11-02-11

"Perhaps some day the sun will shine again"...

Het is in het Wouwersnestje verschrikkelijk stil zonder Marie-Rose. Elk moment verwacht ik haar terug te zien. In haar computer vind ik massa's souvenirs, foto's, filmpjes, teksten, ontwerpen van artikels en columns. Op tafel de wondermooie gedichtenbundel "Because you died" van Vera Brittain, een geschenk van Marie-Rose. Ze kocht het voor mij op 11 april 2009 toen we met trouwe vrienden samen in Engeland waren. "Dat is voor U voorzitterke, gij die houdt van Oostfronters en Dode Dichters" lachte ze. Paasweekeinde 2009, toen ze net de zwaarste chemokuren achter de rug had en een paar dagen voor ze zou beginnen aan een verschrikkelijke reeks bestralingen. Dat weekeinde toonde ze voor het eerst haar kale hoofd aan reisgezellen Jurgen en Tom. Met Pasen zelf, 12 april,  wandelden we vanuit ons huisje in Suffolk door een prachtige natuur met wilde paasbloemen naar een landelijk kerkje. En nadien gingen we varen, een vergeefse zoektocht naar een Pub langs het water - met Marie-Rose even aan de riemen, maar meestal als slavendrijver om de roeiers in kadans te houden.

DSC00499.JPGPerhaps -

Perhaps some day the sun will shine again, And I shall see that still the skies are blue, And feel once more I do not live in vain, Although bereft of You.

...

Perhaps some day I shall not shrink in pain To see the passing of the dying year, And listen to the Christmas songs again Although You cannot hear.

But, though kind Time may many joys renew, There is one greatest joy I shall not know Again, because my heart for loss of You Was broken, long ago.

Vera Brittain (1915)DSC00496.JPG

10:06 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (33) |  Facebook |

Commentaren

heel veel sterkte in deze moeilijke periode voor u
maar je was er voor haar als ze je nodig had
wees trots op alles wat je gedaan hebt
en nog zal doen voor haar kids
t gemis kan helaas niet opgevuld worden
maar denk aan de mooie momenten van jullie samen
sterkte
christine

Gepost door: ctje | 11-02-11

Beste Mr Van Hecke,

Ik kan er mij moeilijk bij neerleggen dat Marie-Rose er niet meer is. Het is gewoonweg niet eerlijk. Ik had echt gehoopt dat ze er zou doorspartelen, ze had zo veel levenslust en was zo strijdvaardig. Ik was dan ook stomverbaasd toen ik het nieuws hoorde, ondanks alles had ik het niet verwacht.
Het is onbegrijpelijk.
Marie-Rose zal voor mij altijd het toonbeeld zijn van moed en vastberadenheid, van optimisme en hoop. Ik heb enórm veel respect voor haar.

De dood van Marie-Rose is een groot verlies, niet alleen voor vrienden en familie, maar ook voor onze samenleving. Zij had iets te betekenen en had nog veel kunnen verwezenlijken.
Heel veel sterkte, ik leef met u mee.

Anneke De Clerck

Gepost door: anneke | 11-02-11

Frank,

Veel sterkte met het verlies van je lieve vrouw. Hopelijk vinden jij en de papa van haar kindjes een goede regeling naar de toekomst toe!

Gepost door: Sofie | 11-02-11

Aan de diepbedroefde familie en vrienden van Marie-Rose,
Er is niet dat voor altijd verdwijnt
als men de herinnering bewaart!!!
Sterk de band nog strakker tussen al de vrienden van Roosje om zo samen het verlies te verwerken en onthou dit toch maar van haar LEVE HET LEVEN!!!

Sterkte voor morgen tijdens de afscheidsviering in de kathedraal
vanwege tant

Gepost door: Odette | 11-02-11

Ik zoek naar woorden, maar voel alleen maar tranen.

Een warme knuffel en sterkte aan gans de familie

Gepost door: CHRIS | 11-02-11

Frank,
Spijtig genoeg heb ik Marie-Rose niet in het echt gekend. Ze leek me een lieve en sterke vrouw, die jou heel graag zag en die haar zoontjes heel graag zag.
Ze wilde blijven leven, al was het maar voor jullie!
Heel erg, het is haar niet gelukt.
Toen ik het nieuws hoorde ben ik beginnen huilen.
Vreemd als je weet dat ik jullie niet echt ken, maar ik leef enorm met jullie mee.
Ik hoop ook echt dat de papa van haar prinsjes je toelaten om verder ook mee voor de opvoeding van hen te zorgen, zodat ze hun mama blijven onthouden als een goede en lieve mama die alles voor hen over had.
Veel sterkte,
Greet

Gepost door: Greet | 11-02-11

Frank,
Spijtig genoeg heb ik Marie-Rose niet in het echt gekend. Ze leek me een lieve en sterke vrouw, die jou heel graag zag en die haar zoontjes heel graag zag.
Ze wilde blijven leven, al was het maar voor jullie!
Heel erg, het is haar niet gelukt.
Toen ik het nieuws hoorde ben ik beginnen huilen.
Vreemd als je weet dat ik jullie niet echt ken, maar ik leef enorm met jullie mee.
Ik hoop ook echt dat de papa van haar prinsjes je toelaten om verder ook mee voor de opvoeding van hen te zorgen, zodat ze hun mama blijven onthouden als een goede en lieve mama die alles voor hen over had.
Veel sterkte,
Greet

Gepost door: Greet | 11-02-11

Frank,

ik denk aan Marie-Rose terug, niet in de dagen van verdriet, ik denk aan haar terug in de stralende zon hoe ze was toen ze alles nog kon.

Voetstappen blijven staan

Vele voetsporen blijven achter.
de weg die we samen zijn gegaan.
Achter blijven de mooie paden,
als bewijs van mijn bestaan.
Alleen mijn lief,mijn voetstappen
blijven nu voor altijd staan.

Ik wens jou, haar prinsjes en haar familie, sterkte toe vooral in die kleine momenten gevuld met intens verdriet.
Ik ben ervan overtuigd dat op zulke momenten Roos daar is, als de roze beschermengel voor allen die haar zo dierbaar en nauw aan het hart lagen.

Anita

Gepost door: Anita | 11-02-11

Geen woorden volstaan...alleen maar herdenken in droefenis en meeleven met het immense verdriet.
Heel veel sterkte voor allen die haar zo lief waren!


Tijd gaat verder

nu alles over jou lijkt te zwijgen
de bomen langs het water
wuiven alsof ze vergeten zijn
en de wolken verder drijven in het blauw
helemaal gewoon, zonder jou

nu alles jou lijkt te zijn vergeten
zelfs de maan, en alleen een steen
en wat aarde nog weet heeft van jouw naam
verzamelen zich in mij ondeelbare stukjes
van jouw en mijn bestaan
smelten samen tot één geheel

en zo blijf jij - tot waar de tijd grenst -
van mijn verder leven
voor altijd een deel.

Gepost door: Ida | 11-02-11

Frank, ouders, broer en zus van Marie-rose en haar twee Prinsjes,

Heel veel sterkte, nu en in de toekomst, woorden van troost zijn er niet genoeg!
De wekelijkse colums van jouw Roosje hebben ons dikwijls laten huilen, hoe groot moet jullie verdriet dan niet zijn!
Veel sterkte en RESPECT!

Heidi

Gepost door: Heidi | 11-02-11

Beste Frank,

Innige deelneming. Marie-Rose, pracht van een vrouw, moeder en echtgenote, een roos.
Some day the sun WILL shine again, for you and for Rose. This is my deepest, most ardent wish.

Ik plaats hieronder een fragmentje uit "De roos" van Ann Christy. Ik heb vernomen dat dit liedje één van Roosjes lievelingsnummers is, en dat het morgen ook tijdens de plechtigheid zal worden gezongen.
Ik vond de laatste 2 stroofjes zo ontzettend mooi:

"Denk dan maar
Dat bittere winters
En dikke
Lagen sneeuw

Nog nooit
Hebben verhinderd
Dat de roos
Hen overleeft"

Sterkte aan de familie, haar prinsesjes Alexander en Marnix, en dierbaren,
Sophie

Gepost door: Sophie | 11-02-11

Dank u voor het delen van deze mooie herinneringen!

Gepost door: Ann | 12-02-11

Frank, familie Morel, Alexander en Marnix,


Wij wensen jullie bijzonder veel sterkte bij dit onrechtvaardige verlies ! Marie-Rose was een bijzonder, sterke en inspirerende vrouw en mama.

Koester voor altijd jullie mooie momenten in jullie hart !

Elke

Gepost door: Elke | 12-02-11

.


Paradigma

Hier bewaar ik jou
waar leegte welig tiert
een hofken van verlangen

hier waar plaats is
voor gemis
dat niet gewiedt wordt

opdat ik je niet verliezen zou.

.

Gepost door: ... | 12-02-11

Frank,

U blijft over de aardse dood heen de zielsverwant van Marie-Rose. Haar bewustzijn is nu krachtiger en liefdevoller dan ooit en is er nog steeds voor u. Wanneer u zich daarvoor openstelt kunt u die krachtige energie ook echt voelen. Zij blijft over haar kinderen waken en zal altijd mensen blijven inspireren. Zij is nu echt onsterfelijk geworden en hét symbool voor "nooit opgeven in naam van de liefde"!

Gepost door: san | 12-02-11

Beste Frank,

Ik wil je, net zoals vele mensen, heel veel sterkte wensen in deze moeilijke dagen. Niet alleen nu, maar ook alle dagen die nog zullen volgen en waarin je het moeilijk hebt.

Een prachtig mens, en een prachtig politica. Vooral een lieve mama en goede echtgenote.

Veel sterkte voor u, haar prinsjes en haar familie en vrienden.

Gepost door: Kristof | 12-02-11

Beste Frank,

Ik wens je heel veel sterkte toe in het dragen van je verlies. Ik ben zelf een mama en dat wat jouw Marie-Rose overkomen is is de nachtmerrie van elke moeder. Ze moet ongeloofelijk veel van je gehouden hebben om de zorg van Alexander en Marnix aan je toe te vertrouwen want als moeder weet ik dat je je kinderen niet aan iedereen toevertrouwt. Haal hier kracht uit en maak haar laatste wens kompleet : draag zorg voor haar zoontjes. Er zijn geen bewijzen en die zullen er nooit zijn, maar diep vanbinnen weet ik dat ze jullie van waar ook zal beschermen. Het ga jullie goed. Ik denk aan jullie.
Sterkte!

Gepost door: Caroline | 12-02-11

Vaarwel aan Vlaanderen, vaarwel aan het noorden,
het land van waarde, het land der vele stadspoorten,
Waar ik ook ga, waar ik mij ook begeef,
het zijn Vlaanderens heuvels waar ik echt leef.

Mijn hart ligt in Vlaanderen, mijn hart ligt niet hier,
mijn hart ligt in Vlaanderen, het land der edelbier,
geen afscheid wil ik nemen, het doet mij pijn,
mijn hart zal altijd in Vlaanderen zijn.

Vaarwel aan Vlaanderen, mijn land,
vaarwel aan zijn kunst, de Brugse kant,
vaarwel aan zijn vele rivieren, de Schelde,
vaarwel aan de Groeningebeek, die echt telde.

Mijn hart ligt in Vlaanderen, mijn hart ligt niet hier,
mijn hart ligt in Vlaanderen, het land der edelbier,
geen afscheid wil ik nemen, het doet mij pijn,
mijn hart zal altijd in Vlaanderen zijn.



Dit is voor u en Vlaandrens Roos.

Gepost door: Karel Van Canegem-Ardijns | 12-02-11

Lieve Frank,
Ik krijg nauwelijks woorden over m'n lippen, maar weet dat ik enorm met u meeleef! Heel veel sterkte, wat u deed, gaan er niet veel nadoen. M'n allergrootste respect voor u. Kon ik maar enigszins uw leed verzachten...
Lieve Marie-Rose, als lotgenote heb ik u enorm bewonderd! Het ga je goed, daar ergens aan de overkant. Vergeten doe ik u nooit, Heidi.

Gepost door: heidi | 12-02-11

Zo ontroerend mooi, de afscheidscolom in het laatste nieuws geschreven door haar mama! Het einde van de kolom spreekt boekdelen: het "verloren" sms-berichtje van Marie-Rose dat nét wordt doorgestuurd op het moment dat mama tegen haar man zegt dat ze geen berichtjes meer zal krijgen: dat is wél degelijk een signaal van Marie-Rose waarbij zij wil duidelijk maken dat zij er nog altijd is, ook al heeft ze haar aardse lichaam verlaten! Daarmee geeft ze ook het teken dat zij altijd bij haar geliefden zal blijven! Haar ziel is dus niet vertrokken, maar is vlakbij! Zo'n tekens (vooral elektrisch : e=mc²) worden veelvuldig gegeven na overlijden. Het bewijs dat het bewustzijn eindeloos is! Het hofke van verlangen is dus niet leeg, maar gevuld maar Roos' liefdevolle sterke kracht! Frank, hopelijk kun je nog heel veel kracht en liefde oogsten in dat hofke, voor jezelf, voor uw en haar kinderen, en alle andere liefdevolle mensen!

Gepost door: san | 12-02-11

Frank---- Met al die wensen en bemoedigende woorden zouden wij nog iets heel belangrijks vergeten te zeggen---te vragen ---
Zet jezelf terug op een Vlaamse lijst alstublieft. Mannen als jij hebben wij echt---echt broodnodig.
Misschien zal het te zwaar zijn, dat kan, nu je de zorg hebt over je twee jongetjes. ! ! Maar het kan toch dat je als raadgever en bemiddelaar in een partij kan werken.Ik kan het niet zo goed verwoorden, ben geen schrijver. Maar weet wel dat we je 'nodig hebben'

Gepost door: gunter en sabine | 12-02-11

Inderdaad - mensen zoals Frank, liefdevol begeesterd, heeft de politiek écht wel nodig! Marie-Rose zal hem die kracht geven, daar ben ik zeker van !
Ze leeft verder met haar zielsgenoot!

Gepost door: san | 12-02-11

Frank,

Innige deelneming bij het verlies van de liefde van je leven.
Ik vind het verschrikkelijk dat Marie-Rose het gevecht tegen
haar ziekte verloren heeft.Ik was daarstraks ook op de begrafenis in
Antwerpen,kon helaas niet meer in de kerk.Ik heb een viertal uur aan de kathedraal gestaan,en heb haar maar juist even kunnen zien bij het binnen-
brengen in de kerk,en bij het buitenbrengen.En ook al heb ik maar 2 keer even een glimp van haar kunnen opvangen,ik vond het helemaal niet erg zolang te moeten wachten,want ik wilde er zeker bijzijn om haar een laatste keer te kunnen eren.Ik ken Marie-Rose niet persoonlijk,maar de manier waarop ze de strijd aanging met haar ziekte,ook altijd positief blijven denken,zo willen vast houden aan het leven ,zal me altijd bijblijven.
Ze is ongetwijfeld een voorbeeld voor veel zieke mensen.
Ik vind het ook knap van je dat je haar altijd zo schitterend hebt bijgestaan.
Frank ,ik wens je heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.
Maar vergeet nooit;Ooit zie je haar weer.

Gepost door: Marc | 12-02-11

Dag Frank, ik ken jullie alleen maar vanuit de media, heb het moedige verhaal van je vrouw gevolgd ze is en blijft een voorbeeld voor veel zieke mensen , ik vind het zo lief van jou dat je met haar in het huwelijk trad ondanks alle onzeker heid ik wens je dan ook héél veel moed en sterkte in deze zeer moeilijke periode en zoals die mijnheer hierboven schrijft hoop ik ook dat jullie ooit mekaar mogen terugzien ...... liefs, Nicole

Gepost door: Nicole | 12-02-11

Sommigen zoeken hun hele leven naar de echte liefde. Weinigen vinden ze.
U hebt Marie-Rose gegeven op een maand waar anderen een heel leven over doen. Ze is vreedzaam en gelukkig heengegaan. Jullie vriendschap, liefde en uitstraling is een voorbeeld voor velen.

Veel sterkte,

Ralf

Gepost door: Ralf | 12-02-11

Frank, wat ben jij een prachtmens, je hebt haar gesteund waar je ook maar kon, diep respect heb ik voor je, ik hoop dat je de eenzaamheid wat kan vervagen met de mooie herinneringen die je hebt aan Marie Rose, ze was een voorbeeld voor velen, heel moedig, sereen, gewoon haarzelf.
Jullie komen ongetwijfeld ooit weer samen, soulmates are for ever !

Gepost door: ingrid | 12-02-11

Lieve Marie-Rose,

De strijd was oneerlijk
en helemaal niet terecht
Je wilde zo graag nog verder
maar verloor dit gevecht.
Denk echter nooit ‘het is voorbij’
Slechts je lichaam werd ons ontnomen
niet wie je was, niet wat je deed en ook niet wat je zei.....
Je bent wel van ons weggenomen
maar een deel van jou, blijft altijd heel dichtbij.

Gepost door: Janice | 12-02-11

In de eerste plaats aan de ouders veel sterkte gewenst. Een kind verliezen is één der ergste drama's die je kan overkomen.De kindjes zullen hun weg wel maken met veel liefde rondom hen. Frank en ex man ,kom met elkaar overeen en maak er geen kinderlijk gevecht van. Aan alle andere familieleden ,steek uw verdriet niet weg. Om toch even de politiek aan te snijden, Frank we zien jou nog terug in NVA al ben ik zelf niet met alle waarden akkoord.Maar jij kan daar vele goede thema's bewerken. Het werken zal jouw imens verdriet hopelijk wat verzachten.

Gepost door: Ria | 12-02-11

Lieve Marie-Rose,

Jij bent net als ik van 1972
Jij bent net als ik mama van twee zonen
Jij bent net als ik iemand waarbij het glas altijd halfvol is..
Jij hebt net als ik een pracht van een man.

Jij hebt me doen beseffen wat echt waardevol is in het leven.
Ik heb de afgelopen weken heel erg met je meegeleefd, verslond je colums, surfte naar je op het net.
Jij bent een ongelooflijke moedige vrouw, echt een voorbeeld voor velen.

Dankjewel dat we je mochten volgen in je strijd om te leven.
Elke dag sterven er mama's, vrouwen, dochters.
Jij hebt ze een gezicht en een verhaal gegeven, jij had een mooie pen om te beschrijven hoe zwaar het moest geweest zijn.
Ik koop volgende week je dagboek, ik blijf je volgen, jij bent een grote madam!

Gezonden mensen hebben 100 wensen
ongezonde mensen hebben maar 1 wens...


Dankjewel om te zijn wie je was!

Niki

Gepost door: Niki | 12-02-11

Geachte,

een schrijven in uw brievenbus ...



Diane

Gepost door: Diane Goris | 18-02-11

Beste Frank,

Onmenselijk droef is dit. "Flanders Rose" zullen we allemaal missen.We hebben al die maanden zo met haar meegeleefd .Met haar gehoopt op beterschap...Ze heeft heel wat nagelaten aan ons Vlamingen.Stof om over na te denken,steun aan anderen ondanks haar eigen pijn,etc.Maar idd.weet zeker dat ze als een beschermengel in jullie buurt is.Ze zal voortleven ook in wat ze nagelaten heeft.Het zou mooi zijn als in haar naam iets kon worden opgericht ofzo...maar dat kost ook veel werk.Maar hierboven werd gesugerreerd naar Bart Dewever...het is nu niet de goede moment terwijl uw hoofd vol zorgen en uw hart vol verdriet zit maar later misschien...het is geen slecht idee .Idd.wij hebben nood aan mensen zoals u!Nogmaals,veel sterkte en hopelijk kan u haar Prinsjes mee opvoeden.Het was haar wens .

Gepost door: Carina | 18-02-11

Lieve Frank,

Hoe snel zijn de weken reeds voorbij gegaan, sinds Marie-Rose ons is ontvallen....
Maar weet zeker, dat ze voor altijd in onze herinneringen blijft voortbestaan....
Zoals dat wij ook veel aan u denken.... hoe het nu verder met je gaat ....?
We hopen dat je toch nog veel liefde mag ontvangen van je naaste familie en vrienden, want dat heb je meer dan verdiend...
Frank, je bent een prachtige man, met een karakter waar iedere vrouw trots op zou zijn...
Je hebt Roosje nog een fijne tijd gegeven, onze bewondering voor al hetgene je gedaan hebt !
Tracht iedere dag weer moed te vinden, weet dat wij ook aan jou denken !

Liefs en sterkte,

Linda

Gepost door: Linda A. | 07-03-11

Frank, oprecht medeleven, ik ken U niet via de politiek, natuurlijk de "media", maar soms kwam je in Uw buurtwinkel de "euro" op Ver assebroek en dan was je altijd vriendelijk en nu zie je pas op de foto's hoe je hebt geleden onder alles wat is gebeurd, veel sterkte en je bent een toffe en mooie man, love to M.R. xxx

Gepost door: allemeersch marina | 20-03-11

De commentaren zijn gesloten.