie-Rose Morel". Het wordt ook wat de vorm betreft (400 bladzijden, zeer talrijke illustraties, harde kaft) een hele mooie uitgave, de hommage die Marie-Rose verdient.

De voorbije weken zijn min of meer al onze vrije ogenblikken naar dit boek gegaan. Vanaf nu is er weer wat tijd, ook voor deze bescheiden blog. Er is trouwens wel wat nieuws, ook uit het Europees Parlement. Vanaf morgen meer.

PS De foto toont Marie-Rose op 8 december 2008, bij een protestactie tegen het onverdoofd ritueel slachten van dieren.

15:33 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-10-11

Andere zorgen...

Vorige woensdag 5 oktober waren we met velen in de "lokettenzaal" van het Vlaams Parlement te gast voor een bijeenkomst van de Vlaamse Liga tegen Kanker. De VLK reikte er in totaal bijna anderhalf miljoen euro beurzen uit aan Vlaamse wetenschappers die met fundamenteel kankeronderzoek bezig zijn en daarnaast ook aan projecten om de nevenwerkingen van kankerbehandelingen voor patiënten draaglijker te maken. Een zeer nederige proficiat trouwens aan die jonge wetenschappers die ik heel erg bewonder.

AAAAMorelAM.jpgEr was ook een panelgesprek met politici-kankerpatiënten en een herdenking van Erika Thijs en Marie-Rose Morel. Ann-Marie-Morel kreeg in een panelgesprek van interviewer Jan Van Rompaey ruim de tijd om heel aandoenlijk over haar overleden zus te spreken.

Dat zijn van die - te - zeldzame momenten dat politieke tegenstellingen, of zelfs vijandschappen, vervagen en we even allemaal mensen onder mekaar zijn. Ik vond bijvoorbeeld de getuigenis van de Brusselse SPa'ster, ook kankerpatiënte, Elke Roex heel indrukwekkend en aangrijpend. En wie had ooit gedacht dat ik nog eens met prinses Astrid en parlementsvoorzitter Jan Peumans zou staan keuvelen over Marie-Rose ?

Elk jaar krijgen tienduizenden Vlamingen de vreselijke kanker-diagnose. Voor mij is met de lijdensweg van Marie-Rose een wereld open gegaan die ik niet kende. Een wereld van strijd en van van afzien, maar gelukkig ook van hoop en moed en liefde en echte medemenselijkheid. Een week geleden was ik met mijn oudste broer terug in de kankerafdeling van Gasthuisberg Leuven, waar ik van januari tot augustus 2009 zo dikwijls met Roos was. De consultatieruimtes zitten nog steeds overvol, ieder heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen gevecht, heel dikwijls zijn eigen verdriet. Een vrouw sprak me aan: "Ik heb de boeken van Marie-Rose. Ben zelf voor de derde keer hervallen, pas een chemokuur achter de rug. Ik heb niemand meer. Gelukkig komen mijn buren me ophalen, hoe zou ik anders thuis geraken?" Ja, dat zijn wel andere zorgen dan die van het gemiddelde parlementslid.

 

 

 

22:12 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-09-11

Nogmaals, een vleugje Roos...

AAA.jpgUit het dagboek van Marie-Rose, 20 mei 2009:

"Oké, het was een rotdag. Tot deze ochtend heb ik chemo gehad. Dan om negen uur bestraling en na de middag nog een keer. Maar ondanks alles scheen de zon door de wolken. En die zon kwam van het Biancacentrum in Gasthuisberg, een idyllisch plekje in de buik van het ziekenhuis waar je even kunt vergeten dat je patiënt bent. Genoten heb ik van de heerlijke massage en gelaatsverzorging. Zodra de warme olie en de vaardige handen mijn rug en schouders aanraakten voelde ik het weeë gevoel in mijn maag wegtrekken. Heerlijk! Je kunt je afvragen of het aanbieden van relaxmassages en schoonheidsverzorgingen tot het takenpakket van een ziekenhuis behoort? Ik zeg volmondig ja! Even weg uit de ziekenhuissfeer met de ziekenhuismuren, de ziekenhuiskleuren en de ziekenhuisgeuren, en wegdromen op de magische klanken van Enya. Even vergeten dat we ziek zijn. Wanneer dit alles dan nog gefinancierd wordt door sponsoring is het toch helemaal prachtig. Een initiatief dat navolging verdient."

 

Het Laatste Nieuws 20110728 welzijnscentrum A touch of Rose.jpg-for-web-small.jpgEn nu is het dus zover. Volgende week gaat in Bornem een stuk van die droom van Roos in vervulling en opent het Psychosociaal Oncologisch Welzijnscentrum "A Touch of Rose" de deuren. Woensdagavond is er de officiële opening, donderdag (Dag tegen kanker) is opendeurdag en zondag is er de benefietvoorstelling van het aangrijpende toneelstuk "Wintertulpen".

U leest er alles over op www.atouchofrose.be - zie bij "aktiviteiten".

Enkele dagen geleden mocht dr. Ann-Marie Morel het initiatief toelichten bij de regionale TV Oost-Vlaanderen. U vindt de link hier:

www.tvoost.be/nl/programmas/studio-tv-oost/

Het interview start ongeveer bij minuut 24 van de aflevering van 8/9/2011.

En alvast tot zondag bij "Wintertulpen", 14u CC Ter Dilft in Bornem, kaarten 12 euro ten voordele van "A touch of Rose".

 

19:51 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-08-11

Marie-Rose 39...

34.jpgVandaag zou Marie-Rose 39 jaar geworden zijn. Bij onze trouwfoto in de leefkamer van haar Wouwersnestje staan nu al vele kaarten en berichten van mensen die haar dus nog niet vergeten zijn. En dan moet de post van vandaag nog komen. Ik weet dat er veel verdriet in de wereld is en dat elke dag mensen afscheid moeten nemen van geliefden - maar ik geef ook toe dat het mij troost dat Marie-Rose niet enkel in mijn hart nog leeft.

Samen met Koen Dillen en andere vrienden hebben we de voorbije weken hard gewerkt aan de aan Roos gewijde biografie die in het najaar verschijnt. Ik denk dat het iets héél mooi wordt. En eerder al, half september, opent in Bornem het oncologisch welzijnscentrum "A touch of Rose" - goed dat zus Ann-Marie aantoont dat we niet enkel met ons eigen verdriet bezig zijn maar ook graag helpen iets concreet te verwezenlijken voor andere kankerpatiënten. Niet enkel de opbrengst van haar twee eerste boeken maar ook de integrale opbrengst van haar binnenkort in boekvorm uitgegeven kinderverhaal "Alexander, Marnix en de Burgerwolf" (eerder in 27 wekelijkse afleveringen verschenen in "Dag Allemaal") gaat naar het goede doel.

Vanaf maandag starten terug de normale werkzaamheden van het Europees parlement - dan hernemen we ook deze blog op een meer regelmatige basis. Dank voor uw vriendschap en uw trouw.

11:04 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

10-08-11

Een vleugje Roos...

Binnenkort opent in Bornem een heus welzijnscentrum voor kankerpatiënten, niet toevallig onder de naam "A touch of Rose". Initiatiefneemster Dr. Ann-Marie Morel realiseert daarmee een wens van haar zus Marie-Rose.

Sinds vandaag is de webstek van het nieuwe centrum bereikbaar, heel warm aan bevolen:

www.atouchofrose.be

affiche_wintertulpen.jpgHet is de bedoeling dat kankerpatiënten bij "a touch of rose" gratis geholpen worden. Dat kan natuurlijk enkel door de vrijwillige inzet van artsen en verplegend personeel - maar daarnaast zijn er ook veel middelen nodig om de logistiek van het centrum op te starten en draaiende te houden. De opbrengst van Marie-Rose's boeken alleen volstaat uiteraard niet. Daarom plant het centrum op zondag 18 september e.k. een benefiet-opvoering van de monoloog "Wintertulpen" door Marleen Merckx. Ik hoop dat vele vrienden die Marie-Rose nog niet vergeten zijn - en die iets héél moois willen steunen - er die dag zullen zijn.

Concreet: Zondag 18 september 2011, Cultureel Centrum Ter Dilft in Bornem, start 14u. Kaarten aan 12 euro in voorverkoop aan de receptiebalies van de Sint-Jozefsklinieken in Bornem en Willebroek. (Of U doet op mij een beroep voor kaarten, dat kan ook.)

13:27 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

28-06-11

Vaarwel Daan

Daan.jpgIn mijn blogstukje van 8 juni verwees ik naar www.groeienvoorbeginners.be,  de blog van de jonge kankerpatiënt Daan Buckinx die toen in een Keulens ziekenhuis nog tegen kanker vocht. Wie vandaag die webstek bezoekt, ziet als eerste zin zijn post van 3 juni: "Het zal wel duidelijk zijn, maar ik leef nog Lachen".

Alleen, Daan leeft niet meer want hij is vorige zaterdag overleden, 29 jaar jong. In mijn krant verscheen daarover gisteren een heel mooi stuk. Een van de laatste dingen die hij zegde was "Ik heb een heel gelukkig leven gehad, ik ben dankbaar voor alles" - bijna woordelijk ook het laatste wat Marie-Rose ons op haar sterfbed liet optekenen voor haar nawoord bij "Geloof, Hoop en Liefde".

Daan Buckinx en Marie-Rose hadden een paar keer met mekaar gemaild, kankerpatiënten onder mekaar. Daan had zelfs het werkwoord "morellen" uitgevonden, een soort synoniem voor hun beider altijd vrolijk, nooit gebroken, altijd moedig vechten tegen het kankerbeest. Drie weken geleden, op 7 juni, stuurde hij me nog een mail om te zeggen dat hij geweend had om de dood van Marie-Rose, en dat hij "hoopte dat hij me ooit een knuffel kon geven". Vandaag is het onze beurt om te wenen en om zijn familie en vrienden ons heel oprecht en intens medeleven aan te bieden. Vaarwel Daan, we zijn je dankbaar.

 



11:12 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08-06-11

Vier maanden geleden...

Roos dwarsfluit.jpgGisterenavond mocht ik in de schitterende kathedraal van Straatsburg het Requiem van Verdi bijwonen, een prachtige vertoning door het koor en orkest van de opera van Brno en het Tjechisch nationaal koor. Heel mooi en heel indrukwekkend, maar de plaats naast mij bleef leeg en ik miste Roos verschrikkelijk. Een jaar geleden, in juni 2010 was ik met haar in Straatsburg toen professor Amant belde dat er iets mis was met haar bloeduitslagen en dat ze best zo snel mogelijk terugkeerde voor een petscan. Inmiddels is het vandaag al vijf maanden geleden dat we trouwden, vier maanden geleden dat ze overleed.

Ik loop met mijn verdriet niet te koop en niemand is trouwens verplicht deze blog te bezien. Maar ik maak van de gelegenheid gebruik om twee andere blogs aan te bevelen:

http://atouchofrose.skynetblogs.be

www.groeienvoorbeginners.be

De eerste blog is die van de mama van Marie-Rose; daar heb ik trouwens ook de bovenstaande foto van Roos met haar dwarsfluit gehaald. De tweede is de heel ontroerende blog van Daan Buckinx, een jonge man die momenteel in Keulen tegen kanker vecht. En die er recht op heeft dat we allemaal een stukje met hem meevechten.

flikkenroos.JPGEn als toemaatje nog een leuke foto die me zopas toegestuurd werd door een Zandhovense vriend. Marie-Rose ten voeten uit...

 

18:02 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

30-05-11

Verjaardagscadeau voor mezelf

cruise 175.jpg17 November 2010, met Jurgen en mezelf, Honduras (foto Koen Dillen). Dit was de beste dag die Marie-Rose de laatste maanden van haar leven nog kende. Ze had die dag nauwelijks pijn en was heel helder, gelukkig met vrienden om zich heen, een halve dag aan een paradijselijk strand. Van die dag heeft Koen Dillen nog filmbeelden waarop Roos stralend aankondigt dat ze het vaste voornemen maakt om met mij te trouwen "nog voor William en Kate gehuwd zijn". Wie was ik om haar tegen te spreken?

Bij deze ook hartelijk dank aan allen die me vandaag lieve wensen stuurden.

13:58 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

27-05-11

Marie-Rose en Piet Piraat

foto's mama Sandra 027.jpgDeze ochtend van twee hele lieve vriendinnen van Marie-Rose een pak mooie foto's gekregen, allemaal van zomer en najaar 2010 - toen Roos reeds erg ziek was maar zo normaal mogelijk probeerde te leven. De komende weken plaats ik er nu en dan enkele op deze blog. Deze wil ik U alvast niet onthouden: Marie-Rose en Piet Piraat...

17:29 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (12) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

23-05-11

Betrouwbare kanker-therapieën?

DSC01160.JPGSinds enkele dagen ben ik - ik weet het, eindelijk - volop bezig met het opvolgen en beantwoorden van de duizenden mails die ik kreeg na het overlijden van Marie-Rose. Heel veel van die berichten komen van mensen die zelf aan kanker lijden of die in hun vrienden- of familiekring getroffen worden. Heel dikwijls vraagt men mij contactgegevens van de artsen die Marie-Rose in het buitenland behandelden - dat komt dan meestal van mensen die, net als Marie-Rose destijds, eigenlijk al "terminaal" beschouwd worden.

Mag ik begrip vragen voor het feit dat ik op die heel concrete vragen niet kan ingaan? Ik ben geen arts en kan jammer genoeg geen goede raad geven wat behandelingen betreft. Marie-Rose onderging in Wenen en Keulen een aantal experimentele kankertherapieën, maar begin januari was ze reeds te ziek en te zwak om die behandelingen verder te zetten. Ze had wel heel veel vertrouwen in de mensen van de "Reliable Cancer Therapies" die haar met raad en daad en advies hebben bijgestaan. Ik kan dus enkel maar aanraden om die webstek grondig te raadplegen: www.reliablecancertherapies.com / daarna doorklikken naar Nederlandstalige versie.

kanker.jpgZelf werd ik na het overlijden van Roos sterk getroffen door het magistrale boek "De keizer aller ziektes, een biografie van kanker" van oncoloog Siddhartha Mukherjee, uitgegeven bij "De Bezige Bij" en op dit ogenblik gemakkelijk in elke goede boekhandel verkrijgbaar. Wat mij betreft zeer aanbevolen, zeker voor wie van ver of nabij zelf met kanker geconfronteerd wordt.

P.S. De foto hierboven toont Marie-Rose met haar vriendin, kunstenares Mieke Caethoven die enkele keren exposeerde in het Wouwersnestje. Dit moet ergens tussen eind januari en half februari 2009 zijn, Roos al erg vermagerd en met een kort kopje. Wie nog foto's heeft: U weet dat ik er erg dankbaar voor ben.

 

 

christel uyt.JPGToevoeging 24 mei 2009: Zopas kreeg ik van Christel Uytdewilgen bijgaande foto. Christel schrijft: "Dit is een foto van Marie-Rose toen ze kwam spreken op de nieuwjaarsreceptie in Edegem, einde januari 2009. Ze had toen juist enkele minuten eerder het slechte (kanker-)nieuws aan mij verteld maar dit moest toen nog diskreet gehouden worden... Toch heeft ze die zondagmiddag nog haar nieuwjaarsspeech gehouden, ze stond erop." Ook aan Christel: heel erg bedankt. En inderdaad, zo was Roos.

13:34 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-05-11

Foto's Marie-Rose / Baden-Baden 2007

In september 2007 bezocht Marie-Rose met twee vriendinnen haar geliefde Baden-Baden, lieflijke stad in Baden-Würtemberg, op nauwelijks een uurtje rijden van Straatsburg. Ze had Baden-Baden leren appreciëren toen ze er in 1995 enkele dagen verbleef om de spectaculaire Sotheby-veiling van de hele inboedel van het "Neues Schloss" bij te wonen. Sinsdien kwam ze er dikwijls en graag terug, elke dag onveranderlijk afgesloten met een glas in de stadstuin van de Löwenbrau, een stukje Beieren in het centrum van de stad. We waren er nog samen in oktober 2010. Ze had er ook voor december een hotel gereserveerd om met haar ouders, zus en mij een paar dagen door te brengen - maar dat is niet meer kunnen doorgaan omdat ze al te ziek was. Tijdens de laatste dagen van haar leven vroeg ze meermaals dat een deel van haar asse boven Baden-Baden zou uitgestrooid worden, omdat ze daar altijd zo gelukkig was.

Hier twee foto's van dat bezoek in 2007. Ik kreeg ze zopas van één van de "Charly's Angels" op foto 1. En meteen een oproep: wie nog foto's van Roos heeft, mail ze aub door of stuur een kopie. Heel erg dank bij voorbaat.

staatsburg september 2007 0061.JPGstaatsburg september 2007 0071.JPG

00:05 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

08-05-11

Al drie maanden zonder Marie-Rose

mrm9.jpgLangs deze weg oprechte dank aan allen die Marie-Rose nog niet vergeten zijn - en in het bijzonder aan de zeer talrijke mensen die mij vandaag daarover een berichtje stuurden. De "moederdag"-interviews met mama Morel hebben blijkbaar veel mensen beroerd.

Bijgaande foto dateert van de Boekenbeurs, november 2010. Marie-Rose signeerde er haar eerste boek "Leve het Leven!" op de stand van De Standaard-Uitgeverij. Enkele uren nadien werd ze onwel op de beurs en liet ze 's avonds de hersenscan uitvoeren die drie nieuwe tumoren aantoonde. Ze zou de weken nadien het werk aan haar kinderboek "Alexander, Marnix en de Burgerwolf" terug opnemen - omdat dat voor haar plots opnieuw héél belangrijk werd. Ze wou in de leefwereld van haar twee jongens een verhaal van levensvreugde, moed en dapperheid, eerlijkheid, rechtlijnigheid en liefde voor de natuur brengen. Het boek verschijnt op dit ogenblik in wekelijkse afleveringen in "Dag Allemaal". Ik vertel U daar de komende dagen graag wat meer over. En voor de vriendelijke critici: niemand is verplicht mee te lezen hé.

20:24 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

29-04-11

Recht van antwoord verschenen in De Standaard

standaard.jpgDe krant "De Standaard " publiceert vandaag op pagina 12 mijn recht van antwoord op het beruchte Bart Brinkman-schandaalstuk van 19 februari. Na briefwisseling met de krant en overleg met mijn advocaat werd mijn stuk gevoelig ingekort, omdat de wetgeving op het recht van antwoord nogal strikt en beperkt is. Daarmee gaat natuurlijk ook een flink stuk van de argumentatie verloren. Wie meer wil weten verwijs ik graag naar de reeks "de onwaarheden van Bart Brinkman", op deze blog in 8 delen verschenen tussen 16 februari en 18 maart 2011.

Vandaag publiceert dezelfde krant trouwens ook het recht van antwoord van Wim Verreycken. Brinkman had immers beweerd dat Wim destijds het ontslag van Marie-Rose uit de partij geëist had, waar uiteraard niets van aan was, integendeel.

vb foto's 009.jpgEén en ander zet het gedane kwaad uiteraard maar een heel klein beetje recht. We kunnen alleen maar hopen dat de betrokken journalist diep in zijn hart beschaamd is over zijn vuilspuiterij over iemand die zich niet meer verdedigen kon, een week na de begrafenis van Marie-Rose. En dat hij ook beseft dat zijn eminente bron een lafaard en een leugenaar is.

Hieronder wat "De Standaard" vandaag publiceert:

 

 

 

Recht van antwoord van Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel (+)

Het artikel 'In de ban van de People's Princess' van 19/2/2011 bevat een hele reeks fouten die volgende rechtzetting noodzakelijk maken.

Er wordt beweerd dat ondervoorzitster van het Vlaams Parlement en Dewinter-getrouwe Marijke Dillen de kerk werd uitgezet bij de begrafenis van Marie-Rose Morel.  Het klopt enkel dat er voor Marijke Dillen geen voorbehouden ereplaats was. Er waren ook geen voorbehouden plaatsen voor de duizend mensen die de kerk niet binnen raakten, noch voor de overgrote meerderheid van de 1500 mensen die wél was binnengeraakt en waarvan een groot deel moest rechtstaan. Niemand werd uit de kerk gezet.

Er wordt ook beweerd dat Marie-Rose 'behaagziek en narcistisch' was en 'alle aandacht naar zich wilde toetrekken'.  Laat mij dus één voorbeeld geven van het échte politieke leven van Marie-Rose Morel:

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 organiseerde Marie-Rose een reeks “vrouwenavonden” om vrouwen ervan te overtuigen bij die verkiezingen op de Vlaams Belang-lijsten te staan. Naar de buitenwereld toe zorgde Marie-Rose ervoor dat het steeds leek alsof er meerdere initiatiefneemsters waren. In werkelijkheid was het Marie-Rose die àlles deed.  Maar in àlle folders, in de mooie brochure,  in de stukken voor het partijblad, zelfs in haar toespraken, in alles wat door haar verzorgd werd, plaatste Marie-Rose de anderen minstens evenveel in het zonnetje.  In ruim dertig jaar politieke bedrijvigheid heb ik haar dat NIEMAND zien nadoen.

Citaat Brinckman: "Vanhecke geeft geen krimp. Hij laat zich uitgerekend voor Christian Schellemans, toen nog de man van Morel, aan het hart opereren. De leugen spoort met de uitbuiting. Morel eist in 2007 het lijsttrekkerschap van de Senaat op, zo kan ze in heel Vlaanderen campagne voeren. Dewinter en Annemans weigeren. Uit balorigheid trekt Vanhecke dan maar zelf. Een jaar later tracht het duo de komst van Valkeniers als voorzitter af te blokken, tevergeefs."

Drie stukjes info in deze paar regels, driemaal fout. 

1) Christian Schellemans heeft mij nooit geopereerd, hij is trouwens geen chirurg.

2) Marie-Rose heeft in 2007 op geen enkel moment het lijsttrekkerschap voor de Senaat opgeëist. Marie-Rose was wél kandidaat voor het de laatste plaats op de Kamerlijst in Antwerpen, maar dat mocht niet.  Uiteindelijk aanvaardde Marie-Rose een plaats ergens onderaan "mijn" Senaatslijst. Dat is de waarheid.

3) Dat wij het voorzitterschap van Bruno Valkeniers probeerden af te blokken is fout.  Het tegendeel is waar. Het conflict met voorzitter Valkeniers dateert van veel later.

Citaat Brinckman : “Wanneer Dewinter en Annemans uiteindelijk bereid zijn om haar samen met  Marijke Dillen het ondervoorzitterschap van de partij te gunnen, schiet de basis het compromis af. Die had het ondertussen gehad met Morel.”

We schrijven oktober 2009.  Bruno Valkeniers is sinds maart 2008 voorzitter van het Vlaams Belang en werkt aan de vernieuwing van het Partijbestuur. Met een aantal medestanders probeerde ik toen Marie-Rose nog een rol in de partij te laten spelen. Ze had geen parlementsmandaat meer maar behield zoals bekend vlotte toegang tot heel wat media en beschikte over een privéblog die tot 16.000 bezoekers per dag haalde, de helft méér dan de nationale partijsite. Uiteindelijk kwam voorzitter Valkeniers met een compromisvoorstel: Marie-Rose en Marijke Dillen (reeds Vlaams Parlementslid en ondervoorzitter van het Vlaams Parlement) zouden allebei ondervoorzitter worden en aan mij werd gevraagd om mijn bevoegdheid als eindverantwoordelijke voor de externe communicatie neer te leggen.

Op 24 oktober 2009 werd het voorstel voor het nieuwe Partijbestuur voorgelegd aan de Partijraad, zeg maar het parlement van de partij, een vergadering van een 130-tal mensen waarvan er 102 aanwezig waren. Het voorstel van Valkeniers kreeg heel wat tegenwind uit zeer diverse hoeken om heel veel verschillende redenen. 18 mensen kwamen publiek tussen in het debat; slechts twéé daarvan hadden het kort over de situatie met de ondervoorzitterschappen.  Het voorstel van de Partijvoorzitter werd in geheime stemming nipt verworpen, maar niet omdat 'de basis het gehad had met Morel'.

In de weken die volgden beviel Valkeniers van een voorstel waarin Marie-Rose werd gedegradeerd tot “2de ondervoorzitter”.  Toen in de bespreking daarover letterlijk werd gezegd dat Marie-Rose zich nooit op haar futiel “2de ondervoorzitterschap” zou mogen beroepen voor wat dan ook, en zeker niet om politieke verklaringen  af te leggen, hield ze het voor bekeken en bedankte feestelijk voor de eer. "De basis” heeft ondervoorzitter Morel dus niet afgeschoten. De “basis” kon enkel spreken tijdens verkiezingen – in het geheim van het stemhokje. Bijvoorbeeld bij de Europese verkiezingen juni 2009:  Marie-Rose Morel 108.629 stemmen.  Nooit eerder haalde een vrouw bij het Vlaams Belang zoveel voorkeurstemmen als Marie-Rose Morel, en dat vanop een onderste plaats op de lijst.

Citaat Brinckman: “Want het moet gezegd, inhoudelijk brak Morel bij die partij nooit potten. In de media gaf ze de indruk dat ze het zachtere imago van het Vlaams Belang wilde verpersoonlijken. De televisiecamera was daarbij haar beste vriend. Maar intern deed ze er het zwijgen toe. Meer zelfs, toen Bruno Valkeniers eind 2009 voor zijn partij een visietekst lanceerde die absoluut brak met de vuilgebekte lijn van Dewinter en bijgevolg Morel als muziek in de oren moest klinken, brandde ze de voorzitter onverbiddelijk af. Uiteindelijk moest Valkeniers zich schikken naar Dewinter en Annemans.”

De chronologie van gebeurtenissen wordt hier foutief omgedraaid.  De zogenaamde “visietekst” van Bruno Valkeniers dateert van november 2009 en werd toen gelijktijdig voorgesteld met dat nieuwe Partijbestuur waartoe Marie-Rose Morel niet meer behoorde. Hoe had Marie-Rose dus een “visietekst” kunnen steunen op een ogenblik dat ze al was buitengewerkt?

Ook de bewering dat Marie-Rose inhoudelijk nooit potten brak en er zelfs intern het zwijgen toe deed, is absurd. Ik heb héél andere herinneringen aan talrijke vergaderingen van het Partijbestuur waar Marie-Rose met open vizier haar mening verkondigde.

Citaat: ' Vier jaar geleden vergeleek De Standaard Morel voor het eerst met Yoko Ono…'

Het is volgens mij noodzakelijk erop te wijzen dat de journalist die dit schrijft  hier eigenlijk zichzelf als gezagsargument citeert. Merkwaardig.

Citaat: ' Ze aast vervolgens op het zitje van Eric Deleu, nog een (nu voormalige) boezemvriend van Vanhecke, in de raad van bestuur van de VRT.  Alle middelen zijn goed om de reclameman zwart te maken, inclusief de publicatie van zogeheten financiële malversaties - die als ze al hebben plaatsgevonden, onder de verantwoordelijkheid van Vanhecke vielen - en de beschuldiging van kunstdiefstal.' 

De waarheid is dat het Partijbestuur van Vlaams Belang gevraagd werd op 26 maart 2007 een nota goed te keuren over de toewijzing van een politiek advertentiebudget, voor een totaal bedrag van 251.147 euro. Marie-Rose deed toen wat ze eerder ook al voor andere bestellingen had gedaan: prijzen navragen en vergelijken.  Zij kwam tot de conclusie dat de partij teveel geld betaalde voor de geleverde prestaties en liet me dit weten waarna ik onmiddellijk de maatregelen nam die zich opdrongen. Uiteindelijk werden dezelfde advertenties geplaatst voor zo’n 50.000 euro minder

Bij de nieuwe samenstelling van de raad van bestuur van de VRT waren zeer velen van mening dat zij de geschikte vrouw was om onze partij opvallend in de raad van bestuur van de VRT te vertegenwoordigen. Haar kandidatuur (op mijn vraag trouwens, omdat ik het absurd vond een onmiskenbaar politiek talent voor de partij te laten verloren gaan) werd door de partijtop gekelderd.

Marie-Rose overleed bijna drie maanden geleden. Haar boeken stonden wekenlang op 1 én 2 van de bestsellerslijsten in Vlaanderen. Meer dan dertigduizend mensen stuurden mij brieven om hun medeleven uit te drukken. Ik zwijg over de mails die ik onmogelijk allemaal kan beantwoorden.

Maar in de 3 volle krantenbladzijden van dit artikel slaagde men er niet in ook maar één iets positief over haar te schrijven.  Dat is an sich al een zware fout.  Van Marie-Rose onthouden we voor altijd haar onvermoeibare inzet voor onze zaak, haar vrolijkheid, haar intelligentie, haar menselijkheid, haar grote moed, haar vriendschap en haar liefde. Het tegendeel van wat uw krant laat uitschijnen.

Frank Vanhecke  

12:26 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel, Recht van Antwoord | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08-04-11

Marie-Rose, al twee maanden.


8 april. Het is al twee maanden geleden dat Marie-Rose overleed, en drie maanden geleden dat we in Brugge trouwden. Ik ben alle mensen dankbaar die heden nog even aan haar dachten.

Toevallig vandaag kreeg ik van de Standaard-uitgeverij de afrekening over haar auteursrechten 2010 - een groot bedrag dat rechtstreeks aan de Vlaamse Liga tegen Kanker wordt overgemaakt. Roos mag er trots op zijn, ik ben het in elk geval in haar plaats. En volgend jaar wordt dat bedrag ongetwijfeld verveelvoudigd. Van "Leve het Leven!" zijn inmiddels ruim 20.000 exemplaren verkocht, van "Geloof, Hoop en Liefde" al bijna 43.000 - nieuwe cijfers van vandaag.

Om dat een beetje te vieren, en vooral om aan haar te denken, twee voor mij heel ontroerende foto's uit het familiealbum. De eerste foto dateert van het Kerstfeest 2010, bij haar zus Ann-Marie. Marie-Rose  schrijft over die avond op pagina 52 van "Geloof, Hoop en Liefde". De tweede foto is enkele dagen later bij haar ouders thuis - die avond is ze erg ziek en moeten we zelfs 's nachts nog bij de apotheek morfine halen omdat de hoofdpijn zo ondraaglijk wordt. We weten op dat ogenblik nog niet dat haar hersenvlies door kanker aangetast is. Toch blijft ze zo lang mogelijk bij ons, genietend van de kinderen en vooral van de eerste echt-zelf-gelezen nieuwjaarsbrief van haar oudste. Apetrots was ze. En ze zorgde ervoor dat de kinderen nauwelijks iets merkten van haar zorgen en pijn.

trouw 121.JPGtrouw 137.JPG

18:40 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

05-04-11

Nieuwe foto's Roos - 3

Tweede dag van de "Straatsburgweek", plenaire zitting van het Europees Parlement. Deze ochtend had ik wat spreektijd in het debat over de Europese Top van tien dagen geleden en straks stemmen we o.m. over migratiestromen en geweld tegen vrouwen. Stel U daar allemaal niet te veel van voor. Die rapporten stellen dikwijls goede vragen, maar in het beschikkende gedeelte bulkt het van de nietszeggende politieke correctheid. Een voorbeeld: in het 23 dichtbedrukte bladzijden tellende verslag over het "EU-beleidskader voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen" komt niet één keer het woord "Islam" voor. Taboe. Taboe dat enkel doorbroken wordt door enkele niet-politiek correcte parlementsleden waaronder uw dienaar en collega Philip Claeys. Een gelegenheid om opnieuw enkele weinig bekende foto's van Marie-Rose op het net te plaatsen. De eerste foto, Marie-Rose en mezelf bij het ontbijt op de cruiseboot, november 2010. De tweede, Marie-Rose met Philip Claeys, als ik me niet vergis eind 2007 of begin 2008.

En tussen haakjes: ik heb inmiddels ondervonden dat bekwame vrouwen het in de politiek ook niet gemakkelijk hebben en dat nogal wat mannen (ook mannen die het anders - en terecht - vol afschuw hebben over de minderwaardige rol van de vrouw in de islamitische wereld) het lastig hebben met de concrete toepassing van de gelijkwaardigheid van man en vrouw in hun eigen wereldje. Maar dat is een ander verhaal...

IMG_0150.JPGvb foto's 048.jpg

11:09 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit, Europa, Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

01-04-11

Nieuwe foto's Roos - 2

geloof.jpgZopas bericht gekregen van de vriendelijke mensen van De Standaard Uitgeverij. De beide boeken van Marie-Rose staan voor de derde opeenvolgende week op nummers 1 én 2 van de verkoopscijfers. Heel binnenkort verschijn de zevende (!) herdruk van "Leve het leven!" en ook reeds de vierde herdruk (in drie weken tijd) van "Geloof, Hoop en Liefde".

Een heel grote dank aan iedereen die meehelpt om de boeken van Marie-Rose te verspreiden!

En om het toch een beetje vieren - want ik ben niet weinig trots op haar - hieronder weer enkele weinig bekende foto's. Deze dateren van een actie in oktober 2007. Op initiatief van Voorpost betogen enkele honderden Vlamingen in de faciliteitengemeente Sint-Genesius-Rode voor de splitsing van BHV. Nadien trekken we naar Eigenbrakel, waar het monument de Leeuw van Waterloo zich bevindt. Het is de bedoeling daar symbolisch de leeuwenvlag te laten wapperen. Aan de grens met Wallonië stoten we echter op een sterk cordon oproerpolitie, en even dreigt het uit de hand te lopen. De onderhandelende politieofficier én de burgemeester van Eigenbrakel (Braine l'Alleud) laten uiteindelijk Marie-Rose toe om er parmantig  toch de leeuwenvlag te planten - in ruil weliswaar...voor een zedig zoentje op de wang. Geen incidenten, geen vechtpartijen, geen aanhoudingen - een beetje redelijkheid en menselijkheid van alle kanten én niet te vergeten, de charme van Marie-Rose. Hoe schreef iemand dat ook al weer? "Ze kon het behang van de muren charmeren". Het Rtbf-journaal opende er 's avonds het nieuws mee en sprak er schande over - nog steeds een hit op Youtube. Och, als ik daar allemaal aan terugdenk en dan vergelijk met wat die zielige zuurpruim van een Brinckman over Marie-Rose schrijft...

In elk geval, hartelijk aangeboden, en dank aan de fotograaf.

vb foto's 122.jpgvb foto's 125.jpgvb foto's 128.jpgvb foto's 129.jpg

16:57 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

30-03-11

Nieuwe foto's Roos

Gisteren was het al zeven weken geleden dat Marie-Rose overleed. Van een kameraad kreeg ik een cd met honderden foto's waarvan ik er vele nog nooit eerder zag. De komende weken plaats ik er nu en dan enkele op deze pagina's. Deze dateren van eind augustus 2009, de IJzerwake in Steenstraete. Roos is herstellende van haar eerste kankerbehandeling, we zijn pas terug van een tiental dagen aan de Oostzee, Travemünde.

En beloofd: ik doe mijn best om de komende dagen wat trouwer de blog bij te houden.

vb foto's 169.jpgvb foto's 146.jpg

12:21 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

24-03-11

Het Wouwersnestje en Honduras, november 2010

toestel roos laatste foto's 054.JPGHet was de mama van Marie-Rose die er mij vandaag op wees: hoe mooi het Wouwersnestje wel is, en hoeveel Marie-Rose van dit huis hield. Dus nam ik deze avond een fototoestel om er enkele beelden van te maken - en vond daarbij meteen een reeks foto's die ik nooit eerder gezien had. Foto's van Marie-Rose tijdens onze laatste reis, de cruise naar Mexico en Honduras in november 2010. Ze had toen al de diagnose van de fatale drie hersentumoren gekregen, maar nam nog één week om zo zorgeloos mogelijk gelukkig te zijn - omringd door trouwe vrienden en samen met de man die ze graag zag. De eerste twee foto's tonen een halte in de Golf van Mexico, maar toen was Roos erg verzwakt en kon slechts een paar honderd meter van de boot weg stappen. De laatste foto dateert van de stop in Honduras - een prachtige dag met een Marie-Rose in (bijna) topvorm, een dag bijna zonder pijn en intens gelukkig. Eén van de mooiste dagen van mijn leven ook. Van die dag hebben we gelukkig ook vele andere foto's en heel mooie filmpjes. Onder meer een filmpje waarop ze lachend zegt dat ze met mij wil trouwen. Prachtige herinneringen die ik niet wil bezoedelen...  Ik hou mijn politieke commentaar dus nog even voor mezelf.

toestel roos laatste foto's 013.JPGtoestel roos laatste foto's 014.JPGtoestel roos laatste foto's 022.JPGAlleen nog dit. We sluiten deze week de verzending van de gedachtenisprentjes af. In totaal beantwoordden we nu ongeveer 28.000 brieven, een gigantisch werk dat enkele mogelijk was door de lieve hulp van een tiental "vaste" vrijwilligers - waarvoor dank. Er bleven nog een 5.000 brieven onbehandeld - het is materieel gewoon ondoenbaar de mensen die geen omslag/postzegel stuurden van dienst te zijn. De komende weken maken we nog werk van het beantwoorden van de vele duizenden mails die we kregen. Een zeer oprechte dank aan allen die Marie-Rose nog niet vergeten zijn.

21:36 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

21-03-11

50.000 keer Marie-Rose

Vandaag kreeg ik van de Standaard-uitgeverij de eerste reële verkoopscijfers binnen van de twee boeken van Marie-Rose. Hou U vast. Van het eerste boek, "Leve het Leven!" werden tot op heden in totaal 18.830 exemplaren verkocht. Haar tweede boek, "Geloof, hoop en liefde" kwam op 8 maart jl. op de markt. Daarvan werden er de voorbije twee weken reeds 31.466 exemplaren verkocht. Samen ruim 50.000 boeken over de toonbank. En de verkoop loopt nog steeds als een trein.

DSC02795.JPGIk weet het, dit brengt Marie-Rose niet terug. Maar ze leeft toch nog een beetje in de harten van de tienduizenden Vlamingen die haar boek kochten. En dat met de opbrengst van die verkoop andere mensen in nood zullen geholpen worden maakt ook mij weer een beetje gelukkig, en ik weet zéker dat Marie-Rose er trots zou op zijn. Want de vele brieven die ik sedert het overlijden van Roos kreeg leerden me alvast dat wij het nog niet zo slecht hadden. De dood van mijn lieve vrouw heeft me heel zwaar aangegrepen, maar zelfs dat, denk ik, verdwijnt in het niets bij het verdriet van mensen die een kind moeten afstaan. "Al bij al heb ik gelukkig geleefd" schreef Marie-Rose tot slot van haar laatste boek. Dat ze voor die 38 gelukkige jaren nu postuum iets kan terugdoen voor mensen die minder gelukkig zijn, is héél mooi.

22:29 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

18-03-11

Maart 2009, Tremezo aan Como-meer, zicht op Bellagio.

266.JPG268 - kopie.JPGAfbeelding 164.jpg140.JPG

22:51 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

De onwaarheden van Bart Brinckman: deel 8 en slot.

pinoccio.jpgAan mijn 12-jarig partijvoorzitterschap heb ik een paar kubieke meter documentatie overgehouden, en het vergde wat tijd om terug te vinden wat ik nodig had om de Brinckman-reeks te kunnen afsluiten. In tegenstelling tot Brinckman wil ik het immers over “facts and figures” hebben en niet zomaar klakkeloos neerpennen wat één of andere jaloerse mens me influistert.

In de vorige zeven afleveringen van deze saga maakte ik al brandhout van een reeks Brinckman-beweringen waar niets van bleek te kloppen.  Maar wie Brinckman goed leest ziet ook een paar andere problemen.

Het is in de eerste plaats echt niet normaal dat een journalist zichzelf als gezagsargument aanhaalt of citeert. Wanneer Brinckman bijvoorbeeld schrijft “Vier jaar geleden vergeleek De Standaard Morel voor het eerst met Yoko Ono…” dan moet men beseffen dat hij het eigenlijk over zichzelf heeft: het was Brinckman zélf die in 2007 dat bewuste artikel schreef, trouwens overduidelijk op aanreiken van dezelfde bron die hij ook vandaag nog aanboort.  Het is een beetje alsof ik zou stellen: “Reeds in januari 2009 publiceerde men op een veelgelezen politieke blog dat Bart Brinckman zo zot is als een garagepoort, en dat hij uit verlatingsangst zijn kenmerkende rode schoentjes in bed meeneemt” – zonder daarbij te vermelden dat ik het over mijn eigen blogstukje  van 25 januari 2009 heb.

repressie.jpgHet is ook niet normaal dat een geroutineerde politieke journalist vergelijkingen maakt die zo absurd zijn dat je ze vijf keer moet lezen om te geloven dat je het goed begrepen hebt: “Natuurlijk was er op een politieke manier afgerekend met Morel, even goed leeft de overtuiging dat de klepel op een vreselijke manier is doorgeslagen. De vergelijking met de repressietijd wordt niet geschuwd.” De vergelijking met de repressietijd? Is hier een vooraanstaande journalist van een kwaliteitskrant aan het woord of een complete idioot? Wie de 242 executies, honderden moordpartijen en martelingen, duizenden mensen die tot de bedelstaf gebracht werden en een Vlaamse Beweging die letterlijk onthoofd en doodgebloed werd, vergelijkt met 2 of 3 politici die op hun fluwelen zetel wat kritiek moeten slikken, die is gewoon niet goed snik. Punt.

Brinckman valt ook vele keren uit zijn rol van journalist-objectieve waarnemer.  Men zou kunnen denken dat hij enkel zo systematisch liegt omdat hij het slachtoffer is van een bron die systematisch liegt. Dat zijn bron liegt is zeker waar, maar er is meer aan de hand. Het is bijvoorbeeld opvallend dat Brinckman al jaren zeer actief de verdediging opneemt van Eric Deleu, reclameman en tot op vandaag lid van de raad van Bestuur van de VRT. Hij doet dat al sinds 2007; toen beschuldigde Brinckman in een venijnig stukje “Kreten en Gefluister” Marie-Rose ervan de “partijmilitant” Deleu als tussenpersoon voor advertenties gelikwideerd te hebben ten voordele van een “bureau uit Schoten” – begrijpt U de insinuatie? De waarheid is dat het Partijbestuur van Vlaams Belang op 26 maart 2007 een nota zou goedkeuren over de toewijzing van een politiek advertentiebudget, voor een totaal bedrag van 251.147 euro. Marie-Rose deed toen wat ze eerder ook al voor bestellingen van andere leveranciers, vooral drukwerken, had gedaan: prijzen navragen en vergelijken. Op 28 maart bezorgde ik een nota met de cijfers van Marie-Rose aan alle PB-leden. Mijn besluit was, zwart op wit: “In de huidige omstandigheden en tot nader order kunnen we uiteraard deze nota advertenties onmogelijk goedkeuren.” Uiteindelijk werden dezelfde advertenties geplaatst voor zo’n 50.000 euro minder. Ook wat drukwerken betreft – toen ging het over andere leveranciers – werden na tussenkomst van Marie-Rose in totaal honderdduizenden euro’s bespaard. Het leverde Marie-Rose de eeuwige haat op van enkele betrokkenen.

Tot slot nog dit.  Ik ben blij vandaag de Bart Brinckman-reeks te kunnen afsluiten, al voeg ik eraan toe dat ik nog wel een tiental gemene leugens niet becommentarieerd liet. Maar Marie-Rose overleed bijna zes weken geleden. Haar boeken staan op 1 én 2 van de bestsellerslijsten in Vlaanderen. Meer dan dertigduizend mensen stuurden mij brieven om hun medeleven uit te drukken, en ook nu nog brengt  de postbode elke dag 100 à 200 brieven. Ik zwijg over de mails die ik onmogelijk allemaal kan beantwoorden. Uit alles blijkt dat ik het bij het rechte eind heb: een slordig, partizaan en leugenachtig journalistje als Brinckman komt nog niet tot aan de knieën van Marie-Rose Morel. In die 3 volle krantenbladzijden slaagde hij er niet in ook maar één iets positief over haar te schrijven – dat zegt vooral veel over hem, de sukkel.

mr vakbond.jpgVan Marie-Rose onthouden we voor altijd haar onvermoeibare inzet voor onze zaak, haar vrolijkheid, haar intelligentie, haar menselijkheid, haar grote moed, haar vriendschap en liefde.

En Brinckman? Hij was niet eens mijn boosheid waard. Zoals Karel Dillen me leerde: doorspoelen en vergeten.

19:30 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel, Recht van Antwoord | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

16-03-11

Pasen 2009 - filmpje


Ik heb het hier al tot in den treure herhaald: Marie-Rose was een heel bijzondere vrouw. Op 11 februari toonde ik op deze blog enkele foto's van de uitstap naar Engeland tijdens het Paasweekeinde 2009. Marie-Rose had toen pas drie zware chemokuren achter de rug en kort nadien moest ze starten met een verschrikkelijke reeks bestralingen. Ze durfde dat weekeinde voor het eerst haar kale hoofd tonen aan de trouwe vrienden Tom en Jurgen. En we gingen ook roeien, een lange, heerlijke maar vergeefse tocht op zoek naar een pub langs het water. In haar dagboek van 13 april 2009 schreef ze: "Het werd een roeitocht om nooit te vergeten. Onder het zingen van bootliedjes gleden we door het landschap. Hazen, konijnen, fazanten en zelfs een uil bekeken ons geïnteresseerd vanaf de met paasbloemen overgroeide oevers. En van onder een bankje kwam een fles witte wijn te voorschijn. Elke seconde van dit gelukkig zijn heb ik proberen vast te houden om morgen mee te nemen als we weer naar huis gaan. Misschien zal het de komende dagen en weken nog van pas komen..."

Zopas vond ik een paar filmpjes van die dag terug. Een doodzieke vrouw, toegetakeld door een vreselijke behandeling, maar altijd welgezind, altijd vrolijk, altijd gelukkig met vrienden om zich heen. Een paar seconden van dit gelukkig zijn op film...

00:28 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (42) |  Facebook |

15-03-11

"Geloof, Hoop en Liefde" op 1...

Gisteren na de opnames van "Goedele op dinsdag" - deze avond op VTM, 22u - vernomen dat "Geloof, Hoop en Liefde" op nummer één zou staan van de boekenverkoop (non-fictie) in Vlaanderen. En sterker nog: op twee van die bestsellerslijst zou nog steeds "Leve het Leven!" staan. Marie-Rose op 1 en 2 tegelijk? Het is me nog niet officieel bevestigd, maar het zou me trotser dan ooit op mijn vrouw maken. Het is mooi dat de opbrengst van die verkoop mag dienen om mensen in nood te helpen. Ook zo leeft Marie-Rose nog verder, en niet enkel in de harten en geesten van wie haar lief hadden en haar nooit zullen vergeten.

