30-05-11

Verjaardagscadeau voor mezelf

cruise 175.jpg17 November 2010, met Jurgen en mezelf, Honduras (foto Koen Dillen). Dit was de beste dag die Marie-Rose de laatste maanden van haar leven nog kende. Ze had die dag nauwelijks pijn en was heel helder, gelukkig met vrienden om zich heen, een halve dag aan een paradijselijk strand. Van die dag heeft Koen Dillen nog filmbeelden waarop Roos stralend aankondigt dat ze het vaste voornemen maakt om met mij te trouwen "nog voor William en Kate gehuwd zijn". Wie was ik om haar tegen te spreken?

Bij deze ook hartelijk dank aan allen die me vandaag lieve wensen stuurden.

13:58 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

Driemaal Vlaams Belang

vlaams-belang-226x209.jpg1. Vorige week was het Vlaams Belang weer eens groot nieuws. In het Brusselse had de partij een folder met een enquête verspreid, en wie de enquête invulde en terugstuurde  werd beloond met een geschenk: een sleutelhanger van 4 cm lang met een nagelvijl, flessenopener, schroevendraaier en last but not least een mesje met lemmet van 2 à 3 centimeter. Ik herinner me nog dat ik tijdens meerdere van de vorige edities van De Gordel gratis verband- of fietsherstelpakketjes uitdeelde, met daarin "wapens" die een stuk gevaarlijker waren... Dank dus aan de rabiaat-Vlaamshatende Brusselse burgemeesters die het Vlaams Belang een hele mooie kans tot scoren boden. Want zeg nu zelf, burgemeesters die schietpartijen met kalasjnikovs als "faits divers" bestempelen en nauwelijks optreden tegen de zware criminaliteit in hun stad, maar die wél moord en brand schreeuwen, en zelfs verspreidingsverbod willen, voor een sleutelhangertje... Mocht het zo intriest niet zijn, we zouden ermee kunnen lachen. De Vlaams pers was over het algemeen redelijk in deze (op Radio 1 mocht Brussels parlementslid Niek Lootens uitgebreid en goed het VB-standpunt toelichten), met uitzondering van een paar commentatoren die er toch wel een beetje "oproep tot geweld" achter zochten, desnoods ergens in het onderbewustzijn van de initiatiefnemers. Ten onrechte trouwens. Ik weet toevallig dat zoiets helemaal niet de bedoeling was. Of het nu persé nodig is om dan maar aan te kondigen dat men die mesjes in de aanloop naar 2012 ook in Antwerpen gaat uitdelen - alsof men absoluut wil bevestigen dat het wél betekent wat de tegenstanders er ten onrechte van maakten - is weer een andere vraag. Gelukkig niet meer mijn zorg.

marine192.jpg2. Vorige week was er ook de ontmoeting van Filip Dewinter met Marine Le Pen. Geen groot nieuws op zich, want Marine is een collega Europees Parlementslid met wie we al vele jaren correct samenwerken, en het is bovendien normaal en van alle tijden en gezindheden dat politici pogen een graantje mee te pikken van het succes van verwante zielen in het buitenland. Wel interessant  was Dewinters analyse van de redenen van het succes van Marine: "Een nieuwe aanpak en een nieuwe strategie deed de sfeer helemaal omslaan. Ze vertolkt dezelfde inhoud maar met een nieuwe stijl, performanter, ook jonger. Ze geeft het Front National een nieuw gezicht zonder er een lightversie van te maken. Maar geloof me, het is een harde tante." Maar als ik dit zo lees, dan is Marine het typevoorbeeld van een vrouw én politica die door de Antwerpse gemeenteraadsfractie zeer snel politiek zou afgeslacht en buitengewerkt worden...

3. En nog een derde bedenking over de partij waarvan ik 12 jaar voorzitter was en waar ik nog steeds heel wat mensen (zeker aan de basis) van apprecieer en graag zie. Vorig weekeinde stuurde iemand me deze "twitter" van Filip Dewinter door: "Leuk begin v/d dag! Om de hoek verkoold lijk Oost-Europese koperdief gevonden door brandweer aan TGV-lijn naar NL. Elektrocutie en dood!". Welnu, ik ben voor een zeer harde aanpak van de criminaliteit en pleit voor zeer zware, sterk ontradende straffen. Maar de vreselijke electrocutie-dood van een mens - weze het een Oost-Europese dief - is géén "leuk begin van de dag!". Ik zal voor die dode dief ook geen traan laten, en het is ongetwijfeld zijn eigen schuld, maar een beschaafd politicus maakt zich over de dood van een mens niet vrolijk - zeker niet om kortstondig succesjes te boeken bij meelopers en streng-gelijkgezinden.

13:48 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (14) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

27-05-11

Marie-Rose en Piet Piraat

foto's mama Sandra 027.jpgDeze ochtend van twee hele lieve vriendinnen van Marie-Rose een pak mooie foto's gekregen, allemaal van zomer en najaar 2010 - toen Roos reeds erg ziek was maar zo normaal mogelijk probeerde te leven. De komende weken plaats ik er nu en dan enkele op deze blog. Deze wil ik U alvast niet onthouden: Marie-Rose en Piet Piraat...

17:29 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (12) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

26-05-11

Tweemaal politiek niet-correct / deel 2

klaus.jpgGisteren hadden we - samen met een paar honderd andere geïnteresseerden - het genoegen de Tjechische president Vaclav Klaus, ingeleid door de alomtegenwoordige Bart de Wever,  bezig te horen in Antwerpen. Een dikke proficiat trouwens aan de studenten van het KVHV die dit voor mekaar kregen, een niet geringe prestatie voor een naar het getal relatief kleine studentenvereniging.

Vaclav Klaus was op officieel staatsbezoek in België, en dus zullen er wel diplomatieke redenen zijn waarom hij zijn nochtans aangekondigde uiteenzetting over de EU en over de fluwelen boedelscheiding tussen Tjechië en Slowakije, verving door een causerie over enkel de klimaatsverandering. Klaus is van oordeel dat die klimaatsverandering, indien ze al bestaat of kan gemeten worden, slechts in heel beperkte, omzeggens te verwaarlozen mate het gevolg is van menselijke activiteit. Hij zegt dat de "klimaathysterie" mede in het leven gehouden wordt door bedrijven die fortuinen verdienen aan diverse maatregelen bestemd om de CO2 uitstoot terug te dringen. Hij pleit ook voor kernenergie. Allemaal zeer politiek niet-correct...

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet weet wie in deze gelijk heeft, of alvast méér gelijk heeft dan de andere: de klimaatbelievers dan wel de klimaat-nonbelievers? De causerie van Klaus was echter interessant, aangenaam om naar te luisteren, en zette alvast mij aan om er wat meer over te lezen. Bijvoorbeeld dat boekje van Claude Allègre, "L'imposture climatique" ( vert.: "Het klimaatsbedrog"), dat me door Koen Dillen werd aanbevolen en dat nu al maanden bij me op de hoge stapel "dringend te lezen" ligt.

jpg_imposture-climatique.jpgDat boekje van Claude Allègre valt me nu te binnen omdat ik zopas het schabouwelijke stuk "Als de president een kletsmajoor wordt" van ons aller Bart Brinkman in de krant De Standaard onder ogen kreeg. Ik neem aan dat Brinkman ook geen vooraanstaande natuurwetenschapper is, maar dat belet hem niet om Vaclav Klaus neer te sabelen als "kletsmajoor" die "prietpraat" verkoopt. Brinkman vergelijkt de klimaatsstelling van Klaus met het negationisme over de Joodse volkerenmoord waar men blijkbaar ook "de toehoorders wijsmaakt" dat de wetenschappers het met elkaar niet eens zijn.

Bart Brinkman illustreerde daarmee meteen de stelling van Goldnadel (zie vorige blogstukje) over het misbruik van de Sjoah om andersdenkenden te muilkorven. Ik kan daar alleen maar uit besluiten - maar eerlijk gezegd, ik wist dat eigenlijk al - dat Brinkman zélf een kletsmajoor is. Anders zou hij weten dat er inderdaad zeer vooraanstaande wetenschappers zijn (een minderheid, weliswaar) die de stelling van Vaclav Klaus bijtreden. Claude Allègre dus bijvoorbeeld, Franse socialist, ex-minister, wereldberoemde geofysicus, ettelijke malen laureaat van hoge wetenschappelijke onderscheidingen. En hij is bijlange niet de enige.

Bart De Wever had gisteren dus gelijk: "In een echte democratie moeten we vrij onze mening kunnen uiten, ongeacht wat de maatschappelijke consensus zégt wat we moeten denken." Ik kan maar hopen dat dit een aanzet wordt om eindelijk die beschamende muilkorfwetten in ons land op de helling te zetten. Meningen mogen in een democratie nooit strafbaar worden.  En would be kwaliteitskranten als "De Standaard" die systematisch informatie doorspekken met de hoogst persoonlijke meningen en obsessies van journalisten, zijn dringend aan introspectie toe.

P.S. Toch een puntje van kritiek op de bijeenkomst van gisteren. De inleiding van Bart De Wever had voor mij liever in het Nederlands mogen zijn, uiteraard met een vertaling voor gast Vaclav Klaus en nà een verwelkoming van de gast in zijn eigen taal of in het Engels. Maar het kan natuurlijk zijn dat het protocol van het bezoekende staatshoofd dit vereiste? 

22:19 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit, Europa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Tweemaal politiek niet correct / deel 1

goldnadel.jpgAfgelopen dinsdag mocht ik (samen met collega's Mario Borghesio en Francesco Speroni van de Lega Nord) in het Europees Parlement de persvoorstelling patroneren van het nieuwe boek van de beroemde Franse advocaat Gilles-William Goldnadel, "Réflexions sur la question blanche, du racisme blanc au racisme anti-blanc".

Het is een merkwaardige, scherpe, intelligente en soms ook wel provocerende aanklacht tegen wat Goldnadel dus het "anti-blank racisme" noemt, de intellectuele terreur van de politieke correctheid die - steeds volgens Goldnadel - vooral sinds de jaren '60 en '70 van vorige eeuw, "toen de Shoah steeds meer politiek werd misbruikt om de hele Westerse beschaving te culpabiliseren", een levensgroot probleem werd. Volgens Goldnadel leven we in een klimaat van anti-blank intellectueel terrorisme waarbij de staat, de natie, de beschaving, kortom "alles wat ons van de barbarij kan beschermen", te bestrijden doelwitten geworden zijn.

untitled.JPGGoldnadel is niet de eerste de beste. Hij is een beroemde Joodse advocaat die o.m. Oriana Fallaci verdedigde toen de Franse Liga voor de Mensenrechten poogde haar pamflet "De woede en de trots" (een aanklacht tegen het islamitisch terrorisme) te verbieden. Hij is ook voorzitter van de "Association France-Israël".

Over een aantal zaken ben ik het met hem roerend eens. Over een flink aantal andere zaken ben ik het met hem nog veel roerender oneens. Zijn minstens passieve verdediging van de "wet Gayssot" (de Franse tegenhanger van onze revisionismewetten) bijvoorbeeld, is voor mij, als consequent en principieel verdediger van de vrije meningsuiting en het recht op vrij wetenschappelijk onderzoek, onbegrijpelijk. En ik beperk me tot één voorbeeld van de talrijke zaken waarover we het compleet oneens zijn. Maar toch accepteerde Goldnadel mijn patronage (en dat van de al even niet-politiek-correcte Lega Nord-parlementsleden) om zijn boek in het Europees Parlement voor te stellen. Zo hoort het natuurlijk ook.

Men moet het niet altijd met mekaar eens zijn om mekaar te lezen of op een ernstige wijze met mekaar in debat te gaan. Maar toch is die politieke moed, die "Zivilcourage", uiterst zeldzaam geworden. Dat maakten we gisteren trouwens ook weer mee naar aanleiding van het bezoek van de Tjechische president Vaclav Klaus aan Antwerpen.

17:31 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit, Europa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-05-11

Betrouwbare kanker-therapieën?

DSC01160.JPGSinds enkele dagen ben ik - ik weet het, eindelijk - volop bezig met het opvolgen en beantwoorden van de duizenden mails die ik kreeg na het overlijden van Marie-Rose. Heel veel van die berichten komen van mensen die zelf aan kanker lijden of die in hun vrienden- of familiekring getroffen worden. Heel dikwijls vraagt men mij contactgegevens van de artsen die Marie-Rose in het buitenland behandelden - dat komt dan meestal van mensen die, net als Marie-Rose destijds, eigenlijk al "terminaal" beschouwd worden.

Mag ik begrip vragen voor het feit dat ik op die heel concrete vragen niet kan ingaan? Ik ben geen arts en kan jammer genoeg geen goede raad geven wat behandelingen betreft. Marie-Rose onderging in Wenen en Keulen een aantal experimentele kankertherapieën, maar begin januari was ze reeds te ziek en te zwak om die behandelingen verder te zetten. Ze had wel heel veel vertrouwen in de mensen van de "Reliable Cancer Therapies" die haar met raad en daad en advies hebben bijgestaan. Ik kan dus enkel maar aanraden om die webstek grondig te raadplegen: www.reliablecancertherapies.com / daarna doorklikken naar Nederlandstalige versie.

kanker.jpgZelf werd ik na het overlijden van Roos sterk getroffen door het magistrale boek "De keizer aller ziektes, een biografie van kanker" van oncoloog Siddhartha Mukherjee, uitgegeven bij "De Bezige Bij" en op dit ogenblik gemakkelijk in elke goede boekhandel verkrijgbaar. Wat mij betreft zeer aanbevolen, zeker voor wie van ver of nabij zelf met kanker geconfronteerd wordt.

P.S. De foto hierboven toont Marie-Rose met haar vriendin, kunstenares Mieke Caethoven die enkele keren exposeerde in het Wouwersnestje. Dit moet ergens tussen eind januari en half februari 2009 zijn, Roos al erg vermagerd en met een kort kopje. Wie nog foto's heeft: U weet dat ik er erg dankbaar voor ben.

 

 

christel uyt.JPGToevoeging 24 mei 2009: Zopas kreeg ik van Christel Uytdewilgen bijgaande foto. Christel schrijft: "Dit is een foto van Marie-Rose toen ze kwam spreken op de nieuwjaarsreceptie in Edegem, einde januari 2009. Ze had toen juist enkele minuten eerder het slechte (kanker-)nieuws aan mij verteld maar dit moest toen nog diskreet gehouden worden... Toch heeft ze die zondagmiddag nog haar nieuwjaarsspeech gehouden, ze stond erop." Ook aan Christel: heel erg bedankt. En inderdaad, zo was Roos.

13:34 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-05-11

Ontwikkelingshulp? Ja, maar...

Sinds enkele maanden werk ik samen met mijn assistent dr. Dirk Crols aan een boekje over het 'wel en wee' van Europese ontwikkelingssamenwerking. Vooral 'wee' trouwens, want hoe dieper wij graven hoe meer hallucinante toestanden aan het licht komen.

Ons uitgangspunt is eenvoudig: wij vergelijken de politiek-economisch-sociale toestand van een aantal landen (Kongo, Palestina, Zimbabwe...) pakweg veertig jaar geleden, met de toestand in die landen vandaag - veertig jaar (dikwijls zéér massale) ontwikkelingshulp allerhande later. Als basis gebruiken wij enkel officiële, internationaal erkende cijfergegevens, aangevuld met de antwoorden op de inmiddels vele honderden parlementaire vragen die ik daarover reeds stelde aan de Euroepse Commissie. De hamvraag luidt dus: hebben die vele miljarden euro investeringen in ontwikkelingssamenwerking al of niet iets opgebracht voor de mensen ter plaatse? En waarom zijn er eventueel tastbare resultaten in het éne land, en helemaal niets in een ander land? Waarom slaagt Zwart-Afrika er niet in te doen wat Aziatische en Zuid-Amerikaanse landen deden? 

De informatie die wij op die wijze bijeensprokkelden bedraagt inmiddels vele honderden bladzijden allerhande. Het komt er nu op aan die bevattelijk te ordenen, samen te vatten, en vooral er politieke lessen uit te destilleren. We zijn daar nog wel even mee bezig.

In elk geval zijn we steeds opnieuw verbaasd over de enorme bedragen die aan ontwikkelingshulp worden besteed zonder grondige voorafgaande controle op de besteding ervan - laat staan een evaluatie van de efficiëntie. De fondsen die de Europese Unie ter beschikking stelt zijn dan trouwens meestal nog maar een fractie van de fondsen die door de afzonderlijke Europese landen worden uitgegeven.

KABILA,%20Joseph-002.jpgEen klein voorbeeld. In 2006 schonk de Europese Unie niet minder dan 165 miljoen euro (6,6 miljard frank!) aan de Democratische Republiek Congo als bijzondere steun voor het organiseren van de presidentsverkiezingen van kameraad Kabila, één van de meest sinistere groot-dieven van het Afrikaanse continent. Volgend jaar zijn er in dat land opnieuw presidentsverkiezingen. Kabila heeft inmiddels de kieswetgeving op zijn maat aangepast, zodat de uitslag al bij voorbaat vastligt, een schijnvertoning met een democratisch sausje. Zopas kreeg ik van de Europese Commissie antwoord op mijn parlementaire vraag of de EU ook volgend jaar opnieuw zinnens is om die schertsvertoning te financieren. Na heel wat nietszeggende new-speak luidt het enkel "deze keer zal de EU-bijdrage minder groot zijn". Daarmee moeten we het stellen. Daarmee, en met de wetenschap dat opnieuw tientallen miljoenen euro belastinggeld zinloos en nutteloos in de riool gestort worden.

Voor alle duidelijkheid: we zijn niet tegen ontwikkelingshulp, en zeker niet tegen noodhulp. We hebben wel het recht te onderzoeken waarvoor ons geld gebruikt wordt, het recht ook om te eisen dat de hulp aan de roofstaten en de corrupte potentaten onverbiddellijk stopgezet wordt.

20091104_cartoon_michel.jpgEn ook voor alle duidelijkheid: de misbruiken zijn heus niet enkel te zoeken in de ontwikkelingslanden zelf. Voormalig Europees Commissaris voor ontwikkelings samenwerking Louis Michel kreeg twee jaar geleden een opzegpremie van zo'n klein 15 miljoen frank (360.000 euro) toen hij zijn mandaat inruilde voor dat van parlementslid. Daar kunnen ook heel wat waterpompen mee gezet worden...

14:53 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit, Europa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-05-11

Foto's Marie-Rose / Baden-Baden 2007

In september 2007 bezocht Marie-Rose met twee vriendinnen haar geliefde Baden-Baden, lieflijke stad in Baden-Würtemberg, op nauwelijks een uurtje rijden van Straatsburg. Ze had Baden-Baden leren appreciëren toen ze er in 1995 enkele dagen verbleef om de spectaculaire Sotheby-veiling van de hele inboedel van het "Neues Schloss" bij te wonen. Sinsdien kwam ze er dikwijls en graag terug, elke dag onveranderlijk afgesloten met een glas in de stadstuin van de Löwenbrau, een stukje Beieren in het centrum van de stad. We waren er nog samen in oktober 2010. Ze had er ook voor december een hotel gereserveerd om met haar ouders, zus en mij een paar dagen door te brengen - maar dat is niet meer kunnen doorgaan omdat ze al te ziek was. Tijdens de laatste dagen van haar leven vroeg ze meermaals dat een deel van haar asse boven Baden-Baden zou uitgestrooid worden, omdat ze daar altijd zo gelukkig was.

Hier twee foto's van dat bezoek in 2007. Ik kreeg ze zopas van één van de "Charly's Angels" op foto 1. En meteen een oproep: wie nog foto's van Roos heeft, mail ze aub door of stuur een kopie. Heel erg dank bij voorbaat.

staatsburg september 2007 0061.JPGstaatsburg september 2007 0071.JPG

00:05 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

11-05-11

Onrust in het Europees Parlement

Manneken_Pis_Brussel.jpgHet Europees Parlement heeft - terecht - een bijzonder slechte reputatie als fanatiek verdediger van de multiculturele maatschappij en voorstander van nieuwe massale immigratie. Regelmatig worden hier met overgrote meerderheid verslagen gestemd die oproepen om de komende jaren tot 60 miljoen nieuwe niet-Europese immigranten naar onze contreien te lokken.

Het kan ook nooit multicultureel genoeg zijn. Elkeen die vragen stelt bij de onmiskenbare samenlevingsproblemen die dit met zich meebrengt in onze overbevolkte landen wordt steevast als racist en xenofoob gebrandmerkt.

De verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog zijn dan nooit ver af. Gisteren nog schreeuwde de Groene fractieleider Daniel Cohn-Bendit dat het beter beveiligen van de buitengrenzen van Europa hem herinnert aan de Jodenvervolging in Nazi-Duitsland. Dat leverde hem trouwens een fanatiek applaus van Guy Verhofstadt op.

Het Europees Parlement is echter heel wat minder multicultureel gezind wanneer het over de eigen voorrechten gaat. Met de regelmaat van een klok gaan er officiële eisen naar de Brusselse overheden om allerhande privileges te eisen: voorbehouden rijvakken voor de Euro-nomenklatura, beveiligingscamera's op alle straathoeken, extra politietoezicht rond het parlement en in de dure wijken van de Eurocraten. Het mag allemaal nauwelijks baten: ook de Europese mandarijnen beginnen de weldaden van de multiculturele maatschappij aan den lijve te ondervinden. 

deva.jpgGisteren werd via de interne mail van het Europees Parlement een noodkreet van van onze vriendelijke Britse collega Nirj Deva (foto) verspreid. Zijn vrouw werd vorig weekeinde op klaarlichte dag overvallen vlakbij het Brusselse Centraal Station, "an ordeal that has befallen many other friends in the eleven years I have worked in Brussels" ("een beproeving die reeds menige andere vriend te beurt viel in de elf jaren dat ik in Brussel werk"). En Deva voegt daar aan toe: "We find ourselves in the danger of working in a lawless city" ("Het gevaar dreigt dat we in een stad zonder wet of recht moeten werken").

Een andere collega, de Beierse CSU'er Bernd Posselt gaat meteen nog een stapje verder: "Nearly every one of us has experience with brutal criminalityin Brussels... an lawless city. Why don't we focus our work at our single seat in Strasbourg...?" ("Bijna ieder van ons heeft de brutale criminaliteit in Brussel ervaren. Waarom niet terugplooien op onze zetel in Straatsburg...?).  Wat dan weer de Brit Nick Griffin van de rechtse BNP tot deze cynische commentaar brengt: "I agree. I do find it strange though. Brussels is such a wonderful example of a vibrant, deeply enriched, multicultural society, but here we have mainstream MEP's advocating White Flight." ("Akkoord. Maar het is toch merkwaardig. Brussel is zo'n mooi voorbeeld van een levendige, verrijkte multiculturele maatschappij, en hier pleiten gematigde parlementsleden voor Blanke Vlucht...")

Wordt vervolgd, ongetwijfeld. Het komt er eigenlijk op neer dat niemand er een zier om geeft zolang de slachtoffers van de criminaliteit gewone burgers zijn. Maar o wee wanneer de zelfverklaarde elites zélf aan de beurt komen. Wat Nick Griffin trouwens nog tot volgend voorstel bracht: "I propose that parliament should buy a block of flats in the most 'enriched' part of the city and make the MEPs live there, in order to allow them to enjoy the same benefits of immigration as so many of their poorer constituents." ("Ik stel voor dat het Europees Parlement een flatgebouw koopt in het meest 'verrijkte' deel van Brussel, en dat de Europarlementsleden daar gaan verblijven, zodat ze, net als hun armere burgers, ook kunnen genieten van de voordelen van immigratie").Daar valt iets voor te zeggen...

12:25 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-05-11

Al drie maanden zonder Marie-Rose

mrm9.jpgLangs deze weg oprechte dank aan allen die Marie-Rose nog niet vergeten zijn - en in het bijzonder aan de zeer talrijke mensen die mij vandaag daarover een berichtje stuurden. De "moederdag"-interviews met mama Morel hebben blijkbaar veel mensen beroerd.

Bijgaande foto dateert van de Boekenbeurs, november 2010. Marie-Rose signeerde er haar eerste boek "Leve het Leven!" op de stand van De Standaard-Uitgeverij. Enkele uren nadien werd ze onwel op de beurs en liet ze 's avonds de hersenscan uitvoeren die drie nieuwe tumoren aantoonde. Ze zou de weken nadien het werk aan haar kinderboek "Alexander, Marnix en de Burgerwolf" terug opnemen - omdat dat voor haar plots opnieuw héél belangrijk werd. Ze wou in de leefwereld van haar twee jongens een verhaal van levensvreugde, moed en dapperheid, eerlijkheid, rechtlijnigheid en liefde voor de natuur brengen. Het boek verschijnt op dit ogenblik in wekelijkse afleveringen in "Dag Allemaal". Ik vertel U daar de komende dagen graag wat meer over. En voor de vriendelijke critici: niemand is verplicht mee te lezen hé.

20:24 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

05-05-11

België in het groot...

194057_962_1205502215776-EP_3.jpgDe voorbije dagen stonden voor de Europarlementsleden vooral in het teken van de voorbereiding van de plenaire zitting van volgende week. We trekken komende maandag immers weer eens met z'n allen drie en een halve dagen naar Straatsburg. De kostprijs van die maandelijkse Grote Trek wordt op zo'n 200 miljoen euro (8 miljard frank) per jaar geschat.

"Dat is de prijs voor de democratie", hoort men dan wel eens zeggen. Een grapje, hopelijk, want "Europa" is natuurlijk geen democratie. Europa verdraagt geen democratische inspraak. Denkt U dat U mag meebeslissen of Turkije al of niet in de Unie wordt opgenomen? Herinnert U zich nog hoeveel er rekening werd gehouden met de Franse en Nederlandse volksraadplegingen over de "Europese grondwet"? De Europese Unie bemoeit zich met van alles en nog wat en trekt zich daarbij geen barst aan van wat de burgers zelf willen. Big Euro Brother weet het beter. De burgers dienen om belastingen op te hoesten en braaf te zijn.

Het drama is dat de Europese landen vooral het voorbije decennium essentiële belissingsbevoegdheden aan die Europese Unie hebben afgestaan. We hebben niet eens meer het recht om onze eigen grenzen te bewaken tegen illegale inwijking.

De voorbije jaren is "méér Europa" een soort geloof geworden. En wie niet absoluut geloofde in de weldaden van Europa was in het beste geval een idioot, in het slechtste geval een ketter. Nu de waanzin van de open grenzen-politiek stilaan duidelijk wordt gaan er eindelijk enkele ogen open - in eigen land bijvoorbeeld bij de N-VA die nochtans tot voor kort in het Europees Parlement steevast merkwaardig politiek-correcte standpunten innam, we zijn verheugd om die koerswijziging. En hier en daar begint men zelfs toe te geven dat de Euro niet het beloofde land van melk en honing bracht. We mogen nu bijvoorbeeld - onder het mom van solidariteit - miljarden pompen in een land als Griekenland. De Vlamingen (en Nederlanders, Duitsers...) betalen daarmee de onwil van de Grieken om zelf orde op zaken te stellen. Het is een situatie die we in België maar al te goed kennen...

En niet vergeten: wij Vlamingen hebben recht van spreken want wij zijn (per hoofd van de bevolking) de grootste netto-betalers aan de Europese Unie. Ook dàt herinnert ons aan de Belgische situatie. 

22:14 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |