07-10-11

Andere zorgen...

Vorige woensdag 5 oktober waren we met velen in de "lokettenzaal" van het Vlaams Parlement te gast voor een bijeenkomst van de Vlaamse Liga tegen Kanker. De VLK reikte er in totaal bijna anderhalf miljoen euro beurzen uit aan Vlaamse wetenschappers die met fundamenteel kankeronderzoek bezig zijn en daarnaast ook aan projecten om de nevenwerkingen van kankerbehandelingen voor patiënten draaglijker te maken. Een zeer nederige proficiat trouwens aan die jonge wetenschappers die ik heel erg bewonder.

AAAAMorelAM.jpgEr was ook een panelgesprek met politici-kankerpatiënten en een herdenking van Erika Thijs en Marie-Rose Morel. Ann-Marie-Morel kreeg in een panelgesprek van interviewer Jan Van Rompaey ruim de tijd om heel aandoenlijk over haar overleden zus te spreken.

Dat zijn van die - te - zeldzame momenten dat politieke tegenstellingen, of zelfs vijandschappen, vervagen en we even allemaal mensen onder mekaar zijn. Ik vond bijvoorbeeld de getuigenis van de Brusselse SPa'ster, ook kankerpatiënte, Elke Roex heel indrukwekkend en aangrijpend. En wie had ooit gedacht dat ik nog eens met prinses Astrid en parlementsvoorzitter Jan Peumans zou staan keuvelen over Marie-Rose ?

Elk jaar krijgen tienduizenden Vlamingen de vreselijke kanker-diagnose. Voor mij is met de lijdensweg van Marie-Rose een wereld open gegaan die ik niet kende. Een wereld van strijd en van van afzien, maar gelukkig ook van hoop en moed en liefde en echte medemenselijkheid. Een week geleden was ik met mijn oudste broer terug in de kankerafdeling van Gasthuisberg Leuven, waar ik van januari tot augustus 2009 zo dikwijls met Roos was. De consultatieruimtes zitten nog steeds overvol, ieder heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen gevecht, heel dikwijls zijn eigen verdriet. Een vrouw sprak me aan: "Ik heb de boeken van Marie-Rose. Ben zelf voor de derde keer hervallen, pas een chemokuur achter de rug. Ik heb niemand meer. Gelukkig komen mijn buren me ophalen, hoe zou ik anders thuis geraken?" Ja, dat zijn wel andere zorgen dan die van het gemiddelde parlementslid.

 

 

 

22:12 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Frank,
ge bewijst hier nog maar eens, dat mijn stemmen op u, al die jaren, zeer terecht was.
met respect
Bruver

Gepost door: Bruver | 07-10-11

Voorzitter (voor altijd),
Velen betreuren dat U bent weggegaan (beter gezegd: dat ze U hebben doen weggaan), ik durf zeggen een grote meerderheid.Een Vlaams Belang met duidelijke en radicale standpunten is nodig, maar even nodig was een voorzitter die opviel door voornaamheid, eenvoud, intellectuele bagage en grote zorg voor de samenhang in de partij. Sinds U weg bent glijden we af naar het imago van een groepje roepers uit de achterbuurt - dat imago was vroeger zeer onterecht, maar nu weet ik het zelf niet meer. Ik blijf trouw aan de partij, wat dat betreft kiezen we een andere weg. Maar het is met twijfels, en ik kan tegenwoordig maar moeilijk trots zijn op mijn engagement. Ik denk wel dat het uw plicht is om terug te komen en u opnieuw kandidaat-voorzitter te stellen. Laat de basis spreken.
D.VP

Gepost door: D.VP | 08-10-11

Frank,
Je bent een man met een gouden hart.
Groetjes

Gepost door: kris | 09-10-11

De commentaren zijn gesloten.