Z3.jpgOp 11 oktober vorig jaar schreef Roos in haar column in Het Laatste Nieuws dat ze in de tuin van haar Wouwersnestje bloembollen van narcissen, tulpen en krokussen aan het planten was. "Al jaren plant ik bloembollen om er, de lente erop, van te genieten. Dit jaar doe ik dat opnieuw en ik ben er stellig van overtuigd volgend jaar in maart weer trots te zijn op mijn fleurige tuin."

Maar ze heeft maart niet meer gehaald, en voor het eerst kijk ik met verschrikkelijk verdriet naar de bloemen die overal in onze tuin door het gras priemen.


14:56 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

14-03-11

De onwaarheden van Bart Brinckman - deel 7

pino.jpgDat Brinckman in zijn drie bladzijden lang artikel heel dikwijls in mijn richting spuwt kan ik best verdragen. Het zou me pas ernstig verontrusten mocht Brinckman me loven, want zoals ieder weet doet hij dat in principe enkel voor zijn zielige tipgevers en informanten. Hij mag me dus gerust als een soort politiek onbenul omschrijven; net zoals ik hem - maar in dit geval dan wél gestaafd door feiten en onweerlegbare bewijzen - een leugenaar en een journalist zonder elementair respect voor deontologie mag noemen.

Dat Brinckman erop los liegt bleek al uit de eerste zes afleveringen van deze saga. Maar het meest merkwaardige aan zijn artikel blijft dat hij er zelfs in drie krantenbladzijden niet in slaagt ook maar één positief woord te schrijven over het politieke leven van Marie-Rose Morel. Dat is eigenaardig omdat Marie-Rose onmiskenbaar een politiek talent was, met een grote werkkracht en een benijdenswaardige "présence" in de media. Ze was het eerste en enige vrouwelijk Vlaams Belang-boegbeeld die naam waardig, een vrouw die zich niet tevreden stelde met het "sois belle et tais-toi", de klassieke rol van zwijgend decorstuk voor de mannen. Ze was een vat vol initiatieven waar ze ook zelf haar schouders onder zette en ten uitvoer bracht. Zonder Marie-Rose en haar tientallen "vrouwen-avonden" waren we er in 2006 niet in geslaagd zoveel vrouwen op onze lijsten te krijgen. Ze ontwierp vernieuwende campagnes en aantrekkelijke aktiviteiten. Ze was dag-in-dag-uit en in heel Vlaanderen in de weer. Ze was een van de meest gevraagde sprekers voor lokale afdelingen - altijd gratis en voor niks op pad, zonder chauffeur of andere bijstand. En ze was vooral de bezielster van de "vakbondscel", zonder twijfel het meest succesvolle politieke initiatief van de partij in het voorbije decennium.

z.jpgDat Brinckman in zijn ellenlange stuk met geen woord over die vakbondscel van Marie-Rose rept mag als een leugen op zich beschouwd worden, want alle andere Vlaamse politieke commentatoren beseften goed dat men daar niet omheen kon. Zelfs Rik Van Cauwelaert bijvoorbeeld, in Knack van 16 februari 2011: "Toen ze als hoofd van de vakbondscel van Vlaams Belang haar campagne inzette tegen 'het vermolmde monopolie' van de vakbonden, kon ze op opvallend veel mediabelangstelling rekenen. Met voor haar goed gevolg, want bij de vakbonden herinneren ze zich tot op vandaag maar al te levendig de dure gevolgen van de acties van Morel onder meer tegen de discriminatie van niet-vakbondsleden door de Fondsen voor Bestaanszekerheid."

Marie-Rose haalde met haar vakbondscel heel regelmatig en zeer positief de nationale pers. Zelfs in De Standaard (maar uiteraard was het stuk niet van Brinckman) werd geschreven dat ze nagels met koppen sloeg en dat het Vlaams Belang voor een zeldzame keer scoorde met dossierkennis en doortastende actie. Marie-Rose trok met haar vakbondsdossier eens te meer heel Vlaanderen rond, avond na avond, van debatclub over serviceclubs tot lokale partijafdelingen. Ze kreeg ook tips over vakbondsmisbruiken en speelde die door aan de pers - tot en met grote artikels op de voorpagina's van de kranten - nooit eerder gezien voor dossiers van een Vlaams Belang-mandataris. Maar Brinckman, neen, die had er zogezegd nooit  van gehoord - omdat het nu eenmaal niet past in zijn postuum besmeuren van iemand die zich niet meer verweren kan. Dat is dan wellicht de grootste leugen van allemaal.

Tot slot van dit zevende hoofdstukje nog dit. Marier-Rose begon met haar "vakbondscel" kort na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Toen werden immers honderden kleine lieden, arbeiders en bedienden en werkzoekenden, door de kleurvakbonden uitgesloten omdat ze het hadden aangedurfd op de kieslijsten van Vlaams Belang te staan. Ik was toen nog partijvoorzitter en zocht een verantwoordelijke om die honderden mensen administratief en in hun beroepsprocedure bij te staan. Enkel Marie-Rose aanvaardde dit gigantische (en onbezoldigde) extra werk. En eens te meer mààkte ze er (samen met Rob Verreycken en Rina Lievens) iets buitengewoons van.

zz.jpgP.S. Over het werk van die vakbondscel verscheen in augustus 2010 een boekje van Rob Verreycken "Welkom in Vakbondistan", uitgegeven door uitgeverij Egmont. Warm aanbevolen.  De tweede druk is nu te bestellen via www.uitgeverijegmont.be.

 

15:19 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel, Recht van Antwoord | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

11-03-11

Foto's Marie-Rose - juli 2010

Kort nadat Marie-Rose eind juni vorig jaar van haar artsen te horen kreeg dat ze een terminale kankerpatiënte was geworden, met nog maar zes maanden te leven, kwam ze in contact met een Amerikaanse dokter die in New Mexico een kliniek leidt voor behandeling van terminale kankerpatiënten. Half juli 2010 kwam die vrouwelijke arts naar Londen om Marie-Rose te ontmoeten. Het werd voor Marie-Rose en mij een heel bewogen uitstap. De arts in kwestie bleek een heel charmante vrouw en het klikte onmiddellijk met Marie-Rose - ze zou Marie-Rose trouwens blijven begeleiden en steunen tot het einde. Dezelfde dag kregen wij echter telefoon van een arts uit het thuisfront - de zoveelste bevestiging van het doodvonnis van Leuven. Dat kwam voor ons beiden heel hard aan - het werd een van de weinige keren dat ik Marie-Rose door mijn eigen tranen heen ook zag wenen. Twee foto's: aan de ontbijttafel in ons hotel in de Thamesvallei, en dan een dag later bezoek aan de Romeinse baden van Bath.

la vernea 2010 114.JPGla vernea 2010 116.JPG

10:33 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |