10-11-11

Einde van Euro-rechtse samenwerking.

lepenanvers-61d13.jpgToen Karel Dillen in juni 1989 voor het eerst in het Europees Parlement werd verkozen, kwam de "Technische Fractie Europees Rechts" tot stand, een politieke samenwerking van de 10 verkozenen van het Franse Front National, 4 Duitsers van de Republikaner en uiteraard de ene Vlaming van het toenmalige Vlaams Blok. Het werd een "technische" fractie omdat de drie partijen naast een aantal gemeenschappelijke programmapunten ook heel wat meningsverschillen hadden. Na de verkiezingen van 1994 sneuvelde deze fractie (de Republikaner werden niet herverkozen en het werd reglementair steeds moeilijker gemaakt om een fractie te vormen) maar de verkozenen van Vlaams Belang bleven in het Europees Parlement tot heden nauw samenwerken met het Front National. In zo'n grote instelling geraakt men als individueel parlementslid immers snel ondergesneeuwd - met internationale samenwerking en taakverdeling lukt dat veel beter.

Door de jaren heen bouwden we ook steeds beter contacten uit met verkozenen van vooral de Oostenrijkse FPÖ en de Italiaanse Lega Nord, terwijl ook Roemeense, Bulgaarse en Hongaarse "rechtse" parlementsleden zich in een technische "Coördinatie" met ons verenigden. In realiteit echter verliep de samenwerking met de Oost-Europeanen bijzonder stroef. Nog afgezien van inhoudelijke politieke disputen blijken er toch ook wel grote cultuurverschillen te bestaan - en dan druk ik me heel zacht en vriendelijk uit.

Enkele dagen geleden besliste Bruno Gollnisch (Europarlementslid van het Front National en voorzitter van de Coördinatie) dan ook om de structuur formeel op te heffen "Ik ben wel verplicht te besluiten dat onze politieke partijen elk hun eigen pad bewandelen zonder gemeenschappelijke politieke wil uit te dragen." Dat zal de goede menselijke contacten die we met elkaar hebben niet veranderen, maar het toont nogmaals aan dat we inzake Europese samenwerking van politiek-niet-correcte, identitaire partijen nog niet ver staan. Het is merkwaardig dat politici die in eigen land taboebrekers zijn omzeggens beven bij de gedachte dat zij door de politieke gedachtenpolitie elders in Europa zouden kunnen verdacht worden van samenwerking met àndere taboebrekers. Ik zou een lijstje kunnen maken van parlementsleden die mij in privé gesprekken best wel een behoorlijke mens vinden, maar die me publiek niet eens durven begroeten - mocht het niet intriest zijn, mocht het niet over de toekomst van ons continent gaan, we zouden ermee lachen.

Einde van de rechtse Coördinatie dus. De komende dagen bekijken we andere wegen van werking en samenwerking het Europees Parlement. Er dienen zich altijd nieuwe kansen en mogelijkheden aan.

(Foto, Karel Dillen met Jean-Marie Le Pen.) 

14:36 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.