30-04-09

Ruzie in de Eurofractie!

vanhecke_feature
Gevloerd door De Morgen.

Het ziet er niet goed uit voor mij. Enkele dagen geleden kreeg ik in een onafhankelijk onderzoek nog de hoogste score ("vijf sterren", zie stukje op deze blog 24 april) voor mijn inzet als Europees Parlementslid, maar vandaag maakt de objectieve kwaliteitskrant De Morgen brandhout van mij: nul punten. Allé, had het nu nog één geweest, of een halveke. Maar nul... Ja, dat is niet veel hé.

vanhecke_thumb
Ze hebben me vast.

En het zit er al bovenarms op in onze (tot nu toe) kameradenploeg van de Europese fractie. Philip Claeys is boos op mij omdat hij van De Morgen één krijgt en hij eigenlijk ook liever nul gekregen had. "Een grove onrechtvaardigheid" fulmineert hij, alsof ik er iets kan aan doen. Als dat maar goed afloopt. En Koen Dillen is ook al mistevreden, want die heeft wél een halveke gekregen en ook hij had liever helemaal niets.

Ja, jongens ik zal het jullie wel leren hoor. Een eerste stap in de goede richting is een conflict met de ouwe, verzuurde rakker Pol Goossens. De man is tot twee keer toe bijna in handgemeen met mij geraakt. Een eerste keer toen een persconferentie met Jean-Marie Le Pen in het Europees Parlement werd belegerd door honderden zeer agressieve linkse tegenbetogers. Goossens (toen hoofd "Europa" voor Belga) verloor toen alle zelfbeheersing en hitste als een echte verklikker de tegenbetogers op door ook mij aan te duiden als "a fascist leader". De tweede keer was tijdens een ontmoeting in de persruimte van het Europees Parlement, toen hij als enige weigerde mij als begroeting de hand te drukken. Dàt is het soort gasten dat nu de puntjes en de sterretjes mag uitdelen. Doorspoelen.

En "De Standaard" komt er ook nog aan. De vaste Europa-correspondent daar heeft de voorbije vijf jaren niet één keer gesproken met zelfs maar één van onze Europarlementsleden. Méér, hij heeft ons zelfs niet één keer gegroet bij het passeren in de gangen...

Er is maar één ding dat ze niet kunnen vervalsen, en dat zijn de cijfers: het aantal tussenkomsten, de parlementaire vragen, de interpellaties. Merkwaardig toch dat de drie musketiers met de nul-tot-bijna-nul cijfers daar het allerbeste scoren.

orde
P.S. Maar God slaat niet of Hij zalft!
Zopas kreeg ik een fax van de Kamer van Volksvertegenwoordigers dat ik in aanmerking kom voor "een onderscheiding in de Nationale Orden" - eindelijk de erkenning die ik verdien. Hmm. Jammer genoeg wordt er wel aan toegevoegd: "De weigering van een decoratie in de Nationale Orden is onherroepelijk en heeft tot gevolg dat de betrokkene nooit meer voor een benoeming of bevordering in deze Orden kan worden voorgedragen." Oók dàt gaat aan mijn neus voorbij, vrees ik.

12:22 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-04-09

Marie-Rose: We zijn toch geen mietjes!

20050315-marierose-morel
Vandaag - niet voor de eerste keer - rare toeren meegemaakt met Marie-Rose. Deze ochtend was er eerst nationale campagnewerkgroep en daarna partijbestuur. Deze middag om 17u moest ik in Schoten zijn voor een dubbelinterview (lijsttrekker-lijstduwer Europa), samen dus met Marie-Rose Morel. Niets bijzonders zult U zeggen, maar dat is dan weer eens buiten de waardin gerekend.

Marie-Rose onderging deze namiddag de eerste in een reeks van 50 zware bestralingen. Heel optimistisch had ze toch het interview toegezegd, er zoals gewoonlijk van overtuigd dat ze alles aankan. Ik ben daar trouwens, wat haar betreft, ook hoe langer hoe meer van overtuigd, maar dat is een ander verhaal.

Het ging echter al mis toen ik haar in Leuven ging ophalen. Heel stilletjes (dat zijn we van haar zéker niet gewoon!) en wit rond de neus stapte ze in de auto. Het was de bedoeling om nog even het interview voor te bereiden, maar daar is alvast niets van in huis gekomen. Integendeel. De enige woorden die haar nu en dan over de lippen kwamen waren "nù stoppen!", waarna ik nog net de kans kreeg om de wagen langs de kant van de snelweg te plaatsen. De rest bespaar ik U.

Nog voor we Schoten binnenrijden heb ik heus wel door dat mijn lijstduwster écht wel ziek is, en wil ik het interview afbellen. Maar neen dus. "We zijn toch geen mietjes", klinkt het tussen misselijke buien in. Het interview en de foto's gaan dus door, 100% politiek over de Europese tema's, zoals afgesproken. De zeer vriendelijke journalist en de al even vriendelijke fotografe zien wel dat er iets mis is, maar hebben engelengeduld en blijven op en top professioneel. Ik heb het er wat lastiger mee.

Aan het einde van het gesprek vraagt de journalist of Marie-Rose nooit aan opgeven denkt, of aan het even staken van de politieke strijd. Ze antwoordt dat ze niet zou kunnen leven met de idee niet àl het mogelijke voor haar ideaal te hebben gedaan, "want er staat zoveel op het spel voor ons land en voor ons volk". En dan bedenk ik bij mezelf wat Jean Ferrat zo mooi bezong: "la femme est l'avenir de l'homme".

Hoe dan ook, dit blijft een interview om nooit te vergeten. Binnenkort te lezen in "De  Zondag", terwijl U van uw ontbijt geniet.

En Marie-Rose heeft nog 49 bestralingen voor de boeg, en 6 chemo's tussenin en nog wat andere behandelingen. Daar zal ik toch regelmatig aan denken, de volgende campagnedagen wanneer het me misschien allemaal wat teveel wordt: niet klagen en niet zagen, want we zijn inderdaad geen mietjes!

22:40 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

24-04-09

Uw vijfsterren-europarlementsleden...

vijf sterren
Op de webstek www.parlorama.eu wordt een soort klassement voorgesteld van in totaal zo'n 900 leden van het Europese parlement over de voorbije vijf jaren. Dat klassement vertoont véél gebreken. Men houdt bijvoorbeeld geen rekening met het feit dat niet-ingeschreven parlementsleden (zoals uw Vlaams Belangers die niet tot een erkende fractie behoren) in de plenaire vergadering geen amendementen mogen indienen, of daarbuiten geen of nauwelijks verslagen op hun naam mogen zetten, zodat zij daarbij ook geen "punten" kunnen verdienen. Men houdt merkwaardig genoeg ook geen rekening met het aantal effectieve tussenkomsten in de plenaire vergadering - waar wij met voorsprong tot de allerbesten van het parlement behoren. Men houdt ook geen rekening met het politiek werk buiten de parlementsgebouwen. Het is dus allesbehalve een perfect klassement.

Met dit voorbehoud meld ik toch graag dat uw 3 Europarlementsleden het zeer behoorlijk doen. Op een totaal van 900 leden staan wij respectievelijk 31ste (Philip Claeys), 36ste (uw dienaar) en 48ste (Koen Dillen); bij de Vlamingen staan we op plaatsen 2,3 en 4 op 13 en alle drie krijgen we hoogste quotering: 5 sterren. Dat ik dit nog beleven mag :-)

2n sterren

(Op oudere afbeelding van anti-fascistisch front nog maar 2 sterren, nieuwe pet met vijf grote sterren in de maak!)

Nogmaals, we moeten dat allemaal met een flinke korrel zout nemen. De wetenschappelijke waarde van zo'n klassement is zeer betwistbaar. Maar dat geldt natuurlijk ook voor de wetenschappelijke waarde van het natte vingerwerk en de persoonlijke voorkeuren van de klassementen die pakweg in De Standaard of De Morgen verschijnen, en waar de Vlaams Belangers steevast tot parlementaire "Untermenschen" worden verklaard. Of niet soms?

11:53 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

23-04-09

60 miljoen nieuwe immigranten nodig?

immigration250_250
Het zijn hoogdagen voor het Europees Parlement. We zijn weer in plenaire zitting in Straatsburg bijeen, en zoals in alle parlementen vlak voor een "reces"worden er vele tientallen rapporten doorgejaagd. Deze middag stemden we onafgebroken en in koerstempo van 12u tot 14u45, zonder twijfel méér dan 1000 stemmingen, de ene al nuttiger dan de andere. Dit parlement wordt trouwens wel eens meer tot een soort stemmachine omgetoverd, waarbij parlementsleden urenlang telkens opnieuw de stemknopjes indrukken, meestal zonder eigenlijk te weten waarover het gaat.europees_parlement_anp-9450

Wat U in de vaderlandse pers ongetwijfeld nergens lezen zult, is dat we gisteren het verslag Busuttil stemden, genoemd naar de verslaggever Simpon Busuttil, een vriendelijke Maltese collega. Dat verslag over "een gemeenschappelijk immigratiebeleid voor Europa" is nochtans een fundamenteel verslag over een fundamenteel onderwerp. En het is een angstaanjagend standpunt vanwege het Europees parlement! Men herneemt er kritiekloos het absurde idee van de Europese Commissie als zou Europa rond 2050 nood hebben aan 60 miljoen immigranten - is er een dokter in de zaal? Meest opvallend is echter dat men een radicaal standpunt inneemt over de zogenaamde "blue card". Die blue-card is een verblijfsvergunning die in principe toegestaan wordt aan hooggeschoolde immigranten die in Europa een nuttige bijdrage tot onze economie zouden leveren. En wat te verwachten was gebeurt nu ook: het parlement roept op om deze blauwe kaart niet te beperken tot hoogopgeleiden maar om deze nu uit te breiden tot "overige arbeidscategorieën, zodat niet-reguliere immigratie en uitbuiting van immigranten zonder documenten efficiënt kunnen bestreden worden". Jawel, U leest het goed: we gaan illegale immigratie bestrijden door ze legaal te maken. Geniaal! Een continent met 20 tot 30 miljoen werklozen gaat nog miljoenen nieuwe laaggeschoolden importeren. Om de pil te vergulden pleit het verslag ook wel voor strenge grenscontroles en een terugkeerbeleid voor illegalen, maar dat zijn natuurlijk maar doekjes voor het bloeden.

Het verslag werd op een drafje gestemd, met 485 stemmen voor en slechts 110 stemmen tegen. Bij de pro-stemmers (op uw drie VB'ers na, vanzelfsprekend!) àlle aanwezige Vlaamse parlementsleden: CD&V'ers Belet, Dehaene en Thyssen; VLD'er Sterckx (Neyts en Van Hecke waren er niet); SPa'ers Van Lancker; El Kadraoui en De Vits; NVA'ster Brepoels.

Wie vindt er nog dat het Europees Parlement méér macht krijgen moet?

16:38 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-04-09

De dief roept "houd de dief!"

dedecker_12
Er is voorlopig één grote winnaar in heel de zaak "Dedecker-De Gucht" van de voorbije dagen, en dat is natuurlijk Jean-Marie Dedecker. Indien het zijn bedoeling was zich in een schijnbare één-tegen-allen positie te wringen is hij daarin alleszins geslaagd, en dat is electoraal een goede uitgangspositie. Voor wie er mocht aan twijfelen: heel veel Vlaamse kiezers hebben zo de buik vol van de arrogantie van De Gucht en tutti quanti dat ze het gebruik van een privé-detective niet echt afkeuren, en een beetje als een noodzakelijk kwaad zien. Ze hebben immers in de zaak van de voorkennis over het Fortisdebacle gezien dat het Belgische gerecht merkwaardig meegaand is wanneer het de familie De Gucht betreft (enkel Vlaams Belang blijft trouwens op deze nagel kloppen). Electoraal voorlopig 1-0 voor JMDD dus. Maar... want er is inderdaad een grote "maar".

Op dit ogenblik lijkt het er voor veel mensen nog op dat van alle kanten op Dedecker geschoten wordt omdat hij als een soort moderne Robin Hood misbruiken aan de kaak stelt en de belangen van de kleine man verdedigt. Het probleem is natuurlijk dat in dit geval de realiteit wel bijzonder scherp afwijkt van de perceptie. Jean-Marie Dedecker is geen Robin Hood. Het is een man met een onmiskenbaar communicatief talent maar zonder echte idealen; tenzij men eigenbelang als een ideaal gaat beschouwen. Hij doet zich voor als de witte ridder tegen de "sale and lease back"-operaties die hij verdorie in het parlement mee goedkeurde. Hij speelt de koene republikein maar kirt als een verliefde puber, een lakei, als hij in Laken op de koffie mag. Hij beweert corruptie te bestrijden maar in Oostende en brede omgeving gonst het van de verhalen over zijn bijzonder lucratieve vermenging van privé-belangen en politieke bezigheden. De historie van de schaatspiste voor de Afrikaanse asielzoekers (zie deze blog 8 februari 2009) is in dat opzicht bijzonder kenschetsend - al geef ik toe dat zelfs ik niet op de hooge was van het feit dat JMDD zijn arbeiders... 1 euro per uur betaalde. Dedecker verandert ook van standpunt als van onderbroek: voor én tegen vreemdelingenstemrecht, voor én tegen de EU-toetreding van Turkije, een windhaan is een stabiele vaste constructie in vergelijking met de opeenvolgende overtuigingen van JMDD. Er is dus wel degelijk een mààr. Hoe lang duurt het vooraleer kiezers de vele donkere kanten van de figuur JMDD niet enkel en alleen als elementen van een politieke afrekening zien maar zich ook zélf vragen gaan stellen?

Dedecker maakt zich tegenwoordig ook druk over het boekje dat eind deze maand verschijnt en waarin zijn donkere kant wat belicht wordt. Hij keelt dat zijn privé-leven geschonden wordt - wat natuurlijk merkwaardig is vanwege een man die zijn paladijn Jurgen Verstr€p€n breedlachend toestond een vies roddelboekje over de privé-levens van ondergetekende en Marie-Rose Morel te publiceren. Toen heette het (in Dag Allemaal) dat er helemaal niets was om zich van te distantiëren. Nu plots moet men van het privé-leven van mensen afblijven. Ach, dat Dedecker wel eens mensen tegen de grond slaat, zijn vriendin als politieke medewerker laat betalen en in nogal wat minder propere zaakjes betrokken is, eerlijk gezegd, om dat te weten heb ik geen boekje nodig.

Ten gronde is er natuurlijk iets helemaal anders aan de hand. De economische crisis slaat ook in Vlaanderen bijzonder hard toe. Gisteren Philips, vandaag Bosch Tienen. Ons land verzinkt in totale politieke en economische besluiteloosheid omdat België nu eenmaal onbestuurbaar geworden is. In tijden van groei valt dat nog wat mee, in tijden van crisis wordt dat een ramp. We hebben een vrije Vlaamse staat nodig om voor onze welvaart en onze werkgelegenheid te vechten. Maar ondertussen dreigen straks tienduizenden ontredderde kiezers hun vertrouwen te schenken aan JMDD, de dief die "houd de dief" roept, een man die zijn kiezers nog sneller zal bedriegen dan pakweg Verhofstadt of Leterme. Wait and see.

16:31 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

17-04-09

Een dag in Denemarken

Ik hoop dat U het mij gunt. Vandaag maar een halve dag gewerkt, en de namiddag doorgebracht met mijn (grote!) kinderen - het was làng geleden dat we nog eens voltallig waren en déze jongen heeft er alvast van genoten.

En morgen gaan we hierheen:

Kommende arrangementer

18. april kl. 13-17 i Vartov - Nazister eller hva'?
Mød Vlaams Belang i Trykkefrihedsselskabet og døm selv. Beskyldningerne fyger, når talen falder på Vlaams Belang – det belgiske politiske parti, der kæmper for Flanderns uafhængighed. Ofte fremstilles partiet som racistisk, fremmedfjendsk eller rent ud nynazistisk

images
U heeft het al begrepen, deze ochtend moest ik eerst nog werken aan mijn toespraak voor morgen in Kopenhagen. Filip Dewinter en ikzelf zijn daar te gast op het colloquium van de (Danish) Free Press Society. We spreken er over "The state of democracy and free speech in Belgium", en we zullen er niet naastslaan, wees gerust. Eerdere gasten van de Free Press Society waren Geert Wilders, Gregorius Nekschot, Bat Ye'or, Kurt Westergaard (de cartoonist van de Mohammed-tekening die hele rel van de "Deense cartoons" in gang zette), en ander politiek niet-correct en dus goed volk.

Jammer dat dit colloquium midden de drukke kiescampagne valt, anders was ik graag - op eigen kosten, ik ben geen Waals parlementslid en al evenmin werkzaam bij de Vlaamse Watermaatschappij - een paar dagen langer in Kopenhagen gebleven. Ik heb bijzonder goede herinneringen aan de korte week dat ik er begin de jaren '90 met Karel Dillen was. Nu wordt het morgenochtend vroeg door en zondag vroeg al terug - maar we klagen niet, zéér integendeel.

Reizen, zelfs een korte vlucht naar Kopenhagen, biedt het grote voordeel van tijd om ongestoord te lezen. In mijn handbagage zit een boekje dat ik morgen voor de derde keer zal herlezen: "A month in the country" van J.L. Carr. Mocht U het mij vragen, misschien wel het meest perfecte juweeltje van de recente (1980) Engelse literatuur. Ja, er is méér in het leven dan partijpolitiek, gelukkig.

Maar zondag zijn we terug. Klaar voor de strijd.

21:31 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

16-04-09

Brussel verliezen?

Mars_op_Brussel
Zopas de jongste uitgave van "Brussels Nieuws" in de bus gekregen, het puike tijdschrift dat het Brusselse Vlaams Belang om de drie maanden aan zoveel mogelijk Vlaamse adressen in Brussel stuurt, deze keer met een dossier "1989-2009, 20 jaar Brussels Hoofdstedelijk Gewest". Een dossier dat allesbehalve tot optimisme aanzet...

Neem bijvoorbeeld het Nederlandstalig basisonderwijs in Brussel, dat zogenaamd "groot succes" voor de Vlamingen. Twintig jaar geleden waren daar 8946 kinderen ingeschreven, vandaag 13.488. Succes? Laat ons niet lachen. Twintig jaar geleden hadden 86% van de ingeschreven kinderen nog als huistaal Nederlands, vandaag is dat minder dan 14%. Toen hadden ruim 96% van de kinderen nog een "Westerse achtergrond", vandaag nauwelijks nog 54%. Het "succes" van het Vlaamse onderwijs berust dus eigenlijk in het wegjagen van Vlaamse kinderen, die ruim vervangen worden door Franstaligen op de vlucht voor de hel van de multiculturele scholen. Maar wie dit zegt is racist!

Bij het ontstaan van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werd lyrisch gedaan over de tweetaligheid die nu eindelijk kon gecontroleerd en afgedwongen worden. Maar twintig jaar later blijken bijna 64% van de benoemingen bij de gemeenten en zelfs 87% van de benoemingen bij de OCMW's volstrekt onwettig, bij gebrek aan tweetaligheidsbrevet. En gaan kat die er zich iets van aantrekt.

3607
In 1989 was zo'n 30% van alle Brusselaars van vreemde afkomst. vandaag is dat circa 60% geworden. De prognose voor 2020 is 75% van de inwoners van "onze" hoofdstad van vreemde afkomst, onder wie een aandeel van 56% "nieuwe Belgen". Wie durft nog vragen naar integratie of assimilatie? Het zijn inmidels de autochtonen die zich willens nillens moeten gaan integreren... En tussen haakjes: de jeugdwerkloosheid (jonger dan 25) bedraagt in Brussel bijna 35%.

In 1989 waren er nog bijna 70.000 mensen die in Brussel een stem op Vlaamse lijsten uitbrachten. In 2007 was dat aandeel reeds gezakt tot minder dan 53.000.

En dan zijn er nog de angstaanjagende criminaliteitscijfers... Méér dan 175.000 geregistreerde criminele feiten in 2007.

Al deze feiten spreken vanzelfsprekend de hoera-berichten van de Vlaamse overheid flagrant tegen. De politieke instellingen van de Brusselse Vlamingen zijn lachertjes, net goed voor wat politieke benoemingen en heel veel administratie, maar nog niet eens in staat om de meest essentiële taalwetten te doen toepassen. En het clubje gepriviligieerde Vlaamse inwijkelingen in de lofts rond de dure Dansaertstraat kan dienen om wat schijn hoog te houden, de realiteit is helemaal anders. Wie beweert dat Vlaanderen niet onafhankelijk mag worden omdat we anders Brussel verliezen heeft er niets van begrepen. We verliezen nu Brussel terwijl we erop staan te kijken.

Geïnteresseerd in die uitgave van "Brussels Nieuws"? Stuur een berichtje naar info@vlaamsbelangbrussel.be Ik ben ervan overtuigd dat onze Brusselse vrienden de rest van Vlaanderen ook willen inlichten. Want wat Brussel overvalt komt straks op ons af. Tenzij...

19:26 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-04-09

Jurgen V€rstr€pen / deel 1

smeagol
In principe bemoei ik me niet met de interne keuken van andere partijen, maar dezer dagen kan men natuurlijk niet naast de tribulaties van LDD kijken. Alhoewel het me eigenlijk maar matig interesseert want ik heb geen seconde geloofd in de reële waarde van de partij van Jean-Marie Dedecker - de partij van mensen die hun vader en moeder zouden verkopen om minister te worden, laat staan wat ze met hun verkiezingsbeloftes gaan doen. Wie zo naïef is om LDD te stemmen of Jean-Marie Dedecker zelfs maar voor een sikkepit te vertrouwen doet dat maar, ik denk er al lang het mijne van.

Maar ik ben niet te beroerd om toe te geven dat ik de voorbije weken graag noteerde dat nu zowat iedereen begint te beseffen dat LDD'er Jurgen V€rstr€pen voor en boven alles in centjes geïnteresseerd is en zich helemaal niet tevreden stelt met de toch behoorlijke parlementaire wedde. Dat was ook mijn voortdurend conflict met de man toen hij nog bij het Vlaams Blok/Belang was. 

Tussen haakjes, hij heeft nog altijd  12 500,- euro van de partij op zijn rekening staan die nog moet terugestort worden. Hoe dit kan ? De VRM schreef hem een boete van 12.500,- euro uit voor zijn radio-avonturen. Hij kwam hiervoor aankloppen bij de partij - weeral - en gelukkig maar dat we weigerden het cash te overhandigen, maar het "onder voorwaarden" overschreven. Zijn boete heeft hij tot op heden, jaren later, nog niet moeten betalen (eigenaardig toch!), maar het geld staat tot op heden nog steeds op zijn privé-rekening. U kan erop rekenen dat het jaren mag duren, maar we halen dit terug ...

En ondertussen speelt hij verder het Grote Slachtoffer. Jurgen V€str€pen, ach denk aan de figuur van Sméagol (Gollem) in Lord of the Rings en U zit er niet te ver naast.

Ik word een beetje misselijk van dat soort zaken, net zoals van zijn boekje "Zwart op Wit" (wel degelijk uitgegeven met volle instemming van LDD en Jean-Marie Dedecker zelf).  Maar daarover zal het gerecht zich in oktober buigen ...

Eén keer had ik met Verstrepen een zwaar conflict dat niet over geld ging. Na de vreselijke moordpartij van Hans van Themsche in Antwerpen ging de hele politiek correcte meute in overdrive om het Vlaams Belang "medeschuldig" te verklaren. Duizenden hardwerkende, brave, idealistische Vlaamse mensen werden meegesleurd in een lastercampagne over een daad die zij verafschuwden en waar zij niets mee te maken hadden. Verstrepen achtte toen zijn moment gekomen en riep "zijn" partij onder grote media-aandacht op om nu definitief te kappen met het vergoelijken van zogenaamde extremisten in eigen rangen - daarmee de smeerlapperijen van onze vijanden bevestigend. Dat was een daad van zielige lafheid en egoïstische mediageilheid zoals ik er nog nooit één had meegemaakt. En dat vanwege een man die vanwege onze militanten een mandaat in de schoot geworpen kreeg en voor de rest vooral op schnabbel-jacht ging.

Maar goed, we zullen er voorlopig niet te veel woorden meer aan verspillen. De man is opnieuw aangeduid als lijsttrekker voor LDD in Antwerpen, en eigenlijk is hij daar wel op zijn plaats. Hij voorspelde het immers zélf in zijn boek:

'Het establishment had geprobeerd me monddood te maken en ik was vastbesloten het hard te spelen. "Hé establishment, ik kom bij jullie zitten." (pag. 119)

Mission accomplished!

 

01:00 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-04-09

Actie Boekenbeurs?

Brinckman
Eerlijk is eerlijk, en als het goed is moeten we het ook zeggen. Het artikel dat Bart Brinkman een week geleden in De Standaard wijdde aan "de zaak Koen Dillen" was absoluut correct. En dat die krant sindsdien ook plaats maakt voor een debat met woord- en wederwoord van diverse betrokkenen is uitzonderlijk genoeg om hier positief begroet te worden. 't Zijn Paasdagen, en dan mogen we al eens mild zijn.

Inmiddels blijft het wel oorverdovend stil bij onze openbare omroep - en dus stel ik opnieuw de vraag: veronderstel eens dat zo'n kanjer van een Mitterrand-biografie door Bart De Wever zou geschreven zijn, of door Bert Anciaux... hoeveel Laatste Shows en De Zevende Dagen waren er al aan gewijd?

Ik denk dat we op deze nagel moeten blijven kloppen. Ook in het buitenland krijgt men wat interesse. Er waren reeds korte echo's in enkele Franstalige weekbladen, in het weekblad Elsevier, en vandaag kreeg ik een telefoontje van een oude kameraad die na vele omzwervingen bij het weekblad met mega-oplage Le Figaro-Magazine werkt, "of ik hem wat meer kon vertellen over de censuur in Vlaanderen betreffende een boek over Mitterrand".

Het is een beetje ook onze schuld. We zijn dat cordon sanitaire inmiddels zo gewoon geraakt dat het ons nog wel revolteert maar dat we er nauwelijks actie tegen voeren. Een voorbeeld: het was de bijzonder sinistere Jos Geysels - ex-Agalev, ex door Verhofstadt politiek benoemde "ambassadeur voor Institution Building" (hahaha! waar blijven ze het toch uithalen?), grote baas van 11.11.11. (there's no business like charity business), de verpersoonlijking van het begrip "azijnpisser" - die ervoor zorgde dat de uitgeverij Egmont geen stand krijgt op de jaarlijkse boekenbeurs te Antwerpen. Egmont voldoet nochtans aan àlle formele toelatingsvoorwaarden, maar is blijkbaar niet politiek correct genoeg volgens de Linkse Kerk. Blijven wij dat zomaar aanvaarden? Blijven wij aanvaarden dat boekhandelketels als De Standaard en Fnac weigeren boeken van niet-politiek-correcte auteurs te verdelen? Kunnen wij dan echt niets doen om lik op stuk te geven? 

De gedachten zijn vrij - heel mooi. Maar we zijn op een punt gekomen dat we onze vrije meningsuiting met hand en tand en dus met alle beschikbare vreedzame middelen moeten verdedigen. Misschien moeten we komende november maar eens dagenlang actie voeren aan de ingang van de Boekenbeurs? Waarom niet eigenlijk?

P.S. En nog dit. In de nasleep van de bijzonder succesvolle anti-moskee-actie van Vlaams Belang in Kortrijk verschenen in de kranten grote artikels mét kleurenfoto's over ene Jamal Qnioun uit Kortrijk. Qnioun was weliswaar de man die eerst tot een tegendemonstratie van allochtonen had opgeroepen, maar zou er nadien mee voor gezorgd hebben dat de zaak binnen de perken bleef. De man werd als vredesduif bejubeld door de burgemeester van Kortrijk die er zelfs aan toevoegde: "het lijkt me iemand die we moeten blijven soigneren!". Wat dat "soigneren" inhoudt, daar hebben we het raden naar. Maar klein vraagje. Die Jamal Qnioun, de vredesduif, de lieve islamengel, de te soigneren held, dat zou toch dezelfde Jamal Qnioun niet zijn die voorkomt in het "jaarverslag 2007 over antisemitisme in België"? Want die Jamal Qnioun staat daar in met volgend citaat: "Ik hoop dat er op een dag geen Joden meer rondlopen; en dus moeten we meer en meer raketten laten produceren en opsturen aan Hamas en Jihad". Ja, indien het om één en dezelfde persoon gaat is "soigneren" zéker nodig.

19:51 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

08-04-09

Europese lijst

20090225-EuropaToer
Vandaag maakten we de kandidatenlijst bekend waarmee we naar de Europese verkiezingen trekken. Over enkele dagen moet de lijst ingediend worden, waarmee meteen officieel de campagne voor de Europese verkiezingen start. Officieel, want we zijn natuurlijk al wel een tijdje bezig. We trokken het land rond met onze Eurotoer, we verspreidden vele honderdduizenden exemplaren van onze "Geen Turkije in de EU"-landkaart, en er was natuurlijk ook onze Eurocongres van 8 maart in Gent, met ruim 1400 militanten het drukst bijgewoond Vlaams Belang-congres ooit buiten de onmiddellijke verkiezingssfeer.

Ik denk dat wij met een zeer sterke lijst uitpakken en dat we bovendien inzake Europa een unieke positie innemen in het Vlaamse politieke landschap: zeker pro-Europees maar even zeker eurokritisch tegenover de ondemocratische en bureaucratische EU-machine, zeker pro de beste nabuurbetrekkingen met Turkije maar even zeker tegen de toetreding van dat land tot de Europese Unie. De uittredende EU-parlementsleden hebben de voorbije jaren bovendien hard gewerkt in en buiten het parlement, zoals het hoort. En ach, ik weet het, ook LDD poogt zich nu eurokritisch voor te stellen en zegt tegen EU-Turkije te zijn, maar die partij is wel voorstander van het doorvoeren het verdrag van Lissabon ("Ieren, koest en terug in uw mand") en JMDD zélf beriep er zich tot voor kort op dat hij grote voorstander was van Turkije IN de EU...wie gelooft die mensen nog? En wie ze nù nog gelooft zal na 7 juni bijzonder ontgoocheld worden, misschien nog meer dan de Leterme-kiezers van twee jaar geleden.

Genoeg over de anderen echter, dit is onze lijst:

Effectieven: Frank Vanhecke, Marijke Dillen, Philip Claeys, Linda Vissers, Francis Van den Eynde, Johan Demol, Alexandra Colen, Gerd Van Steenberghe, Bart Laeremans, Bruno Valkeniers, Anke Van dermeersch, Filip Dewinter, Marie-Rose Morel.

Opvolgers: Philip Claeys, Marie-Rose Morel, Koen Dillen, Rita De Bont, Barbara Pas, Katleen Martens, Gerolf Annemans, Hugo Coveliers (Vlott).

Ben ik trots op deze lijst? Ik vind ik elk geval dat het een zeer sterke lijst is. En dus een grote dank aan alle kandidaten. En nog een grotere dank aan allen die zich aanmeldden om mee te strijden maar die jammer genoeg geen plaats op de lijst vonden, hoe graag ik hen ook aan mijn zijde had gezien. En nog een véél grotere dank aan alle militanten die zich de komende maanden voor deze lijst zullen inzetten, want van hen hangt bijzonder veel af!


marie-roseEn dan nog iets. Ik ben er bijzonder trots op dat Marie-Rose Morel heeft aanvaard mijn lijst te duwen. Ze heeft trouwens ook gezegd àlles te doen om op donderdag 4 juni - 3 dagen voor de verkiezingen - te spreken op de grote Vlaams Belang-meeting in Oostende, Hotel Royal Astrid (!), Wellingtonstraat. Dat wordt de laatste grote bijeenkomst voor de verkiezingen, dus allen daarheen!

P.S. Ik zegde het hier reeds eerder. Partijwerking is ook heel veel inzet van mensen achter de schermen, kameraden en militanten die zelden of nooit in de schijnwerpers staan. Wanneer ik binnenkort de lijst ga indienen is dat slechts een formaliteit voor mij. Al het echte werk, handtekeningen, lijsten, driedubbele controles, heen en weer gerij, afspraken - dat alles gebeurde door onze mensen van de verkiezingscel onder leiding van stadsgenoot Yves Buysse. Waarvoor dank, vriend.

 

17:19 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-04-09

Obama tegen Europa

Michelle_DV_20090120171729Ik vraag mij af hoe wij het ooit hebben kunnen volhouden zonder minstens om de twee dagen een verslag over de kledij van "stijlicoon" Michelle Obama. (De dagen dat we het zonder moeten stellen is er gelukkig wel hier of daar een verslag te vinden van de kledij van die andere "stijlicoon" , ons allereigenste Mathilde Van Saksen-Coburg. Jongens, jongens...) Zelfs indien Michelle in Praag verschijnt in een plunje dat min of meer aan een vrolijk paasei doet denken, weerklinken overal de oooooh's en aaaaah's en de superlatieven vliegen in het rond. Voor mij niet gelaten hoor, brood en spelen en zo, en wellicht zal Obama een minder slechte president dan Bush worden. Maar ik herinner mij dat zowat bij elke verschijning van Sarah Palin werd voorgerekend hoeveel haar pakje, of haar kapsel, of haar valse nagels, nu weer een de belastingbetaler hadden gekost. Bij de Obama's niets van dat alles. Het progressief imago beschermt als een pantser tegen kritische journalistiek.

Laten we de stijliconografie even links liggen, en tot de grond van de zaak komen. Obama mag best een verfrissende president voor Amerika zijn, hij heeft de jongste dagen bewezen dat hij voor en boven alles de Amerikaanse belangen dient en dat de Europeanen daar moeten mee rekening houden. Amerika is een bondgenoot en een bevriende natie, maar Amerika is zonder verpinken bereid Europa kwaad te doen om de eigen belangen te dienen. Zo gaat dat in de internationale politiek, altijd geweest. Obama heeft zonder meer een vuile rol gespeeld in het recente conflict met de Turkse leiders Gül en Erdogan. Dat aan de Turken een hoge politieke prijs werd betaald om hun instemmen met Navo-baas Rasmussen af te kopen, is een bijzonder zware nederlaag voor Europa.

