20-11-11

Om het niet af te leren: morgen nog eens voor de rechter.

Volgende maandag 21 november sta ik nog eens voor de rechter in Dendermonde, beschuldigd van "misdadige kuiperijen of arglistigheden" (echt!)...

justitia.jpgHet gaat over een zaak van mei 2005. Toen werd in Sint-Niklaas een lokaal pamflet van het Vlaams Belang verspreid waarin ook enkele regels (in totaal 136 woorden om precies te zijn) over een geval van vandalisme op een kerkhof. Ik citeer de gecontesteerde woorden: "Wat men echter niet mocht vernemen is dat de daders, allen jonge tieners, allochtonen waren, jongeren van vreemde afkomst dus. Een cultuur die geen respect meer heeft voor de doden en voor symbolen van een ander geloof, is een ontspoorde cultuur. Deze feiten kunnen op geen enkele wijze met de mantel der liefde bedenkt worden."

Voor alle duidelijkheid: ik was helemaal niet de auteur van deze tekst, dat was een lokale mandataris. Toen bleek dat die woorden gecontesteerd werden liet ik zelfs in alle brievenbussen van de stad een rechtzetting verspreiden. Maar het gerecht deed (na klacht van Agusta-sjoemelaar willockx.jpgFreddy Willockx, de man die zich in media inkocht met omkoopgeld van wapenhandelaren) een huiszoeking bij die lokale mandataris en ontdekte na lang onderzoek van zijn computerbestanden dat er enkele woorden in het artikel verplaatst, weggelaten en toegevoegd waren, dat er dus een klein verschil was tussen de uiteindelijk gedrukte tekst en het ontwerp dat men terugvond op zijn computer. Dat was uiteraard ook niet mijn doen en het belang ervan ontgaat ieder, vermoed ik. Maar het bleek voldoende reden voor de Belgische minister van justitie om aan het Europees Parlement de opheffing van mijn parlementaire onschendbaarheid te vragen, want ik was toen de verantwoordelijke uitgever van zo'n 200 verschillende lokale bladen.

Een mens kan zich de vraag stellen of het gerecht niets anders te doen heeft? Ik dacht dat alleen in Brussel al een kleine 50.000 gerechtelijke dossiers op behandeling wachten? Maar deze keer is het natuurlijk niet de schuld van het gerecht zelf- wel van politici die destijds de voorzitter van het Vlaams Belang wilden treffen.

De vorige keer dat ik dit dossier voor de rechter stond was in maart 2011. De zaak werd toen uitgesteld tot morgen 21 november. Mijn advocaat acht de kans groot dat we morgen opnieuw een uitstel te slikken krijgen. We gaan dan stillekensaan naar 6 jaar nà de feiten. 't Is maar gelukkig dat ik geen échte crimineel ben, ik zou anders nogal lachen met het systeem in dit modelland...

09:42 Gepost door Frank Vanhecke in Proces Vanhecke | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-11-11

Binnenkort in alle boekhandels...

"Al bij al heb ik gelukkig geleefd - het bewogen leven van Marie-Rose Morel". Vierhonderd bladzijden, harde kaft, honderden nooit eerder gepubliceerde illustraties. Vanaf 29 november overal te koop.advert.png

23:52 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-11-11

Makis Voridis minister!

Makis3.jpgEen citaat uit de oude doos van deze blog, exact twee jaar geleden, 11 november 2009, naar aanleiding van een partijcongres nabij Versailles:

"En voor mij persoonlijk werd het vooral een weerzien met mijn goede kameraad Makis Voridis, parlementslid voor de LAOS-partij in Griekenland en recent zeer succesvol herverkozen. Makis Voridis was, toen we mekaar ruim twintig jaar geleden leerden kennen, jongerenvoorzitter van de rechtse EPEN-partij in Griekenland. Hij bouwde noodgedwongen een carrière uit buiten de politiek (in 2007 werd hij voor het eerst verkozen) maar we zijn altijd vrienden gebleven."

Makis1.jpgEen paar weken geleden belde Makis ons om nog eens af te spreken. We hadden mekaar sinds het overlijden van Marie-Rose niet meer gezien. En we legden vast: het eerste weekeinde van december, in Parijs bij onze gemeenschappelijke vrienden Carl en Isabelle Lang. Dat zal er nu allicht niet meer van komen. Hij zal wel andere zaken aan zijn hoofd hebben. Makis is zopas benoemd tot minister van transport in de Griekse overgangsregering. Er wacht hem een gigantisch moeilijke taak.

Voor wat het waard is: langs deze weg oprechte felicitaties en alle wensen van succes aan deze trouwe politieke kameraad. Een paar dagen geleden nog effende hij mee het pad voor mijn lidmaatschap van de EFD-fractie in het Europees Parlement. Hij is trouwens altijd een vriend van Vlaanderen geweest. En samen met zijn echtgenote Danaë ook een vriend van Marie-Rose.

19:54 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

10-11-11

Einde van Euro-rechtse samenwerking.

lepenanvers-61d13.jpgToen Karel Dillen in juni 1989 voor het eerst in het Europees Parlement werd verkozen, kwam de "Technische Fractie Europees Rechts" tot stand, een politieke samenwerking van de 10 verkozenen van het Franse Front National, 4 Duitsers van de Republikaner en uiteraard de ene Vlaming van het toenmalige Vlaams Blok. Het werd een "technische" fractie omdat de drie partijen naast een aantal gemeenschappelijke programmapunten ook heel wat meningsverschillen hadden. Na de verkiezingen van 1994 sneuvelde deze fractie (de Republikaner werden niet herverkozen en het werd reglementair steeds moeilijker gemaakt om een fractie te vormen) maar de verkozenen van Vlaams Belang bleven in het Europees Parlement tot heden nauw samenwerken met het Front National. In zo'n grote instelling geraakt men als individueel parlementslid immers snel ondergesneeuwd - met internationale samenwerking en taakverdeling lukt dat veel beter.

Door de jaren heen bouwden we ook steeds beter contacten uit met verkozenen van vooral de Oostenrijkse FPÖ en de Italiaanse Lega Nord, terwijl ook Roemeense, Bulgaarse en Hongaarse "rechtse" parlementsleden zich in een technische "Coördinatie" met ons verenigden. In realiteit echter verliep de samenwerking met de Oost-Europeanen bijzonder stroef. Nog afgezien van inhoudelijke politieke disputen blijken er toch ook wel grote cultuurverschillen te bestaan - en dan druk ik me heel zacht en vriendelijk uit.

Enkele dagen geleden besliste Bruno Gollnisch (Europarlementslid van het Front National en voorzitter van de Coördinatie) dan ook om de structuur formeel op te heffen "Ik ben wel verplicht te besluiten dat onze politieke partijen elk hun eigen pad bewandelen zonder gemeenschappelijke politieke wil uit te dragen." Dat zal de goede menselijke contacten die we met elkaar hebben niet veranderen, maar het toont nogmaals aan dat we inzake Europese samenwerking van politiek-niet-correcte, identitaire partijen nog niet ver staan. Het is merkwaardig dat politici die in eigen land taboebrekers zijn omzeggens beven bij de gedachte dat zij door de politieke gedachtenpolitie elders in Europa zouden kunnen verdacht worden van samenwerking met àndere taboebrekers. Ik zou een lijstje kunnen maken van parlementsleden die mij in privé gesprekken best wel een behoorlijke mens vinden, maar die me publiek niet eens durven begroeten - mocht het niet intriest zijn, mocht het niet over de toekomst van ons continent gaan, we zouden ermee lachen.

Einde van de rechtse Coördinatie dus. De komende dagen bekijken we andere wegen van werking en samenwerking het Europees Parlement. Er dienen zich altijd nieuwe kansen en mogelijkheden aan.

(Foto, Karel Dillen met Jean-Marie Le Pen.) 

14:36 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-11-11

8 november

vb foto's 069.jpgVandaag een jaar geleden belde An-Marie Morel me hier op kantoor in Brussel met de vraag onmiddellijk naar Schoten te komen. Marie-Rose was bij het afhalen van de kinderen aan school onwel geworden. 's Avonds werden bij een hersenscan drie tumoren ontdekt, niet meer opereerbaar, nauwelijks behandelbaar. Enkele dagen later vertrokken we toch nog een week samen op reis. Daarna zou alles zeer snel gaan.

Enkele minuten geleden wisselden Koen Dillen en ikzelf de laatste mails uit met De Standaard-WPG-uitgeverij. Vanaf vandaag is onze biografie van Marie-Rose definitief in druk. Ze verschijnt eind deze maand onder de titel "Al bij al heb ik gelukkig geleefd - het bewogen leven van Marie-Rose Morel". Het wordt ook wat de vorm betreft (400 bladzijden, zeer talrijke illustraties, harde kaft) een hele mooie uitgave, de hommage die Marie-Rose verdient.

De voorbije weken zijn min of meer al onze vrije ogenblikken naar dit boek gegaan. Vanaf nu is er weer wat tijd, ook voor deze bescheiden blog. Er is trouwens wel wat nieuws, ook uit het Europees Parlement. Vanaf morgen meer.

PS De foto toont Marie-Rose op 8 december 2008, bij een protestactie tegen het onverdoofd ritueel slachten van dieren.

15:33 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |