11-05-11

Onrust in het Europees Parlement

Manneken_Pis_Brussel.jpgHet Europees Parlement heeft - terecht - een bijzonder slechte reputatie als fanatiek verdediger van de multiculturele maatschappij en voorstander van nieuwe massale immigratie. Regelmatig worden hier met overgrote meerderheid verslagen gestemd die oproepen om de komende jaren tot 60 miljoen nieuwe niet-Europese immigranten naar onze contreien te lokken.

Het kan ook nooit multicultureel genoeg zijn. Elkeen die vragen stelt bij de onmiskenbare samenlevingsproblemen die dit met zich meebrengt in onze overbevolkte landen wordt steevast als racist en xenofoob gebrandmerkt.

De verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog zijn dan nooit ver af. Gisteren nog schreeuwde de Groene fractieleider Daniel Cohn-Bendit dat het beter beveiligen van de buitengrenzen van Europa hem herinnert aan de Jodenvervolging in Nazi-Duitsland. Dat leverde hem trouwens een fanatiek applaus van Guy Verhofstadt op.

Het Europees Parlement is echter heel wat minder multicultureel gezind wanneer het over de eigen voorrechten gaat. Met de regelmaat van een klok gaan er officiële eisen naar de Brusselse overheden om allerhande privileges te eisen: voorbehouden rijvakken voor de Euro-nomenklatura, beveiligingscamera's op alle straathoeken, extra politietoezicht rond het parlement en in de dure wijken van de Eurocraten. Het mag allemaal nauwelijks baten: ook de Europese mandarijnen beginnen de weldaden van de multiculturele maatschappij aan den lijve te ondervinden. 

deva.jpgGisteren werd via de interne mail van het Europees Parlement een noodkreet van van onze vriendelijke Britse collega Nirj Deva (foto) verspreid. Zijn vrouw werd vorig weekeinde op klaarlichte dag overvallen vlakbij het Brusselse Centraal Station, "an ordeal that has befallen many other friends in the eleven years I have worked in Brussels" ("een beproeving die reeds menige andere vriend te beurt viel in de elf jaren dat ik in Brussel werk"). En Deva voegt daar aan toe: "We find ourselves in the danger of working in a lawless city" ("Het gevaar dreigt dat we in een stad zonder wet of recht moeten werken").

Een andere collega, de Beierse CSU'er Bernd Posselt gaat meteen nog een stapje verder: "Nearly every one of us has experience with brutal criminalityin Brussels... an lawless city. Why don't we focus our work at our single seat in Strasbourg...?" ("Bijna ieder van ons heeft de brutale criminaliteit in Brussel ervaren. Waarom niet terugplooien op onze zetel in Straatsburg...?).  Wat dan weer de Brit Nick Griffin van de rechtse BNP tot deze cynische commentaar brengt: "I agree. I do find it strange though. Brussels is such a wonderful example of a vibrant, deeply enriched, multicultural society, but here we have mainstream MEP's advocating White Flight." ("Akkoord. Maar het is toch merkwaardig. Brussel is zo'n mooi voorbeeld van een levendige, verrijkte multiculturele maatschappij, en hier pleiten gematigde parlementsleden voor Blanke Vlucht...")

Wordt vervolgd, ongetwijfeld. Het komt er eigenlijk op neer dat niemand er een zier om geeft zolang de slachtoffers van de criminaliteit gewone burgers zijn. Maar o wee wanneer de zelfverklaarde elites zélf aan de beurt komen. Wat Nick Griffin trouwens nog tot volgend voorstel bracht: "I propose that parliament should buy a block of flats in the most 'enriched' part of the city and make the MEPs live there, in order to allow them to enjoy the same benefits of immigration as so many of their poorer constituents." ("Ik stel voor dat het Europees Parlement een flatgebouw koopt in het meest 'verrijkte' deel van Brussel, en dat de Europarlementsleden daar gaan verblijven, zodat ze, net als hun armere burgers, ook kunnen genieten van de voordelen van immigratie").Daar valt iets voor te zeggen...

12:25 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Beste Frank,
Erg blij dat het je beter gaat, en trek je vooral van dwaze kritiek niets aan. Je mag gerust je verdriet tonen, en dat je Marie-Rose mist. We missen haar verdorie allemaal - al moet het voor jou heel hard zijn. Ik kende haar van in Leuven, de levensvreugde zelve... Deze blog is nu perfect, afwisselend politiek (ben het er soms zelfs mee eens, wie had dàt gedacht?) en herinneringen aan Roos. Doe zo voort, en al onze steun.
Peter Deleeuw

Gepost door: Peter Deleeuw | 11-05-11

De commentaren zijn gesloten.