Stel U eens even voor dat een Navo-land bezwaar zou inbrengen tegen om het even welke topbenoeming, met als argument dat de kandidaat bijvoorbeeld de kritische resoluties tegen de pauselijke verklaringen over aids en condooms had meegestemd. Het kot zou te klein zijn: kristelijke onverdraagzaamheid, fascisme, misdaad tegen de menselijkheid! Maar de Turken tekenen bezwaar aan tegen een Deense premier die zich in de cartoonrel zeer voorzichtig voor de vrije meningsuiting had uitgesproken, en het Westen gaat plak op de buik en moet de Turks-islamitische goodwill afkopen met dure benoemingen en politieke macht. Obama deed daarbij aan de Turken plechtige beloftes waarvan wij nog maar het topje van de ijsberg kennen. Het is trouwens geen geheim dat het vooral de Verenigde Staten zijn die druk op de ketel zetten om de EU te verplichten Turkije in de club op te nemen. Obama is wat dat betreft zo mogelijk nog nefaster voor Europa dan zijn voorganger.

barack-obama-as-an-arab
In elk geval kregen we een voorproefje van wat Turkije in de EU zou betekenen. En we weten ook dat Europa in dit dossier zeker niet op Amerikaanse steun moet rekenen, wel integendeel.

17:45 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-04-09

Luk Van Nieuwenhuysen

Professor%20Barabas
Neen, ik zal het niet hebben over het stuk van Bart Brinckman in De Standaard van zaterdag, hoewel ik me de vraag blijf stellen hoe het mogelijk is dat zoveel manifeste blunders in één stuk bijeengerakeld worden. Voorzitter Bruno Valkeniers die zowel Filip Dewinter (moskeelied) als Jurgen Verstrepen (woekerfacturen) de levieten leest - in beide gevallen ruim een jaar voor Bruno voorzitter werd, dat is toch wel zeer onzorgvuldige journalistiek - tenzij de teletijdmachine van professor Barabas realiteit geworden is. Maar vandaag wil ik Bart Brinckman véél vergeven, ik voel dat we met een nieuwe lei starten. Hij schrijft immers dat mijn goede vriendin Marie-Rose Morel, ik citeer "een electoraal goudhaantje" is, "briljant en polemisch in debatten". Goed twee maanden geleden schreef dezelfde journalist over dezelfde politica dat "Morel zo zot is als een achterdeur" en "geen klap uitvoert". Déze keer was het echter wél raak én goed gezegd Bart! Er is meer vreugde over één zondaar die tot inkeer komt dan over 99 rechtvaardigen die geen inkeer nodig hebben. Bart schrijft trouwens over mij dat ik "wegdeemster", wat mij bijzonder veel plezier doet: "old soldiers never die, they just fade away".
Maar dit geheel terzijde.

Het eerste weekeinde van de Paasvakantie stond voor mij nog volledig in het teken van de politiek, met onder meer zaterdag een bijzonder geslaagd eetfestijn in Lochristi (proficiat afdeling, het deed deugd opnieuw zoveel mensen zo strijdbaar en overtuigd bijeen te zien!) en vandaag in de omgeving van Bornem het "ontbijtgesprek" van onze afdeling Klein-Brabant, meteen bedoeld als hulde aan Luk Van Nieuwenhuysen die bij de verkiezingen van 7 juni géén kandidaat meer is. Luk hield daar een rede die ik zonder enige twijfel tot de meest beklijvende en (wat mij betreft) meest ontroerende toespraken reken die ik mocht meemaken.

lukWat kan ik daar nu over zeggen? De partijpolitiek brengt niet altijd het mooiste in de mens boven, om het zacht uit te drukken. Maar Luk Van Nieuwenhuysen, dat is iets anders. Voor die man zou ik letterlijk mijn hand in het vuur steken. In de 30 jaar dat ik aan partijpolitiek doe heb ik slechts 2 mensen, zeer verschillende karakters trouwens, bewonderd, zonder dwaze idolatrie (want we zijn allemaal maar mensen) maar met iets van "ik wou dat ik zelf wat meer zo was": de ene was Karel Dillen,  de andere is Luk Van Nieuwenhuysen. Ik ben niet te beroerd om toe te geven dat ik vandaag nu en dan tranen in mijn ogen kreeg bij de speech van Luk, bij de woorden van herinnering aan kameraden die er niet meer zijn (Herman Vatlet, Bert Hendrickx, Fons Stroobants...) én bij de formulering van een rotsvaste Vlaams-nationale overtuiging die ik deel.

Luk Van Nieuwenhuysen verkocht mij destijds, in oktober 1977, mijn eerste lidkaart van de pas opgerichte VNP (Vlaams-Nationale Partij, de voorloper van Vlaams Blok en Vlaams Belang). Ik was toen een bedeesd studentje, al gelukkig dat ik nu en dan eens meemocht op plak- en schildertocht in Luk's R4-tje door nachtelijk Brussel, of dat ik 's avonds in de Uilenspiegel mee affiches mocht rollen of adressen voor gestencilde blaadjes als "De Geus" en "Brussel-Brabant" mocht schrijven. 't Is allemaal lang geleden, en het speelt (gelukkig, want de tijd mag niet stilstaan) voor niemand nog een rol. Behalve voor mij, natuurlijk. Ik kan mij eigenlijk geen Vlaams Belang zonder Luk voorstellen. En ik ben zeker niet de enige.

23:30 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-04-09

Ik ben ongerust.

jobs

De cijfers spreken boekdelen.

Tussen 1990 en 2008 werden er bijna 600.000 "nieuwe Belgen" gecreëerd (585.549 om precies te zijn), de meesten dankzij de snel-Belg-wet.

In 2007 telde België niet minder dan 110.000 NIEUWE immigranten, een absoluut record, heel dikwijls via het systeem van de "gezinshereniging". Ter vergelijking, Brugge met alle randgemeenten(naar het getal derde grootste stad van Vlaanderen) telt een kleine 120.000 inwoners. Er is dus een stad als Brugge nodig (huizen, straten, scholen, ziekenhuizen, openbaar vervoer, OCMW's) om die nieuwe immigranten van één jaar op te vangen. En dat in één van de drukst bevolkte landen ter wereld.

Dat cijfer van 110.000 nieuwe immigranten in 2007 wordt door onze vrienden van de Gedachtenpolitie (Centrum voor gelijke kansen) betwist. Het zouden er namelijk nog veel meer zijn! In deze statistiek zijn immers de vele duizenden asielzoekers (en uiteraard de illegalen) NIET inbegrepen.

Volgens de RVA telde België in 2008 ongeveer 658.000 volledig vergoede werklozen. Er circuleren op dit ogenblik schattingen dat het aantal werklozen met 100.000 zou toenemen tegen het einde van dit jaar.

Op het Vlaams Belang na pleiten àlle partijen voor nieuwe immigratie, ook Europees georganiseerd via het systeem van de "blue cards". In principe zou dat over goed opgeleide mensen gaan, maar dat principe (van "brain drain" ten nadele van armere landen trouwens) wordt nu al compleet op de helling gezet. En zelfs mocht het zo zijn, denkt U dat die goed opgeleide mensen niet van de gezinshereniging zullen gebruik maken? En waarvoor dienen de immigratie-centra van de Europese Unie in landen zoals Mali?

De toetredingsonderhandelingen EU-Turkije gaan gewoon door, hoewel Turkije eigenlijk aan geen enkel criterium voldoet. Merkel en Sarkozy hebben zich mede laten verkiezen op basis van hun verzet tegen die toetreding, maar in de praktijk doen ze niets. Naar schatting tegen 2025 telt Turkije een kleine 100 miljoen inwoners, straks allemaal genietend van het "vrij verkeer" naar de landen van melk en honing.

En inmiddels zijn er in dit land geen reserves opgebouwd en torsen we een staatsschuld van ongeveer 326 miljard euro, hetzij meer dan 30.000 euro per inwoner.

Ik ben ongerust, en meer dan een klein beetje.

12:40 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-04-09

Lastige vragen

muilkorfGisteren en vandaag plenaire zitting van het Europees Parlement in Brussel - dat zijn drukke dagen. Niet dat het allemaal zooooo belangrijk is, maar oppositie-parlementsleden moeten misschien nog meer dan anderen naar behoren hun taak vervullen, ook al sijpelt er wat ons betreft niets in de Vlaamse media door. Gewoon ter informatie: de voorbije weken werd ik in Italiaanse en Turkse kranten in paginagrote artikels geciteerd over twee verschillende parlementaire vragen. maar voor - pakweg - De Standaard (krant die een Europa-correspondent heeft die mij in al die jaren nog niet één keer gegroet heeft, laat staan aangesproken) bestaan wij gewoon niet.

Gewoon ter informatie volgt hier de tekst van mijn twee parlementaire vragen van vandaag:

1)

Op 31 maart 2009 kwam Europees commissaris Louis Michel in Cuba aan voor een tweedaags bezoek.  Bedoeling is dat de samenwerking tussen de EU en Cuba terug wordt opgestart.  De handelsvertegenwoordiger van de Europese Commissie in Havana, Javier Nino, verklaarde dat Louis Michel gesprekken zal hebben met verschillende regeringsfunctionarissen.

 

Welk is de kostprijs van dit bezoek van de Europees commissaris en de gehele delegatie die hem vergezelde?  Met welke politieke dissidenten, mensenrechtenorganisaties en mensenrechtenactivisten heeft de Europees commissaris gesproken? Welke gevangenissen heeft de Europees commissaris bezocht en met welke gevangenen heeft hij gesproken?  Welke concrete toezeggingen heeft de Europees commissaris verkregen inzake de vooruitgang qua mensenrechten en democratie?

2)

Op de webstek http://ec.europa.eu/youreurope/business/index_nl.htm biedt de Commissie informatie aan voor ondernemers of ondernemers in spe over de mogelijkheden in de verschillende lidstaten.  Na het doorklikken op een onderwerp verschijnt aan de rechterkant een overzicht van de verschillende EU-lidstaten. Na het klikken op de vlag van een land verschijnen de talen waarin de informatie over de mogelijkheden in het betreffende land beschikbaar is.  Voor elke EU-lidstaat verschijnt naast de officiële taal ook informatie in het Engels.  Voor België verschijnt de informatie in het Frans en in het Engels.  De verdere doorverwijzingen naar de verschillende pagina's van de federale overheid zijn enkel in het Frans gesteld.

 

Kan de Commissie mij meedelen waarom de informatie over de EU-lidstaat België enkel in het Frans en in het Engels is gesteld en niet in het Nederlands, een van de drie officiële talen van België én meerderheidstaal van deze lidstaat?  Vindt de Commissie dit een aanvaardbaar beleid ten aanzien van de Vlamingen die met 6 miljoen inwoners de meerderheid van de bevolking in België uitmaken? 

Zijn deze vragen wereldschokkend? Ach, het is natuurlijk maar wat het is. Maar toch vinden de diensten van de Europese Commissie ons lastig. Ze lieten zelfs het knechten-Europarlement een nieuw reglement stemmen zodat we vanaf juli ek maar drie vragen per maand meer mogen stellen...

En morgen hebben we weer wat meer tijd voor deze blog! Beloofd.

 

13:22 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |