01-07-09

Anderhalve euro door deuren en vensters

euro
Deze ochtend voor het eerst sinds geruime tijd nog eens anderhalve euro uitgegeven voor het jongste nummer van het Brusselse satirische weekblad "Père Ubu".

"Père Ubu" was lange tijd in handen van de merkwaardige Rudy Bogaerts, in zijn jeugdjaren lid van de zeer rechtse club "Jeune Europe" maar bij het grote publiek beter bekend als de weinig succesvolle ("et pour cause"...) privé-leraar van ons aller prins Laurent. Bogaerts sprak goed Nederlands, gruwde van het "cordon sanitaire" en had op zijn minst begrip voor vele Vlaamse standpunten. Hij belde me wel eens om van gedachten te wisselen en zorgde er voor dat het Brussels-Franstalige "Père Ubu" niet anti-Vlaams werd. charles_quint746453 Eén van zijn medewerkers toen, de fijnzinnige intellectueel Michel Géoris, droeg zijn laatste boek ("Charles Quint, un César catholique")
zelfs op aan "mon ami gantois Francis" - weinigen weten dat de "gantois Francis" in kwestie niemand minder dan onze Gentse kopman Francis Van den Eynde was. Dat maar om U te zeggen dat een mens die reeds de kranten doorgenomen heeft en zijn boek thuis vergat kan verleid zijn om anderhalve euro aan "Père Ubu" te besteden om de treinreis Brugge-Brussel op te vrolijken.

Nooit meer, echter. Rudy Bogaerts overleed in oktober 2007 en sindsdien is het blad duidelijk in andere handen terechtgekomen en rabiaat anti-Vlaams geworden. Eigenlijk zouden we dat soort publicaties (de grote Franstalige kranten zijn geen haar beter) tot verplichte studie in de Vlaamse middelbare scholen moeten maken - want de Vlamingen blijven tot nader order kinderlijk naïef in de goede wil van de Franstaligen geloven. Over de beruchte 3 burgemeesters van de faciliteitengemeenten klinkt het bijvoorbeeld "les 3 communes à facilités qui résistent à l'envahisseur" ("de drie faciliteitengemeenten die zich tegen de indringers verzetten"). En zelfs de zeer brave Vlaamse ex-burgemeester van Sint-Genesius-Rode, Céline Algoet, wordt onvoorstelbaar beledigend als "une rabique de première" omschreven. Het diepe en fanatieke misprijzen voor de Vlamingen druipt zowat van elke bladzijde. Van mij krijgen ze geen cent meer. Het doet mij echter verdriet dat er aan Franstalige kant blijkbaar geen Rudy Bogaerts of geen Michel Géoris meer rondloopt. In Vlaanderen is het voor de elite mode om de Franstalige arrogantie met groot begrip en sympathie te bejegenen. Aan Franstalige krant heerst jegens Vlaanderen een héél ander klimaat. Maar dat wisten we al natuurlijk.

P.S. Anecdote. Enkele jaren geleden was ik met Francis Van den Eynde bij Michel Géoris te gast in een Brussels restaurant. Op een bepaald ogenblik werd het restaurant omzeggens ingenomen door door een vuurrode delegatie ABVV'ers, vervaarlijk uitziende mannen met rode vakbondsoutfit, pas terug van een betoging. Géoris hield die mannen goed in het oog, want het was duidelijk dat ze Francis en mezelf herkend hadden en dat ze onmiskenbaar niet van plan waren ons zomaar te laten gaan. Wat ook geschiedde: we mochten het restaurant niet verlaten voor we met de hele ABVV-delegatie op de foto stonden.. want die mannen stemden allemaal Vlaams Blok.

14:05 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |