26-05-11

Tweemaal politiek niet correct / deel 1

goldnadel.jpgAfgelopen dinsdag mocht ik (samen met collega's Mario Borghesio en Francesco Speroni van de Lega Nord) in het Europees Parlement de persvoorstelling patroneren van het nieuwe boek van de beroemde Franse advocaat Gilles-William Goldnadel, "Réflexions sur la question blanche, du racisme blanc au racisme anti-blanc".

Het is een merkwaardige, scherpe, intelligente en soms ook wel provocerende aanklacht tegen wat Goldnadel dus het "anti-blank racisme" noemt, de intellectuele terreur van de politieke correctheid die - steeds volgens Goldnadel - vooral sinds de jaren '60 en '70 van vorige eeuw, "toen de Shoah steeds meer politiek werd misbruikt om de hele Westerse beschaving te culpabiliseren", een levensgroot probleem werd. Volgens Goldnadel leven we in een klimaat van anti-blank intellectueel terrorisme waarbij de staat, de natie, de beschaving, kortom "alles wat ons van de barbarij kan beschermen", te bestrijden doelwitten geworden zijn.

untitled.JPGGoldnadel is niet de eerste de beste. Hij is een beroemde Joodse advocaat die o.m. Oriana Fallaci verdedigde toen de Franse Liga voor de Mensenrechten poogde haar pamflet "De woede en de trots" (een aanklacht tegen het islamitisch terrorisme) te verbieden. Hij is ook voorzitter van de "Association France-Israël".

Over een aantal zaken ben ik het met hem roerend eens. Over een flink aantal andere zaken ben ik het met hem nog veel roerender oneens. Zijn minstens passieve verdediging van de "wet Gayssot" (de Franse tegenhanger van onze revisionismewetten) bijvoorbeeld, is voor mij, als consequent en principieel verdediger van de vrije meningsuiting en het recht op vrij wetenschappelijk onderzoek, onbegrijpelijk. En ik beperk me tot één voorbeeld van de talrijke zaken waarover we het compleet oneens zijn. Maar toch accepteerde Goldnadel mijn patronage (en dat van de al even niet-politiek-correcte Lega Nord-parlementsleden) om zijn boek in het Europees Parlement voor te stellen. Zo hoort het natuurlijk ook.

Men moet het niet altijd met mekaar eens zijn om mekaar te lezen of op een ernstige wijze met mekaar in debat te gaan. Maar toch is die politieke moed, die "Zivilcourage", uiterst zeldzaam geworden. Dat maakten we gisteren trouwens ook weer mee naar aanleiding van het bezoek van de Tjechische president Vaclav Klaus aan Antwerpen.

17:31 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit, Europa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Frank,

Waar kunnen we het boek ergens bestellen? Lijkt me interessant. Misschien een idee voor uitgeverij Egmont?

Groet.

Gepost door: km | 26-05-11

Erevoorzitter;
inderdaad, moedig moet men zijn, om nog vrijuit uw mening te durven zeggen.
Door de politiek correcte dictatuur, moet men tegenwoordig 10 x de pen- of de tong omdraaien, alvorens men nog een mening, die indruist tegen de politiek correcte "duiding", kan neerschrijven of zeggen.
Dank aan onze politici en hun monsterlijke creatie, de CGKR.
Afschaffen die boel.
Schopenhauer en Nietzsche hadden zelfs in woelige tijden zoals de 18de- en 19de eeuw, meer vrijheid
om hun mening te zeggen.
We zijn ver gekomen.
Mvg
Bruver

Gepost door: Bruver | 27-05-11

De commentaren zijn gesloten.