16-02-11

Een week geleden.

 

BidprentjeMRM.jpgIn de gang van het Wouwersnestje staan nu al 21 barstensvol gevulde postmanden vol brieven, steunbetuigingen, aanvragen voor een gedachtenisprentje, soms ook heel ontroerende teksten van mensen die een verhaal kwijt moeten en zich zelfs rechtstreeks tot Roos wenden alsof ze er nog is. En zopas belden de vriendelijke mensen van de post dat ze in de loop van de ochtend met de bestelwagen een nieuwe lading brieven brengen. Ook mijn mailbox, die van Roos en die van haar ouders zitten barstensvol.

Ik kan enkel beloven dat we iedereen zullen antwoorden, maar het zal wat tijd in beslag nemen - gelukkig zijn er vele aanbiedingen om te komen helpen.

Gisteren om 20u15 was het een week geleden dat Roos overleed. De urne met haar asse is nu thuis. Dank aan iedereen die gisteren nog even aan haar dacht.

09:30 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (41) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Frank,
Gelijk vele, ken ik je niet persoonlijk, maar wat een lieve man ben je, en je was een ongelooflijke man voor je Roos, ik hoop dat er iets is daar boven, en ze kan zien hoe we haar allemaal graag zien, en ik kan nu al zeker zijn, dat je haar 2 prinsjes goed zult verzorgen, en die zullen je zeker als 2 de papa zien!Als die groot zijn zul je daar veel aan hebben!
Ik denk ook elke dag aan je en aan je Roosje,ik bekijk de foto's en vele andere dingen, Frank , wees sterk en geef aan Roos haar urne daar nu dicht bij jou , een zoen van me
Myriam

Gepost door: Myriam | 16-02-11

beste meneer vanhecke,

hopelijk vind je het geluk, de liefde, het enthousiasme van roosje terug in haar 2 lieve jongens! ik hoop van ganser harte dat jij en haar familie betrokken blijven bij de opvoeding van haar 2 prinsjes! roosje zal eeuwig in de harten van velen blijven voort leven. ik ken jullie niet, en toch voel ik mij zo betrokken bij het heen gaan van roosje;
lieve groetjes
ellen

Gepost door: van mensel ellen | 16-02-11

Beste Mijnheer Van Hecke,
beste Frank,

Ik heb al dagelijks een kaarsje voor jullie allemaal gebrand. Jullie blijven in mijn gedachten.

Ik heb daarnet nog een gebedje gedaan aan de engeltjes dat ze Marie-Rose goed opvangen daarboven en dat de engeltjes van hierboven steun geven aan diegene die achterblijven en dat ze ermee voor zorgen dat de geliefde familie van Marie-Rose en jijzelf (haar prins op het witte paard) haar prinsjes mee mogen/kunnen opvoeden tot prachtige prinsen met de herinnering aan hun prachtmama.

Ik blijf jullie volgen.

Veel liefs,
Els

Gepost door: Els | 16-02-11

ik kan niets anders zeggen dan respect voor u, en blijf vooral over je roosje praten.......

veel liefs

Gepost door: vera | 16-02-11

Mijnheer Vanhecke,

we hebben er gisteren ook aan gedacht - dagelijks wordt er over Marie-Rose gepraat - surtout het ganse verhaal van moed, wanhoop, oprechte liefde en zorg en onmenselijk verdriet is een ware levensles.
Ons Emma (9) vond maar geen naam voor haar ijsbeerknuffel (van HLN) ... Gisteren werd het plots ... Roosje ... Zelfs de kinderen praten en denken erover.
Veel sterkte nog.

Gepost door: Gert | 16-02-11

Beste Frank,
De momenten van stil geluk
ze duren maar heel even.
Je draait je om en ze zijn weg.
Dan vraag je je verdrietig af
waar zijn ze gebleven
...De momenten van stil geluk
ze duren veel te kort.
Maar worden gouden herinneringen,
wanneer je ouder wordt.
Veel sterkte

Gepost door: vanhoucke trui | 16-02-11

Wij zijn u en uw Roosje heel erg dankbaar, om dit sprookje dat helaas triestig is afgelopen, te mogen meemaken. Maar ooit komt er toch noch een happy-end, wanneer jou aardse taak hier voorbij is ! Het is gewoon heel erg moeilijk om niet aan haar te denken. Haar beeld en energie blijven zo aanwezig! Ik hoop echt dat je haar zoontjes terug gelukkig kunt maken, want dat is wat ze heel graag wil!

Gepost door: san | 16-02-11

Ik ben nooit een voorstander geweest van jullie beider standpunten, en zal het ook nooit worden, maar het stoot mij enorm tegen de borst hoe bepaalde reportagemakers in zo'n tijden, op zo'n momenten, hun eigen politieke ideetjes aan de man willen brengen. Een ongetwijfeld lieve mama, vrouw en vriendin is veel te jong aan een vreselijke ziekte gestorven, en dat is het enige waar men enige aandacht aan zou moeten besteden. Iemand is er pas niet meer als die vergeten wordt, dus ik ben ervan overtuigd dat Marie-Rose nooit weg zal zijn. Veel sterkte in deze ongetwijfeld moeilijke tijden.

Gepost door: Natascha | 16-02-11

beste frank,

gisteren valentijn zowat een twee uur zitten huilen als een kind het is nu een jaar geleden maar je soulmate verliezen is verdomd zwaar wel het ergste wat je kan meemaken geert zijn urne staat ook thuis en heb daar heel veel steun aan verzorg je goed frank want ik weet wat het is door het huis lopen en ieder moment denken ze komt thuis of ze is daar en goed beseffen dat je alleen bent tamara

Gepost door: tamara segaert | 16-02-11

Daaraan zie je nog eens voor de zoveelste keer, hoe graag men haar ziet!
Iemand met een mooie binnenkant, eert men.

Gepost door: Jo | 16-02-11

beste frank

ben mijn soulmate verloren vorig jaar aan kanker net zoals je lieve vrouw heeft hij ook gevochten tot het laatste moment net zoals jij had ik ook zijn hand vast iedere dag loop ik hier rond in dit groot huis opzoek naar een teken of iets maar dat teken komt er niet en het knaagt aan mij ook zijn urne staat bij ons het is een groot geluk dat ik nog een meisje heb want die houdt mij recht en daarvoor moeten wij het doen onze kinderen hebben ons nodig we mogen nooit opgeven want het is verdomd moeilijk als het je meemaakt het is precies of ze een deel van jezelf meehebben naar een andere planeet never give up tamara

Gepost door: tamara segaert | 16-02-11

Beste Frank,
Mijn kaartje ligt ook al bij jullie in de gang en toch kan ik het niet laten om nog es te reageren.
Mijn hart stondt even stil toen ik op 8 februari in het laat avondnieuws vernam dat Marie-rose gestorven was.
Ik heb er niet van geslapen. 'k had haar hele strijd al meegevolgd en was zo bij dat jullie nog voor jullie liefde hebben kunnen uitkomen. In mijn ogen bent u een hele lieve en zachtaardige man en je was er altijd voor je roosje. Het kan toch niet anders dan dat zij jou heel graag ziet!!! ik heb zowel ''dag allemaal", "story", als "tv familie" gekocht en de tranen stromen over mijn wangen als ik dit allemaal lees. Vooral de huwelijksfoto's zijn heel mooi en pakkend. Ik ben al meer dan een week de hele tijd aan jullie aan 't denken en alles wat ik kan vinden via internet, lees ik. 'K hoop dat je een goeie regeling kan treffen voor haar kindjes zodat je haar laatste wens ook nog kan vervullen. Je kan het Frank; veel sterkte!!!

Gepost door: Nancy | 16-02-11

Heb vandaag de bladen doorgebladerd. Ik had al gelezen dat je dochters gezongen hadden tijdens de uitvaartviering. Nu heb ik hen ook op (één) foto gezien. Hartverwarmend dat ze dit hebben willen doen, ik weet dat zoiets niet simpel is.
Maar als ze ook maar een beetje op hun vader lijken, konden ze niet anders.

Veel sterkte voor iedereen.

Gepost door: mia | 16-02-11

RESPECT!

Veel sterkte...

Dinie

Gepost door: Dinie | 16-02-11

Lieve Frank,

wij hebben gisterenavond ook nog aan jullie gedacht, er gaat geen dag voorbij of we denken aan uw Roosje en aan haar lieve man en kindjes. we kunnen het nog altijd niet geloven dat ze er niet meer is, als wij het er al moeilijk mee hebben, wat moet het dan niet voor jullie zijn. we beloven je dat we haar nooit gaan vergeten. Dagelijks ga ik naar uw site zien om toch nog iets te vernemen, we missen haar colum die elke maandag in de krant stond. we waren zo blij toen we vernamen dat jullie getrouwd waren, de foto's in Dag Allemaal waren ontroerend maar zo mooi! hou je goed Frank.

Gepost door: paul Rosseels | 16-02-11

Beste Frank,

Ik denk elke dag aan jullie, vooral aan Roosje zo'n moedige, sterke en vooral lieve vrouw...
Nooit zal ik ze vergeten, voor altijd in men hartje.
Nog veel sterkte voor jou en de familie en vooral aan haar 2 kleine prinsjes!

Daisy

Gepost door: Vervoort Daisy | 16-02-11

LIEVE FRANK
IK GEEF JE EEN ROOSJE MIJN ROOSJE...IK GEEF JE EEN ROOS ELKE DAG....
GEEN UUR GAAT VOORBIJ OF JIJ BENT DICHT BIJ MIJ......

EN NIET ALLEEN BIJ U MAAR BIJ ONS ALLEMAAL....
HOU HAAR VAST ZO KRIJGT ZE WAT ZE VERDIENT....

HEEL VEEL STERKTE EN HEEL VEEL LIEFDE VOOR U ALLEN.
RENILDE

Gepost door: renilde | 16-02-11

Frank, Ook ons kaartje ligt tussen de zovele betuigingen die jullie hebben ontvangen. Maar toch zend ik mijn medeleven nog eens. Ik kende haar niet persoonlijk, voelde toch een band en heb haar van dichtbij gevolgd van haar ziekte, haar colums, haar dagboek, reportages en noem maar op. Ze was een mooie, sterke, moedige, lieve vrouw. Ik hoopte nog dat ze zou genezen maar spijtig genoeg is het geheel onverwacht opeens anders afgelopen. Ik denk veel aan haar en haar kindjes. Ik was blij te horen dat jullie nog getrouwd zijn. Gelukkig heeft ze dit nog kunnen meemaken. Ongelooflijk hoe je haar bijgestaan hebt, je zal zeker heel goed voor haar prinsjes Alexander en Marnix zorgen. Ik ben mijn mama verloren op 7 jarige leeftijd aan kanker en mis haar elke dag. Een vreselijke ziekte. De kindjes zullen jullie steun en liefde nodig hebben. Want een mama is toch heel speciaal. Maar Roos heeft aan veel gedacht, mooie herinneringen, foto's, ... Ze zal nooit vergeten worden. Nog heel veel sterkte toegewenst Frank aan jou, de kindjes en heel de familie. Jullie blijven in mijn gedachten. En koester de mooie herinneringen welke er zeker in overvloed zullen zijn. Nog heel veel sterkte voor iedereen!

Gepost door: Carla | 16-02-11

Beste Frank,

Uw Roosje haar bewustzijn is er nog steeds en sterft niet! Overledenen geven tekens door om te laten weten dat ze er nog zijn (koude rillingen - gsm signalen- flikkerende lichten, een liedje dat heel veel betekent en dat je net hoort als je de radio opzet of bij speciale gelegenheiden,.....). Je kunt zelfs bepaalde tekens vragen, en op de meest onverwachte momenten krijg je het antwoord. Meestal wordt dit afgedaan als "toevalig", maar toeval bestaat niet. Ook ik geloofde dit vroeger ook niet, en het klinkt raar al is dit eigenlijk heel normaal, maar dit komt omdat we veel te rationeel en materialistisch worden opgevoed! Leven en dood zijn 1 kringloop. Ook een goed en betrouwbaar medium kan zaken doorgeven waar je écht versteld van staat! Maar als je in liefde verbonden bent, kan je ook zelf contact maken met het bewustzijn van je dierbare! Ook je roos heeft een gsm berichtje naar haar mama "gestuurd" na haar overlijden. Dit is geen toeval, en kan je hopelijk toch nog troost bieden!
Gescheiden door de tijd, verbonden in liefde voor altijd! Respect voor jouw eindeloze liefde voor haar!

Gepost door: san | 16-02-11

Beste Frank,

Wij denken elke dag aan jou Marie-Rose met oneindig veel respect en ook veel verdriet. Jammer dat zo'n grote dame ons moest verlaten. Respect voor haar die haar ziekte zo moedig droeg, en voor jou, voor wat je voor haar deed en betekende, respect voor haar prinsjes waarvan hun mama zoveel hield en nu koningin in de hemel is.
De post die u krijgt is een afspiegeling wat zij voor ons allen betekende. Zij zit voor altijd bij zeer velen in hun hart !
Vele warme groeten, we zijn in gedachten bij julle, elke dag, zoals wij elke dag bij Marie-Rose in gedachten waren tijdens haar ziekte.
Christine

Gepost door: christine | 16-02-11

Lieve Frank,je bent een liefdevolle man met het hart op de juiste plaats en Roosje heeft dat geweten door met jou te trouwen.Heel mooie foto's zijn het in Dag allemaal,heel mooi en pakkend en zal ze bewaren zoals ik met mijn wenskaarten en brieven doe,zelfs de kaarten bij het overlijden van mijn mama 5 jaar geleden,en af en toe haal ik die nog wel eens te voorschijn,dat is mijn manier van verwerken.
Veel liefs

Gepost door: dolfijntje | 16-02-11

Geachte mijnheer Vanhecke

Heb vandaag Marie Rose haar dagboek gekocht en ben al onmiddellijk beginnen lezen. Het is zo ontroerend, zo warm, zo oprecht. Zij moet inderdaad een ongelooflijke vrouw zijn en het is niet verwonderlijk dat je haar zo graag ziet. En zo'n lieve mama. Ocharme, die mannekes gaan haar missen. Zorg aub voor hen met dezelfde warmte van je echtgenote zodat ze haar daarin kunnen herkennen en terugvinden. Jullie huwelijksfoto's zijn prachtig en getuigen weer maar eens van jullie onvoorwaardelijke liefde voor elkaar. Jullie zijn gelukkige mensen dat je dat hebt mogen beleven, want zo'n hechte, warme band vind je niet vaak meer. Koester haar en jullie liefde heel diep binnenin en geef ze door aan Marnix en Alexander. Weet dat ze ook nu nog over jullie waakt met die allesverwarmende glimlach. Veel sterkte, Inge

Gepost door: Inge | 16-02-11

Frank
Eigenlijk kan ik niets schrijven ;ik heb geen woorden meer ;verdriet komt steeds boven en tranen ;als ik aan jullie denk voel ik mij leeg zo leeg en telkens ik je webblog open schiet de moed mij in de schoenen en lopen de tranen zonder ophouden Dus ik hou op maar wens je nog veel sterkte ;denk alleen aan het mooie met je roosje en laat je niet doen door de roddels van kranten enz ,je roos staat nog aan je zijde en zij zal je wel alles influisteren . Haar kindjes zorg jij goed voor ;ben ik zeker van en later zal jij de vruchten mogen dragen ;zware dagen gaan jullie nog te gemoed dat weet ieder van ons ;maar je roos zal ze verlichten en moed geven om verder te gaan en ook vele mensen want eerlijk Frank hoe een grote massa volk staat achter jou ? veel he
nogmaals veel sterkte Marijs

Gepost door: Marijs Goossens | 17-02-11

Beste Frank,



Enkele dagen geleden stuurde ik je een mail maar ik kan het niet laten om nog iets kwijt te kunnen.
Ik kocht dag allemaal wat ik anders nooit doe!
Het heeft me diep ontroerd!!!
Weet het mijn woorden zullen nooit genoeg kunnen zeggen hoeveel respect ik heb voor jullie.
Jullie zijn zo een mooi koppel want jij zal altijd de man van roosje zijn samen met haar kindjes.Roos zal nooit helemaal weg zijn daarvoor was ze een te goed mens!
Ik denk veel aan jullie en hoop dat jullie blijvend steun zullen hebben aan elkaar.
Het is goed dat er zoveel mensen aan jullie denken!!!!
Ik kijk regelmatig in het tijdschrift en steeds raakt het me diep
Ik zal blijvend aan jullie denken en steunen!!!!.

Gepost door: pascale | 17-02-11

Je suis francophone, mais sachez Monsieur que je vous présente mes plus sincères condoléances.
Je pense que son combat contre cette terrible maladie était son plus beau combat paix à son âme...

David de Jodoigne

Gepost door: David | 17-02-11

Monsieur Frank
Je suis francophone, mais sachez Monsieur que je vous présente mes plus sincères condoléances.
Je pense que son combat contre cette terrible maladie était son plus beau combat paix à son âme...

David de Jodoigne

Gepost door: David | 17-02-11

Beste Frank,
Al ken ik u niet, ik leef diep met u mee, ik voel uw verdriet en ik huil mee met u.
Daarom kan ik niet anders dan u te schrijven, ook al is dit mijn gewoonte niet.
Ik bewonder u om wat ook u hebt doorstaan voorbije weken en maanden.
Onvoorwaardelijke liefde! Jullie pure liefde is een voorbeeld voor allen!
Ik ben er vast van overtuigd dat uw Lieve Roos nu verder leeft en u blijft beminnen.
Sommige momenten in het leven doen ons beseffen dat wij allen één zijn en dat alles Liefde is.
Ik wens je heel veel kracht toe bij dit groot gemis.
Jullie zullen elkaar weerzien en innig omhelzen.
Dan zal het feest zijn!
Marie

Gepost door: Marie | 17-02-11

Beste,
ik ken jullie niet, enkel via de media natuurlijk, maar toch ben ik geraakt door dit verschrikkelijke drama dat jullie overkomt. Ik stuurde reeds een kaartje maar het is alsof ik nog iets meer moet doen. Roosje, staat u mij toe, zit in mijn gedachten heel raar want ik kende ze eigenlijk niet en toch ook weer wel via haar dagboek en via haar columns. Roosje was een innemende vrouw, op elke foto die je ziet steeds weer die stralende hartverwarmende glimlach zelfs toen ze reeds ziek was, die bruisende vitaliteit waarmee ze anderen raakte, die onvoorwaardelijke liefde voor haar 2 grootste schatten en die tedere liefde voor u haar man. Ik kan alleen maar besluiten wat een mooi mens was Roosje. Wees terecht fier op haar en wees er maar zeker van dat ze bij veel mensen iets teweegbracht en nog. Ze heeft haar leven zin gegeven, kijk maar naar haar kleintjes en alles wat ze heeft verwezenlijkt in haar jonge leven. Nooit zal ik haar vergeten. Als de bloemen ontluiken in de lentezon en steeds als ik mijn zoontje bij zijn naam noem (alexander) denk ik aan haar en haar prinsjes. Ik hoop dat zij toch een mooi en gelukkig leven tegemoet gaan. Heel veel sterkte aan iedereen die Roosje lief heeft.
Pascale De Laeter

Gepost door: DE LAETER PASCALE | 17-02-11

beste frank wat jammer van uw vrouw zo mooie vrouw dat ze was ze is veel te vroeg gegaan ze had nog zo mooi leven voor zich .dat ze haar zoontjes niet kan zien opgroeien het ergste wat een moeder kan overkomen .zorg goed voor haar zoontjes dat zou ze echt wel willen .dat ze alles kan zien hierboven dan zou wel fier zijn op uw .ik weet dat kanker is frank in 2008 verloor ik ook mijn zus aan borstkanker zij was 32 j en laat ook zoontje achter hij is nu 9 jaar en moet ook verder zonder zijn mama .het is erg .als ne mens zoiets meemaakt .ik weet wat je nu doormaakt . ik wens je heel veel sterkte om dit te verwerken .en om dit boven te komen .vriendelijke groeten hilde pieteraerens

Gepost door: hilde | 17-02-11

Beste Frank,

ik leef heel erg met je mee
net nu jullie jullie geluk met iedereen konden delen gebeurde het ergste wat kon gebeuren
het is triest,heel triest
ik had het graag anders gezien, dat jij, je Roosje en jullie prinsjes nog een mooie toekomst samen hadden
aan al de reacties hier te lezen kan je alleen maar trots en gelukkig zijn, dat jullie toch nog eventjes gelukkig man en vrouw konden zijn en dat iedereen jullie die pure en oprechte liefde gunde

Frank, ik wens je nog heel veel sterkte in deze moeilijke periode, en als je het even moeilijk hebt, kijk dan even naar jullie prinsjes en besef dat Roos in hen verder leeft...

Gepost door: Goele | 17-02-11

Beste Frank,

Heel veel sterkte gewenst in deze immens donkere periode. Ook ik heb, net als zovelen, voor 1 keer de Story en de Dag Allemaal gekocht om nog eens te kunnen lezen en zien hoeveel jullie van elkaar hielden. Achter de politicus Frank Vanhecke zit een aimabel man die zijn Roosje bijstond tijdens die verschrikkelijke ziekte. En ik kan Bart De Wever alleen maar volmondig bijtreden wanneer hij zegt dat U een grote mijnheer bent.

Als Alexander en Marnix haar 2 "Prinsjes" waren voor haar, dan kan zij niets anders dan de "Koningin" zijn. Met de nadruk op "zijn", want in gedachten zal Roos altijd blijven verderleven. In de eerste plaats als onvoorstelbaar moedige en sterke vrouw, moeder, echtgenote, kind, nicht en tante wiens wilskracht zelden gezien is. Een voorbeeld voor ons allen.

Nogmaals héél veel sterkte gewenst aan U, de "Prinsjes" en haar familie, vrienden en kennissen.

Rust in vrede, Roos. Je blijft in onze harten verderleven.

Gepost door: Kjell | 17-02-11

met deze woorden wil ik jullie veel sterkte wensen en zal ik jullie iets meedelen
de dood is niets
ik ben alleen maar naar de overkant
ik ben ik jij bent jij
wat we voor elkaar waren,
zijn we nog steeds.
noem me zoals je me steeds genoemd hebt,
spreek tegen mij zoals vroeger,
op dezelfde toon
niet plechtig niet droevig
lach om wat ons samen heeft doen lachen
bid, glimlach, denk aan mij ,bid met mij
spreek mijn naam uit thuis
zoals je altijd gedaan hebt
zonder nadruk
zonder zweem van droefheid,
het leven is zoals het altijd is geweest,
de draad is niet gebroken.
waarom zou ik uit je gedachten zijn?
omdat je me niet meer ziet, nee ik ben niet ver,
juist aan de andere kant van de weg
zie je alles is goed.
droog je tranen
en ween niet , als je van me houdt


dit is een gedichtje waar ik veel aan gehad heb na het overlijden van mijn mama
ik hoop dat ook jullie veel sterkte zal brengen

Gepost door: denise | 17-02-11

Beste Frank,

Heel veel sterkte aan de ouders,Frank,haar twee prinsen en familie!We zijn er allemaal een beetje stil van geworden, voor deze moedige moeder, die zo hard gevochten heeft om zo lang mogeljk bij haar twee prinsjes te kunnen blijven! Ik hoop dat ze als een schitterende ster aan de hemel haar prinsjes kan beschermen in hun verdere leven!
Marie- Rose, je was een voorbeeld voor velen en dat zal je altijd blijven! Wij vergeten u niet!hopelijk zal haar ex man de kinderen niet afnemen van Frank en ouders !
ik heb zowel ''dag allemaal",sedert gisteren "story", en de tranen stromen over mijn wangen als ik dit allemaal lees. Vooral de huwelijksfoto's zijn heel mooi . Alles wat ik kan vinden via internet, lees ik. 'K hoop dat je een goeie regeling kan treffen voor haar kindjes zodat je haar laatste wens ook nog kan vervullen.
Dank je wel Mijneer Vanhecke om met ons je foto's te delen want haar overlijden houdt mij bezig.

Lieve Vantieghem

Gepost door: Lieve | 18-02-11

Beste Frank,

Zou u AUB mischien het bidprentje van Marry Rose Morel, niet op uw blog willen zetten. zodanig dat we het gewoon kunnen downloaden, en afprinten.

Nogmaals, heel veel stekte toegewens, voor gans de famillie.
Ik ben er zelf nog steeds niet goed van, en leef in stilte met jullie mee.

Van Hove Fraçois van Kapellen Antw.

Gepost door: Van Hove Francois | 18-02-11

Mooie gedichtje van Denise: en zo is het ook echt!
Vandaag gaan winkelen in een shoppingcenter en ik zag overal rozen! Toevallig?
Ik denk dat Frank nog heel veel rozen op onverwachte momenten zal tegenkomen, om hem er even aan te herinneren dat z'n Roosje heel dicht bij hem is, al is het in een andere dimensie!

Gepost door: san | 18-02-11

Geachte mijnheer Vanhecke,

Ik moest een e-mail adres ingeven. Maar dat heb ik niet. Ik heb dat van mijn vriendin ingevult.

Ik heb mijn man drie maanden terug ook verloren. Hij kreeg een hersenbloeding op het werk. Hij was niet direct dood, maar wel in coma. Na twee weken heeft de verpleegster de machines afgezet. Toen is hij in mijn armen gestorven. Nu ben ik alleen met twee kindjes van 10 en 8. Ik ben 32 jaar oud. Maar ik heb al veel miserie gekent. En ook al heel veel gehuilt. Nu nog, elke dag. Ik leef nu van een uitkering, maar dat is niet veel. Ik kan niet veel kopen. En geschenkjes voor de kinderen kan ik niet geven. Want al mijn geld gaat naar eten, schoolkosten en kleding (van de tweede hands winkel). Geen vakantie of cinema of restaurant of zo. Mijn twee prinsjes dromen van plopsa land of Disny on Yce, maar dat gaat niet. Ik kan mijn prinsjes alleen liefde geven. Want materie kan ik niet betalen.

Ik leef echt met u mee, mijnheer. Ik ben zeker dat Marie-Rose gelukkig was met u. Zij is een echt een voorbeeld geweest voor ons allemaal. Ze was zo moedig. En zo lief voor haar prinsjes. Waarom moest zij toch zo vroeg gaan? Dat vraag ik dikkels af.

Ik bidt voor u, mijnheer, elke dag. En ik vraag aan God of hij uw pijn wil verzachten.

Hoogachtend,

Christy

Gepost door: Christy Lemmens | 18-02-11

Dag Frank
Ook hier in huis denken wij bijna dagelijks aan jullie. Ik heb ook heel het verhaal gevolgd, een verhaal van een dapper , lief en gedreven vrouwtje. Ze geloofde een hele tijd rotsvast in haar genezing.
Haar lieve kleine prinsjes en de grote prins Frank, waren haar oogappels.
Ook haar ouders en de familie vond ze heel belangrijk.
Haar lange strijd tegen het vreselijke ondier heeft ze uiteindelijk verloren, maar ze zal zoals velen onder ons beamen, niet vergeten worden.
Het is echt niet juist dat ze zo jong moest gaan, wij kunnen het niet plaatsen, jullie zeker niet.
Ik denk ook dagelijks aan jullie, hoe gaat het nu met u , de kindjes , haar ouders en familie?
Jullie geluk stond in alles te lezen, foto's, reportages,...
Je was zeker een fantastische vriend en echtgenoot voor Roosje, je zal ook een heel fijne papa voor de kleine ventjes zijn. Je dochters en de prinsjes kunnen waarschijnlijk ook vriendjes worden.
Alles leeft waarschijnlijk verder in nauwe verbondenheid met Roosje en dat is ook prachtig.
Zo zal zij het zeker gewild hebben.
Ergens daar boven kijkt ze toe en weet ze dat je het samen met de kinderen goed zal doen.
Heel veel moed en sterkte zullen nodig zijn, maar je bent een sterke en lieve man, met ongelooflijk veel kracht. Soms zal het moeilijk zijn maar wij leven zoals vele andere mensen met je mee.
Blijf van je Roosje houden, koester haar kleine prinsjes en ooit komt alles wel goed!
Veel liefs.
Marion

Gepost door: Marion | 19-02-11

Beste Frank,

Het verhaal van Christy is ook heel triestig. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Als kinderen na het heengaan veel liefde krijgen dan zullen ze zich daar wel doorheen slaan! Ik ben zeker dat Frank en Christy daar voor zorgen. Het is natuurlijk wel leuk dat je je kinderen af en toe eens kunt verassen met een dagje pretpark of een bioscoopbezoekje. Dit is echt niet voor iedereen zo evident! Ik vind het wel heel erg mooi dat je Roosje het geld van dag allemaal voor haar laatste intervieuw aan Moeders voor Moeders heeft geschonken! Zo heeft ze op het einde van haar aardse leven nog een heel erg mooi signaal gegeven. Het zou wel mooi zijn als er een VZW zou opgericht worden "Roosje voor moeders" waarbij mensen zoals Chrisje enkele malen per jaar een aanvraag zouden kunnen doen om hun kinderen eens een mooie dag te bezorgen (via tickets voor allerlei activiteiten). Zo zou Roosje zeker onsterfelijk blijven! Net als ik dit schrijf hoor ik op MNM het liedje van Marco Borsato "Afscheid nemen bestaat niet!" Een prachtig, hemels nummer, met een missie!

Gepost door: san | 19-02-11

Rust nu maar, lieve schat. Je was een rots in de branding.


Frank dit is voor jou...


Handen


Gelukkig is de mens,

die tot het einde toe handen mag voelen

die goed doen.


De hand, die met aandacht wast.

De hand, die met zorg aankleedt.

De hand, die met liefde kamt.

De hand, die met tact aanraakt.

De hand, die het hart troost.



Geen mens kan leven zonder de hand, die teder is,

die behoedt, die beschermt en bemoediging uitstraalt.


Tot het einde toe verlangt de mens

naar die hand, totdat er die andere Hand is,

die alle wonden geneest,

die alle pijn heelt,

die alle tranen wist.



Lieve Marie-Rose, je bent gedragen door Frank, jouw man, jouw bruidegom.

Gelukkig zijn zij die zo een man mochten kennen.

Hij, die aan jouw zijde stond toen je nog gezond was maar evenzeer en niet in het minst bij jouw lange en moeilijke ziekte.

We hebben met jou meegeleefd. Je optimisme was gewoon wonderbaarlijk te noemen, géén mens doet dit jou na.

Je was enig en uniek in je soort.

Je koerste recht door zee.
Je trotseerde storm en golven.
Alleen… je had de wind niet mee.
Zoveel moed getoond.
Woorden schieten hopeloos tekort.”

Laat nu maar los, alles komt goed, ook met je twee prinsen. Ze hebben jouw genen. Ze zullen ook vechten.

Ooit staan we voor diezelfde poort, bij jou was het alleen iets vroeger.

Je mag daar ook gelukkig zijn.

Liefs Rita

Frank, er breekt voor jou nu een moeilijke tijd aan.
Wij hebben 3 weken geleden ons mama begraven en zijn op dit ogenblijk ook in rouw. We zijn met 4 kinderen en steunen onze papa volop in deze moeilijke periode. We beseffen nu hoe graag we bij elkaar zijn en steun zoeken om ons verdriet te ventileren.
Ook tijdens de dag kunnen we op een bepaald moment gewoon zonder aanleiding beginnen wenen, en ook de kleinkinderen hebben het moeilijk.
Het is goed om bij elkaar te zijn en erover te praten, we spelen heel veel muziek thuis, de kaarsjes branden overal, en de foto's staan op elke kast en bijzettafeltjes. Iemand die je graag gezien hebt kan je zomaar van vandaag op morgen niet loslaten, dit kost veel tijd en heel veel tranen. Maar toch ondervinden we ook, dat er achter die tranen gelachen wordt en telkens weer wordt er een anekdote verteld over ons mama waar we om kunnen glimlachen.
De wereld staat gewoon stil als zoiets gebeurd en toch moet je met pijn vaststellen dat alles gewoon buiten zijn gang gaat. Je wil het uitschreeuwen naar de mensen, en zij winkelen gewoon verder...

Daarom Frank, laat je verdriet naar boven komen, het mag en het
doet ook goed en knuffels helpen heel veel.
Je hebt alles, maar dan ook alles voor haar gedaan, denk daar aan,
wanneer je alleen bent, en glimlach voorzichtig...
Je bent een engel.

Liefs
Rita

Gepost door: Rita Strybol | 19-02-11

Ik was toen ongeveer 25 jaar, zelfde leeftijd als Marie Rose. We stonden beiden op de lift te wachten in het Switel. Ik werkte daar als hostess naar aanleiding van de Miss Diamantverkiezing. Ik dacht dat Maire Rose ook een hostess was, maar nadien begreep ik dat ze een hostessenbureau runde. Ze viel me niet op door haar schoonheid, al had ze die ongetwijfeld, maar eerder om haar vriendelijkheid en een tikkeltje nederigheid. En ze keek écht naar mij. Dat geeft mensen een goed gevoel, het gevoel dat je bijzonder bent. Dat heeft ze me even gegeven.

Sterkte

Gepost door: ramona | 19-02-11

Een gedichtje voor ons Roosje.

Dromende roos,
onverwacht verloren.
Door prikkend gemis.
Jouw witte schoonheid schittert.
Ongeschonden,
EEUWIG.

Gepost door: bostyn Rita | 22-02-11

De commentaren zijn gesloten.