12-09-11

Voorzitter FDW? Enkele beschouwingen.

Karel en Frank.jpgFilip Dewinter zou dus binnen afzienbare tijd afstand doen van het voorzitterschap van de VB-fractie in het Vlaams Parlement. Hij zou zich volop willen wijden aan de campagne voor de komende  lokale verkiezingen in Antwerpen en zou daarna het partijvoorzitterschap ambiëren. Tot daar wat we vorige week in de pers konden lezen.

Enkele beschouwingen en een beredeneerde voorspelling:

1. Op dit ogenblik zijn de fractievoorzitters van Kamer, Senaat, Vlaams parlement én de partijvoorzitter allemaal actieve (de één al meer dan de andere Lachen) leden van de Antwerpse VB-gemeenteraadsfractie. Dat illustreert wel bijna grappig de complete machtsgreep van FDW op de hele partij, maar het is ook niet meer dan dat: een illustratie. Mocht pakweg Bart Laeremans fractieleider in de Senaat zijn in plaats van Anke van Dermeersch zou de complete almacht van FDW daarom niet kleiner worden. FDW weet trouwens zelf ook wel dat Bart Laeremans veel bekwamer is voor die post, en dat zijn kandidate Anke ook daar politiek verder onbetekenend zal zijn, maar dat interesseert hem niet. We hebben dat eens meegemaakt toen Marijke Dillen absoluut naast alle andere posten ook nog eens nationaal ondervoorzitster van de partij moest worden. Who cares dat die mensen er politiek niets mee aanvangen? Wat telt is dat iedereen binnen en buiten de partij opnieuw ziet dat FDW, en hij alleen, baas is.

2. Het is voorzitter Bruno Valkeniers die de hele partij aan FDW gegeven heeft. Het fragiel evenwicht dat er tot medio 2009 was, met een FDW die een grote en vooraanstaande rol speelde maar die minstens nog moest rekening houden met een partijbestuur en diensten die hem niet ondergeschikt waren, is door Bruno Valkeniers systematisch afgebroken. Op elk cruciaal moment koos Valkeniers de kant van FDW: bij de liquidatie eind 2009 van de "opposanten" uit het Partijbestuur, bij de schandalige benoeming van de leden van de Raad van bestuur van de VRT, bij de verdeling van diensten en personeel, bij het buitengooien van de Belfortploeg, het zijn maar enkele voorbeelden uit een lange rij. Valkeniers zal dus niet "afgeslacht" worden, want hij heeft uitgevoerd wat FDW van hem vroeg. Na 2012 zal hij parlementslid mogen blijven.

3. Het ontslag van FDW als fractieleider in het Vlaams Parlement heeft geen enkele politieke betekenis. Hij wordt daar zonder twijfel opgevolgd door Joris Van Hauthem, overigens een zeer bekwame politicus die ik ook als mens zeer waardeer. Maar Joris zal om diverse redenen binnen de fractie niets te zeggen hebben, hij weet dat trouwens zelf - daar zetelen nu omzeggens énkel nog FDW-boys, mensen die hun verkiezing of hoop op herverkiezing aan hem te danken hebben. FDW (fractievoorzitter) en Joris van Hauthem (6de ondervoorzitter van het Vlaams Parlement) verwisselen dus van post. (In een ander scenario zou de switch ook met Marijke Dillen - 2de ondervoorzitter- kunnen gebeuren, maar de zittingen van het Vlaams Parlement zijn in tegenstelling tot die van de Senaat gemediatiseerd en daar is zij niet bijzonder voor geschikt.) Dat maakt geen materieel verschil qua parlementair inkomen maar geeft FDW naar de buitenwereld de handen vrij om de gooi naar het partijvoorzitterschap te doen. Dat is trouwens een fluitje van een cent: Valkeniers heeft bijna alle mensen die kritisch tegenover FDW stonden uit het partijbestuur gelikwideerd. Tenzij FDW het leuk vindt om voor de galerij een nep-concurrent te creëren zal hij de unanieme kandidaat van het PB zijn.

4. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 wordt Valkeniers als partijvoorzitter opgevolgd door FDW. Hij heeft dan eindelijk ook de complete controle op de 11 miljoen euro in de VB-kas. In 2014 wordt FDW Europees Parlementslid en laat hij één van zijn dochters verkiezen tot Vlaams Parlementslid, "want de naam Dewinter moet toch op de lijst staan!". Het Vlaams Belang is de partij van één man geworden en dat kan niet anders dan slecht aflopen. Die man laat regelmatig optekenen dat hij "de weg vrijmaakt voor een nieuwe generatie", maar zodra er iemand zou komen met een eigen mening laat hij die door zijn luitenanten afslachten. En die partij roept luid om Vlaams-nationale eenheid en samenwerking terwijl ze in eigen rangen een likwidatie- en uitsluitpolitiek doorvoerde met een brutaliteit die maar zelden eerder werd gezien.

5. Het Vlaams Belang blijft echter een belangrijke electorale factor want de immigratie- en criminaliteitsproblemen blijven onaanvaardbare proporties aannemen en het beleid blijft laks. Zelfs kiezers die beseffen dat het "nieuwe" Vlaams Belang eerder het speelgoed van één man werd dan een partij die wil wegen op het beleid, hebben voorlopig geen andere keuze - tenzij de N-VA zich ook op dat gebied de komende maanden duidelijker zal profileren.

En mij stemt dit allemaal erg droevig. Maar ik blijf zeggen dat wie zwijgt medeplichtig is. En dat het doel niet alle middelen heiligt want dat sommige middelen het doel besmeuren. (Foto: Juni 1994, Karel Dillen feliciteert mij met mijn verkiezing tot Europees Parlementslid - twee jaar later zou hij me zijn opvolger aan het hoofd van het toenmalige Vlaams Blok maken. Hij was een idealist en een edele man en ik ben trots op het vertrouwen dat in mij had.)


 

07:25 Gepost door Frank Vanhecke in Vlaamsnationale politiek | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

11-09-11

Nogmaals, een vleugje Roos...

AAA.jpgUit het dagboek van Marie-Rose, 20 mei 2009:

"Oké, het was een rotdag. Tot deze ochtend heb ik chemo gehad. Dan om negen uur bestraling en na de middag nog een keer. Maar ondanks alles scheen de zon door de wolken. En die zon kwam van het Biancacentrum in Gasthuisberg, een idyllisch plekje in de buik van het ziekenhuis waar je even kunt vergeten dat je patiënt bent. Genoten heb ik van de heerlijke massage en gelaatsverzorging. Zodra de warme olie en de vaardige handen mijn rug en schouders aanraakten voelde ik het weeë gevoel in mijn maag wegtrekken. Heerlijk! Je kunt je afvragen of het aanbieden van relaxmassages en schoonheidsverzorgingen tot het takenpakket van een ziekenhuis behoort? Ik zeg volmondig ja! Even weg uit de ziekenhuissfeer met de ziekenhuismuren, de ziekenhuiskleuren en de ziekenhuisgeuren, en wegdromen op de magische klanken van Enya. Even vergeten dat we ziek zijn. Wanneer dit alles dan nog gefinancierd wordt door sponsoring is het toch helemaal prachtig. Een initiatief dat navolging verdient."

 

Het Laatste Nieuws 20110728 welzijnscentrum A touch of Rose.jpg-for-web-small.jpgEn nu is het dus zover. Volgende week gaat in Bornem een stuk van die droom van Roos in vervulling en opent het Psychosociaal Oncologisch Welzijnscentrum "A Touch of Rose" de deuren. Woensdagavond is er de officiële opening, donderdag (Dag tegen kanker) is opendeurdag en zondag is er de benefietvoorstelling van het aangrijpende toneelstuk "Wintertulpen".

U leest er alles over op www.atouchofrose.be - zie bij "aktiviteiten".

Enkele dagen geleden mocht dr. Ann-Marie Morel het initiatief toelichten bij de regionale TV Oost-Vlaanderen. U vindt de link hier:

www.tvoost.be/nl/programmas/studio-tv-oost/

Het interview start ongeveer bij minuut 24 van de aflevering van 8/9/2011.

En alvast tot zondag bij "Wintertulpen", 14u CC Ter Dilft in Bornem, kaarten 12 euro ten voordele van "A touch of Rose".

 

19:51 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-09-11

Een paard op het balkon van de 3de verdieping...

paard22.jpgIn een recente uitgave van "Commission en direct", een meestal oersaai intern weekblad van de Europese Commissie, verscheen onlangs een lange lezersreactie die ik hieronder graag uit het Engels vertaal. Of hoe de onzin van de politieke correctheid soms uit heel onverwachte hoek een knauw krijgt...

"... We moeten een einde stellen aan de discriminatie van Roma... OK, maar hoe? Wanneer U stelt dat de Europese Lidstaten hen toegang tot onderwijs moeten verlenen kan ik als Bulgaarse enkel maar bevestigen dat die toegang hen NIET geweigerd wordt. Integendeel zelfs. Mijn moeder is lerares en moet letterlijk de ouders van Roma-kinderen gaan opzoeken en overtuigen hun kinderen naar school te sturen in plaats van ze op 15-jarige leeftijd uit te huwelijken. Voor de Roma heeft onderwijs blijkbaar weinig waarde, gedeeltelijk omwille van cultuurverschillen. Dus weet ik echt niet wat we nog meer kunnen doen- tenzij U zou suggereren dat we geweld zouden gebruiken om hun kinderen in de scholen te houden? Wanneer Roma nieuwe woningen worden aangeboden zijn die na een jaar onleefbaar geworden. Men doet zijn behoefte op de vloer, houten ramen worden afgebroken en als brandhout gebruikt, of men stalt zomaar een paard op het balkon van een derde verdieping. En denk niet dat het enkel om armoede gaat, dat bewijzen de talrijke satellietschotels van deze flats. Een aantal zaken zijn compleet onbegrijpelijk voor mensen met normaal gezond verstand. Met deze commentaar wil ik helemaal niet denigrerend zijn over Roma en al evenmin zeggen dat de staat helemaal geen verantwoordelijkheid moet opnemen. Ik wil enkel erop wijzen dat de situatie zeer complex is en dat het niet steeds een kwestie is van discriminatie of van geweigerde toegang tot sociale dienstverlening. Misschien moeten we eerst meer leren over de cultuur en de waarden van de Roma - in het bijzonder dan over die waarden die onmogelijk geintegreerd kunnen worden in het Europa van de 21ste eeuw en waar de Roma eerst zelf zullen moeten komaf mee maken ."

De historie met het paard op het balkon van de derde verdieping zal wel niet elke dag overal voorkomen - maar deze reactie is al bij al niet meer eenzijdig dan de politiek correcte verhalen over de  Roma die we in de Europese instellingen dag-in-dag-uit ondergaan. Ik wou ze U dus niet onthouden - ook niet omdat ik de indruk heb dat ik al voor véél minder dan dit een klacht van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding aan mijn broek gehad heb Knipogen.

16:44 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |