30-01-09

Beschaafde politiek?

ballen

Vrienden die het, zoals vrienden past, goed met mij voorhebben, zeggen mij dat ik het op deze blog teveel over Marie-Rose heb. Artikel hier, foto daar, en voor je het weet sta je weer in Knack. Bon, er zal wel iets van waar zijn zeker. Waar het hart van vol is en dies meer. Maar ik heb toch de indruk dat er vele Knack-covers zullen nodig zijn om iedereen te kapittelen die dezer dagen via brief, mail, telefoon, bloemen of God weet welk andere middelen laten weten dat ze aan Marie-Rose denken en van haar houden.

Ik weet het, dit is niet het moment noch het onderwerp om aan politiek te doen. Maar toch. In mijn stukje over de ontvangst bij de VRT na het optreden van Marie-Rose in Phara zegde ik reeds hoe aangenaam verrast ik was door de wijze waarop de Vlaams Belang-delegatie daar werd ontvangen door de andere gasten en de mensen van de VRT. En dat was geen "medelijden", vermits slechts een paar intimi toen op de hoogte waren van de ziekte van Marie-Rose. Het is dus perfect mogelijk dat mensen van zeer verschillende overtuigingen, politieke vijanden zelfs, op een correcte wijze als mensen onder mekaar met mekaar omgaan. Eigenlijk zou dat in Vlaanderen altijd zo moeten zijn. Het politieke debat mag en moet scherp en hard zijn, maar dat harde debat mag normale beschaafde omgangsvormen niet onmogelijk maken. 

Het cordon sanitaire, de behandeling van politieke "dissidenten" als pestlijders of criminelen, heeft alles wel beschouwd ook een kanker in onze samenleving doen groeien, een verruwing van de politieke zeden, eigenlijk aan alle kanten van de barricade. Ik gruw van politici die munt pogen te slaan uit dramatische gebeurtenissen. Maar misschien is nu toch het ogenblik gekomen om over alle politieke grenzen heen te bewijzen dat we beschaafde mensen in een beschaafd land willen zijn.

Wat mij betreft: ik blijf wie ik ben, overtuigd Vlaams-nationalist, rechts, graag bereid tot politieke strijd op het scherp van de snee. Maar ik zal nooit weigeren wie dan ook de hand te drukken of in zijn persoonlijk leven het beste toe te wensen. Wie aan politiek doet "met alle middelen", inclusief persoonlijke haat en laster, naamloze roddels of cordon sanitaire toegepast op mensen, zet zich eigenlijk buiten de beschaafde samenleving.

Klinkt dit wat melig? Het weze zo. Denk niet dat de oude strijder moegestreden is, wel integendeel. De campagne voor juni 2009 is begonnen en we zullen er wel degelijk een lap opgeven. En denk eraan: op zondag 8 maart is er ons "Europacongres" te Gent - wie Marie-Rose en daarmee de hele Europloeg een hart onder de riem wil steken houdt deze datum alvast vrij.

P.S. En wat heeft de foto met het artikel te zien? Ach, 't is weer eens iets anders dan altijd Marie-Rose hé.

00:09 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

28-01-09

Marie-Rose

mrm

Gisterenavond, samen met Philip Claeys, Marie-Rose Morel vergezeld naar de opname van "Phara". Eens te meer versteld gestaan van de professionaliteit van Marie-Rose. De voorbije paar dagen hebben we haar immers met een kleine groep vrienden meer in het ziekenhuis dan elders gezien, met telkens opnieuw slecht en slechter nieuws. Ze is verschrikkelijk ernstig ziek maar liet daar tijdens de opnames niets van blijken. Ze heeft trouwens de voorbije weken zonder verpinken haar programma van parlement en bewegingsleven afgewerkt, enkel verstek gevend wanneer het echt niet anders kon. "Ze voert geen klop uit en ze is zo zot als een achterdeur" schreef de grote Bart Brinckman zaterdag in De Standaard - ik hoop dat hij in de grond zinkt van schaamte, samen met zijn anonieme bron trouwens.

Ook vastgesteld dat mét Marie-Rose heel veel anders is dan zonder Marie-Rose. De VRT is voor ons Vlaams Belangers niet onmiddellijk een bij voorbaat vriendelijke omgeving. Maar daar met Marie-Rose binnenstappen (ook gisteren,toen nog niemand op de hoogte was van wat haar overkomt) breekt blijkbaar vastgeroeste gewoontes. Na de uitzending werd met iedereen nagepraat, correct, beleefd, vriendelijk, zoals het hoort, zelfs onder Vlamingen met soms botsende politieke overtuigingen.

Wat kan ik daar nu nog aan toevoegen? Marie-Rose gaat vechten om te leven. Ik denk dat ze verbaasd zal opkijken hoeveel vrienden ze heeft. De zwijgende meerderheid van het Vlaams Belang in elk geval.

www.marie-rosemorel.be

07:53 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

27-01-09

Heeft Luk Van Nieuwenhuysen spijt?

lukvnh

Zelfs voor politici zijn er dagen dat het schijnboksen van het dagelijkse politieke bedrijf maar een bijzonder futiel spektakel blijkt. Dit zijn van die dagen, maar een politieke blog dient vanzelfsprekend niet om privé-toestanden te etaleren. En bovendien: the show must go on, en dus deed ik het afgelopen weekeinde weer een mini-toer van Vlaanderen, te gast op verschillende nieuwjaarsrecepties van Vlaams Belang-afdelingen.

 "The show must go on" zegde ik, maar dat klinkt veel te negatief, een beetje als een verplichting. Het tegendeel is waar. Ik heb de voorbije dagen in Schilde, Schoten, Brugge, Kapellen en Brussel opnieuw ondervonden dat het Vlaams Belang - gelukkig - geen partij als alle andere blijft. Ik heb in totaal honderden mensen ontmoet die voor mij veel meer dan politieke overtuigingsgenoten zijn: strijdgenoten, kameraden, veel mensen die hun "kopstukken" graag zien - en het vice versa telt in elk geval voor mij ook. Er zijn zelfs kopstukken die mekaar graag zien, ook al geen zeer verspreid fenomeen in politieke partijen; ik heb bijvoorbeeld de voorbije dagen heel veel gedacht aan vriend Luk Van Nieuwenhuysen die bij de volgende verkiezingen geen nieuw parlementsmandaat ambieert. Luk is de man die mij in oktober 1977 een lidkaart verkocht van de door Karel Dillen pas opgerichte Vlaams Nationale Partij - ik hoop maar dat hij daar achteraf niet teveel spijt van gekregen heeft, want Luk is een buitengewone mens wiens oordeel voor mij zwaar weegt en die we in het Vlaams Parlement verschrikkelijk zullen missen. Ik kom daar nog wel eens op terug.

Op de receptie (met héél veel volk) in Brugge was ook mijn eigen moeder weer van de partij. Ze wordt dit jaar 88 - ik vrees al voor een nieuwe "story" in de "knack", want we weten dat zelfs getallen politiek niet correct kunnen zijn.

Volgend weekeinde sluiten we stilaan (maar nog niet helemaal) de reeks nieuwjaarsrecepties af. U bent hartelijk welkom:

- Vrijdag 30 januari om 20u in Zwijndrecht, kantine van het Sportcomplex Kerkenkouter

- Zaterdag om 20u in Liedekerke en nadien in Kruibeke (info volgt).

En ik blijf erbij, zeker nu ik omzeggens elke dag de inzet en strijdvaardigheid van onze mensen meemaak: we gaan er een lap opgeven op 7 juni.

Morgen is er ander nieuws, vrees ik.

10:03 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-01-09

Moedige anonieme bronnen

Brinckman

We hadden hem eigenlijk niet gemist, maar bij de krant De Standaard is politiek journalist Bart Brinckman terug van weggeweest, en dat zullen we geweten hebben. Brinckman is de kampioen van de geniepige vuile oorlog tegen het Vlaams Belang. Zijn specialiteit is het zich beroepen op de anonieme bron: men zegt, een insider weet, diverse bronnen bevestigen, een ingewijde ontkent, en meer van dat fraais. Behoorlijke journalisten zouden de zielige lafaards die anonieme informatie en vooral desinformatie verstrekken slechts misprijzen en negeren. Niet zo Bart Brinckman echter - soort zoekt soort zeker?

Politici moeten natuurlijk met de pers omgaan, ook wanneer die pers vijandig gezind is. Journalisten zijn trouwens in de eerste plaats ook mensen waarvan de meesten in eer en geweten hun job doen. Ik mag zeggen dat ik heel wat persmensen - in dit politiek-correcte klimaat bijna per definitie politieke tegenstanders - persoonlijk ken, dat ik er een aantal als mens heb leren appreciëren, en dat ik altijd mijn best heb gedaan om met allen correcte relaties te onderhouden. Ook met Bart Brinckman vanzelfsprekend. Maar ik heb nooit begrepen waarom sommige collega's (van alle partijen jammer genoeg) het nodig vinden om juist bij die man te biecht te gaan. De tactiek is bekend: men doet enkele verklaringen "off the record", en dan een aantal andere "on the record"; voor de schadelijke coctail zorgt gifmenger Bart Borgia Brinckman wel. Niet zelden wordt de tipgever dan een paar weken of maanden later beloond met een groot artikel of interview: bloedgeld noem ik dat.

Vorige zaterdag was het dus weer prijs met een geniepig stukje van Brinckman in De Standaard. "Een ingewijde" vertelt daar dat "Morel zo zot is als een achterdeur" en "geen klap uitvoert" - en dat is nog maar het begin. Ja, zo kan ik het ook natuurlijk. Is er nog plaats bij De Standaard voor een Brinckman-imitator? "Iemand die het echt wel kan weten" heeft me namelijk verteld dat het juist Brinckman zélf is die zo zot is als een garagepoort. "Een goed ingelichte bron" bevestigt me dat hij omwille van verlatingsangst zijn kenmerkende rode schoentjes mee in bed neemt. "Iemand van de hoofdredactie van De Standaard" poneert dat zijn collega's Brinckman heus liever kwijt dan rijk zijn. Moet ik verder gaan, of mag ik nù reeds aan de slag bij de Vlaamse kwaliteitskrant?

En een goede raad aan mijn collega's: geef in Godsnaam geen munitie aan onze politieke vijanden. Het siert niemand kwakkels te lanceren die kant noch wal raken en enkel tot doel hebben strijdgenoten te beschadigen. Jaloersheid is een slechte raadgever.

 

21:20 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-01-09

Euro-onbeschofteriken

neyts

Bij de SP.a is de kogel door de kerk. Het immer vrolijke en zelfrelativerende lachebekje Mia De Vits (ze verspreidt net zoveel menselijke warmte als Luc Cortebeeck - zouden ze daar bij de vakbond cursus in volgen?) wordt als lijsttrekster voor de Europese lijst vervangen door Kathleen Van Brempt.

Voor mij maakt het eigenlijk niet zoveel verschil welke SP.a collega naar het Europees Parlement gaat. Ze zeggen toch geen woord tegen ons, knikken nooit eens goeiendag, behandelen ons als vervuilde lucht. Ze staan met die merkwaardige houding niet alleen trouwens. VLDster Annemie-het-woord-bescheidenheid-staat-niet-in-mijn-vocabularium-Neyts gaat er in interviews trouwens prat op dat ze nooit een Vlaams Belang collega groet. Ze beweert zelfs eens de straat te zijn overgestoken om iemand van ons niet te moeten kruisen. Een verzetsdaad die m.i. niet enkel met een Minister van Staatstitelke moet beloond worden.

Stoort mij dit? Ochottekes, het zegt allemaal veel meer over hen dan over mij, de slecht opgevoede sukkels. Maar wanneer U ze nog eens bezig hoort over "vrede in het Midden-Oosten", "luisterbereid zijn", "dialoog", "respect voor andersdenkenden" en meer van die modewoorden, weet U meteen wat U ervan kunt denken. Ze hebben in eigen land nog niet de meest elementaire beleefdheid om een andersdenkende collega zelfs maar te groeten - maar ze gaan wel lessen in wereldvrede preken.

mr vakbond

Inmiddels mag U nu reeds vrijhouden: zondag 8 maart, "Europa, het volk beslist!" congres te Gent - met Marie-Rose Morel (op de foto met ABVV-petje!), Philip Claeys, Koen Dillen, Marijke Dillen, en vele anderen. We geven er een lap op!

19:28 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-01-09

Dit weekeinde niets bijzonders te doen?

Politici zullen het weten, nieuwjaar duurt steeds langer. De nieuwjaarsrecepties toch in elk geval, deze keer gepland tot minstens halverwege februari - mooi op tijd om door de prille lente-ontmoetingen opgevolgd te worden. Vermits een mens niet op verschillende plaatsen tegelijk kan zijn beperk ik mij tot de recepties van lokale afdelingen van het Vlaams Belang. Het woord "receptie" is trouwens niet zo goed gekozen; het gaat om strijdbijeenkomsten waar politieke vrienden en kameraden mekaar bij een glas (en een toespraak) ontmoeten en wat energie opdoen voor de campagne die voor de boeg ligt. Wat mij betreft, het gebeurt wel eens dat ik niet overenthousiast naar zo'n bijeenkomst vertrek, wat moe of verlangend naar een avond thuis bij de kinderen. Maar eens ter plaatse valt dat allemaal van me af. Ik voel me thuis bij onze militanten en ben verschrikkelijk dankbaar voor al het werk en al de inzet van die mensen. En ik voel overal een vaste wil om al die "peilingen" op 7 juni te verwijzen naar waar ze thuishoren: de prullenmand.

Is uw agenda voor volgend weekeinde nog niet helemaal vol? Dan bent U van harte welkom:

* Vrijdag 23 januari, 19u30, Dienstencentrum, Schoolstraat 44 te Schilde

* Zaterdag 24 januari, 20u, Zaal De Poort, Markt te Schoten

* Zondag 25 januari, 11u, zaal De Polder, Stokerij 2 te Dudzele-Brugge; en nadien om 15u in Kapellen, zaal Den Biz (gemeentelijk jeugdcentrum)

gr2006

Zondagmorgen in Dudzele-Brugge gaat het om de nieuwjaarsreceptie van mijn eigen regio. We beschikken in Brugge over een formidabele vriendenploeg bestuursleden en mandatarissen (8 gemeenteraadsleden en 2 OCMW-raadsleden). Wie hen een hart onder de riem steken wil is zondag méér dan welkom.

10:14 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-01-09

François Mitterrand, een biografie

Mitterrand

Heden door omstandigheden het grootste stuk van de dag doorgebracht in een ziekenhuis, en dus word ik, Alice Nahon indachtig, laat op de avond geconfronteerd met mijn eigen belofte om deze blog "met de regelmaat van een Zwitserse klok" te voeden - terwijl de politiek vandaag nochtans echt niet mijn eerste zorg was.

Maar "every cloud has a silver lining". Elk nadeel heeft zijn voordeel. Gedwongen nietsdoen bracht mij de gelegenheid alvast een paar honderd bladzijden ver te geraken in het pas verschenen "François Mitterrand, een biografie" van Vincent Gounod (uitgeverij Aspect). Bij mijn weten is dit in het Nederlandse taalgebied de eerste ernstige biografie van de 10 jaar geleden overleden Franse president. Een mooi ingebonden turf trouwens, ruim 630 bladzijden, met een omstandig voetnoten- en bibliografisch register en bovendien (hoewel het vermoedelijk om een vertaling gaat) in een zeer behoorlijk Nederlands.

Zoals gezegd, ik ben nog maar een paar honderd bladzijden ver, maar ik kan moeilijk mijn waardering voor dit boek stil houden. Het is zonneklaar dat de auteur ervan veel respect heeft voor de ex-socialistische president Mitterrand - en dat mag natuurlijk, het staat ieder vrij hem daarin al of niet te volgen. Maar dit is zeker geen hagiografie. Het is een intrigerende karakterschets van een merkwaardige mens in een merkwaardige tijd, één van de zeldzame Nederlandstalige biografieën die hoofd- en bijzaak niet door mekaar haspelen, en tegelijk een politico-historische (en zeker niet politiek-correcte!) schets van Frankrijk in de 20ste eeuw.

Wie mij de komende dagen in de trein van en naar Brugge tegenkomt, gelieve niet te storen tot ik deze turf uit heb. Met dank.

En vanaf morgen doen wij opnieuw ons best om het hoofd bij de politiek te houden, beloofd. 

22:30 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-01-09

Happart vraagt nooit waar het geld vandaan komt.

happart

In november vorig jaar weigerde de Europese Rekenkamer om de rekeningen 2006 van de Europese Unie goed te keuren. Dat kan als eens gebeuren, hoor ik U zeggen. Tja. Probleem is natuurlijk dat dit het veertiende (!) jaar op rij was dat de Rekenkamer de rekeningen van de EU niet kon goedkeuren. Volgens de auditeurs worden vele EU-uitgaven niet regelmatig beheerd en zijn voor heel wat uitgaven geen wettige grondslagen. En dat dus al veertien jaar op rij.

Voor alle duidelijkheid: de Rekenkamer spreekt zich daarbij niet uit over de overdadige lonen en vergoedingen die de Euro-idealisten zichzelf toekennen. Het gaat enkel over de vele gevallen van fraude en diefstal, en over compleet oncontroleerbare besteding van gemeenschapsmiddelen, zeg maar belastinggeld.

Er zit ook in dit Europees dossier alweer een flinke Vlaams-Waalse kwestie. De Walen krijgen immers niet enkel miljarden Vlaams geld in de pollen, ze krijgen ook "Europees" geld. En het gaat niet over wat zakgeld. In de periode 2000 tot 2006 kregen ze in het kader van de Europese structuurfondsen een kleine 837 miljoen euro (33,5 miljard oude franken) toegestopt. Voor de lopende periode 2007-2013 gaat het over een slordige 638 miljoen euro (25,5 miljard frank) via het Europees Sociaal Fonds en het Fonds voor Regionale Ontwikkeling. Waar gaat al dat geld in Godsnaam naartoe?

Een voorbeeld. De stad Charleroi kreeg van de Europese fondsen 12 miljoen euro. Daarmee werden onder meer dure diners en reizen allerhande gefinancierd - bijvoorbeeld een peperdure jachtpartij van een aantal PS'ers in Wit-Rusland. De huidige voorzitter van het Waals parlement, de beruchte José Happart, was één van de gelukkige deelnemers. Daarover zegde hij dat hij principeel nooit vraagt waar het geld vandaan komt. Ja, er zijn nog mensen met principes!

Zoals reeds gezegd: er zit ook in dit dossier weer een Vlaams-Waalse kwestie. De Vlamingen zijn immers netto-betalers aan de Europese Unie (dat betekent dat wij van de Europese subsidies allerhande veel minder terug ontvangen dan wij aan Europa bijdragen). Vermoedelijk zijn wij zelfs de grootste netto-betalers van heel Europa! En opnieuw zijn de Walen bij de ontvangers. Niets nieuws onder de zon, de lijdzame Vlamingen laten zich immers altijd doen - ze zijn toch zo gelukkig dat ze de tot de beste leerlingen van het Europese klasje gerekend worden.

eurocraten

Europa is een mooi ideaal. Maar de Europese instellingen zijn Augiusstallen die moeten uitgemest worden.

17:06 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

En nogmaals: alle hens aan dek!

marie-rose

OK, ik weet het, ik ben bij voorbaat verdacht wanneer het over Marie-Rose Morel gaat. Het weze maar zo, ik trek er mij al lang niets meer van aan. Heel wat partijen zouden maar wat graag een politica als Marie-Rose in de rangen tellen, en zouden haar geven wat haar toekomt. Bij ons werkt Marie-Rose zonder medewerkers, zonder secretariaat, zonder chauffeur, zonder dienst - behalve dan de vele militanten (en haar vrienden van de afdeling Schoten) die haar vrijwillig en graag bijspringen. Wanneer ik lyrisch hoor spreken over de "Forza Flandria" denk ik dikwijls dat we ook onze eigen Forza Flandria moeten steunen en opbouwen - zelfs wanneer er vrouwelijke boegbeelden bijkomen die misschien een paar mannen wat licht van de zon afpakken.

Marie-Rose zal bij de komende verkiezingen helemaal onderaan de Europese lijst staan, op de dertiende plaats. Dat is enkel verkiesbaar indien wij als partij een erg sterk resultaat neerzetten, drie zetels, en indien zij vanop die laatste plaats een indrukwekkend aantal voorkeurstemmen verzamelt. Mijn stem heeft ze in elk geval zeker. Dat is dan al één. Nog 99.999 te gaan. Via deze blog (en vooral via de hare, die véél succesvoller is, vrees ik...) houden we U op de hoogte van onze eurocampagne. De tegenstanders zouden best niet té vroeg victorie kraaien.

Raadpleeg ook: www.marie-rosemorel.be

12:02 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-01-09

Jean-Pierre Coopman met zijn bloemenschortje aan de afwas!

coopman

Januari is de maand van de nieuwjaarsrecepties. Niet echt mijn ding eerlijk gezegd, dikwijls nogal geforceerde en wat oppervlakkige ontmoetingen ook. Maar ja, dat heet tegenwoordig "networking" en dus moeten we eraan geloven. Niet mijn ding zegde ik dus, behalve dan de nieuwjaarsontmoetingen van de afdelingen en regio's van het Vlaams Belang, waar ik me echt thuis voel tussen onze leden, militanten en kaders. Het verbaast mij steeds opnieuw dat onze mensen blij zijn mij te zien, terwijl ik juist blij ben hén te zien... Vorig weekeinde was ik onder meer in Beveren (één van de beste afdelingen!) en Wevelgem te gast, en uiteraard ook op de nationale nieuwjaarsontmoeting in Borgerhout. Volgend weekeinde komt er een kleine ronde van Vlaanderen met achtereenvolgens Schilde, Schoten, Brugge en Kapellen.

Dat het Vlaams Belang eind deze week een "VL-krant" in alle brievenbussen van Vlaanderen lanceert - met bokser Jean-Pierre Coopman op de voorpagina - is blijkbaar hét nieuws dat de media onthouden hebben van onze nationale nieuwjaarsreceptie. Dat er van Coopman een foto met bokshandschoenen wordt afgedrukt leidt tot speculaties over een partij die zich opmaakt om klappen te vangen en die zich dus wat kneuterig op zichzelf terugplooit. Gazetten moeten nu eenmaal gevuld geraken hé. Een mens vraagt zich af hoe men de ex-wereldtiteluitdager van Cassius Clay-Mohammed Ali, de ex-Europees bokskampioen, Coopman treffender kan uitbeelden dan met een paar bokshandschoenen? Aan de afwas, met een schortje om? Met balletschoentjes en een tutu?

Trouwens, wat mij betreft, ik heb geen enkele moeite met een partij die zich in een harde verkiezingsstrijd zo sterk mogelijk rond haar kernthema's profileert: Vlaams, veilig, identiteitsbewust, voor vrije meningsuiting en voor Vlaamse welvaart. Misschien moeten we daar ook nog betrouwbaarheid aan toevoegen, want aan het lijstje van onbetrouwbare verkiezingsoverwinnaars dreigt er straks één toegevoegd te worden die ook zijn vader en moeder zou verkopen voor een paar ministerzetelkes.

Een paar kranten schrijven ook over de "opgemerkte afwezigheid" van kopstuk Marie-Rose Morel op de nationale nieuwjaarsreceptie. Nu weet ik toevallig dat Marie-Rose gewoon niet kon aanwezig zijn, punt aan de lijn. Kranten speculeren dan dat het gedaan zou zijn met haar politieke carrière omdat ze op de Europese lijst inderdaad een onverkiesbare lijstduwersplaats inneemt. We weten in welke omstandigheden dat is gebeurd, en wat ik daarover denk weten we ook. Maar het einde van haar politieke carrière? Misschien er toch eens aan herinneren dat Marie-Rose bij de gemeenteraadsverkiezingen voor het Vlaams Belang de beste score van heel het land neerzette? Zou de SP.A Freya Vandenbossche laten afslachten? Of de CD&V Inge Vervotte?

Morgen wat meer inhoudelijk-politiek nieuws. Want Erdogan in Limburg kunnen we moeilijk negeren hé. En dan is er nog Obama ook.

P.S. Voor de rekenaars onder U, betreffende de zetelverdeling voor het Europees Parlement. Voor àlle partijen is de verkiesbaarheid in de nationale lijstvolgorde eigenlijk gebetonneerd door het systeem. De eerste kandidaat haalt meestal voldoende stemmen om zijn eigen zetel te verdienen, zodat de tweede en derde kandidaat massaal stemmen uit de "pot" halen en eigenlijk niet kunnen verslagen worden door andere kandidaten. Bij grote uitzondering kan iemand "springen" indien er op een zeer succesvolle lijst minstens drie zetels behaald werden en er weinig lijststemmen en dus een kleine pot zijn - maar dat springen kan in het beste geval slechts vanaf de derde zetel.

09:58 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-01-09

Nieuwe Knack cover in de maak!

Drukke dag vandaag, wat zorgen en niet echt heel veel tijd om aan blog te werken. Maar toch goed gelachen met de leuke "wedstrijd" op de webstek van Marie-Rose. Humor is een heerlijk wapen. Geniet ervan: 


Wie van de drie ?
(16 januari)

verstrepencor

Wedstrijd:

Welke uitspraak van Jean-Marie Dedecker kan ik volledig bijtreden ?

1. "Ik ben voor open immigratie".
2. "Met België als het kan, zonder België als het moet".
3. "Jurgen Verstrepen is ne lafaard".

Wat is er te winnen ?
Voor de heren: Een rock&roll om nooit te vergeten (met uw nederige dienares) op ons 30-jarig jubileum in Schoten. (zie post 14/1)
Voor de dames: Ne plakker om nooit te vergeten met onze oud-vz (hij weet het zelf nog niet weliswaar) op datzelfde jubileum.

 www.marie-rosemorel.be


 P.S. De prijzen voor deze wedstrijd zijn natuurlijk niet te versmaden. Maar wat indien ik win? Komt er dan weer een coverke van Knack? Ik kijk er al naar uit.

 

18:42 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-01-09

Europa, laat het volk beslissen!

imagesCAPNOQX4     mrm

Vandaag de laatste dag van de Straatsburgweek. De temperatuur is hier een stuk lager dan in Vlaanderen, en we hadden gisteren nog flink veel sneeuw. De parlementsleden merken daar echter niet zo veel van, want de dagen zijn goed gevuld met plenaire vergaderingen, commissies, stemmingen en bezoek van allerhande belangengroepen. Of dat allemaal heel nuttig is en voor de samenleving wat aarde aan de dijk brengt laat ik maar in het midden zeker? Zo'n parlement, en zeker zo'n Europees Parlement, is een instelling die door de meeste parlementsleden het centrum van de wereld wordt geacht maar verstandige mensen denken daar wel anders over. Zopas stemden we bijvoorbeeld een resolutie over de toestand in Gaza, en daarna applaudisseerden de meeste parlementsleden minutenlang voor zichzelf - er schijnbaar van overtuigd dat een papieren intentieverklaring van een praatbarak iets aan de situatie verandert. Rare jongens, die parlementsleden. Wat er ook van weze, uw Vlaams Belang parlementsleden werken hard en verdedigen hier op elk mogelijk moment hun land en hun idealen. Kijk gerust maar eens op de officiële site van het Europees Parlement: de drie Vlaams Belang parlementsleden behoren tot de absolute top van parlementaire werking. Nec spe, nec metu.

Een paar kranten berichten vandaag over onze lijstvorming voor de komende Europese Verkiezingen. Het klopt dat we daar nu bijna volledig mee rond zijn, dat de "voornaamste" plaatsen ingevuld zijn en reeds door de Partijraad goedgekeurd, we zullen de lijst dan ook binnenkort aan de pers voorstellen. Het klopt ook dat Marie-Rose Morel de plaats van lijstduwer (13de en laatste plaats) heeft aanvaard.

Het is een publiek geheim dat ik Marie-Rose graag minstens als eerste vrouw (2de plaats) op de Europese lijst had gezien. Ik blijf van oordeel dat dit de sterkste lijst had geweest en ik betreur dat een vieze roddelcampagne (van mensen die wél zelf sloten boter op het hoofd hebben) zulks de facto onmogelijk maakte, tenminste zonder de partij te schaden. Maar goed, met Marie-Rose als lijstduwer hebben we zeker ook een sterke lijst. En meteen zijn alle dwazen die haar als een superambitieuse bitch omschrijven eraan voor de moeite. Of kent U nog andere kandidaten van het niveau van Marie-Rose, uittredende parlementsleden bovendien, die enkel een niet-verkiesbare plaats innemen om hun idealen te dienen? Ik kom daar nog wel eens op terug.

In elk geval maken we er deze keer iets van, van die Europese campagne. We hebben een sterke lijst. We hebben een bijzonder sterk palmares van werking in het Europees Parlement. We hebben Marie-Rose die haar ervaring inzet om de campagne ook visueel uit te werken, anders dan de anderen. We zijn de énige eurokritische partij in Vlaanderen en we zijn de énige partij die zich verzet tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. In februari starten wij met Marie Rose, Philip Claeys en Koen Dillen een toer door Vlaanderen onder het motto, "Europa, laat het volk beslissen!". Liggen nu al vast: 20 februari Limburg, 21 februari Nieuwpoort, 22 februari Brugge, 4 maart Willebroek - en we zijn pas begonnen want de aanvragen van de regio's stromen binnen. En op zondag 8 maart is er natuurlijk het Europa-congres te Gent. Veel werk op de plank, zo hebben wij het graag.       

P.S. En wat heeft de foto van "Bonnie and Clyde" hiermee te zien? Wie regelmatig deze weblog raadpleegt komt het nog wel eens te weten.

13:13 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-01-09

Kiezersbedrog? Welnee: alle hens aan dek!

leeuw

Enkele kranten melden vandaag op hun webstek dat ik bij de komende verkiezingen naast de Europese lijst in heel Vlaanderen ook de Westvlaamse lijst voor het Vlaams Parlement zal aanvoeren. Dat klopt weliswaar, maar is eigenlijk oud nieuws. Eén en ander werd maanden geleden reeds beslist, zowel lokaal als nationaal, werd goedgekeurd door de partijraad en zelfs reeds openbaar aangekondigd op ons congres van een paar maanden geleden in Gent. "Yesterday's papers, telling yesterdays news."

Interessanter is de opmerking van enkele journalisten dat ik daarmee aan "kiezersbedrog" zou doen, vermits het voor de hand ligt dat ik maar één van de twee mandaten kan opnemen: hetzij Vlaams Parlement, hetzij Europees Parlement. Het andere mandaat komt dan automatisch toe aan de eerste opvolger op de lijst. Technisch gezien klopt dat natuurlijk ook, maar is dat kiezersbedrog?

Welnu, een ideale situatie is het zeker niet. Ik had liefst enkel de lijst voor het Europees Parlement getrokken en daar ook al mijn tijd en inzet aan besteed. Maar we zijn niet bij een strijdpartij om te doen wat we liefst doen. We moeten doen wat nuttig is voor die strijdpartij en voor ons ideaal. In het geval van West-Vlaanderen staan we voor een zeer grote uitdaging, met een concurrentie die ons met zeer bekende gezichten op het terrein komt bestrijden en openlijk zegt ons te willen "uitroken" en "vernietigen". Die tegenstanders genieten de zeer actieve steun van media en politiek. Moeten wij dan met de handen op de rug gebonden een lijst opstellen met (weliswaar zeer waardevolle!) mensen die relatief onbekend zijn? Of moeten wij alles op alles zetten? De Westvlamingen hebben voor het tweede gekozen en ze hebben gelijk. We zijn trouwens vast van plan om te laten zien dat we vechten kunnen. Ze mogen van mij elke dag onze partij in hun peilingen begraven - op 7 juni beslissen de kiezers nog altijd en zullen wij opnieuw voor de verrassing zorgen.

En dan wat het "kiezersbedrog" betreft. OK, het is geen ideale situatie, ik geef dat toe. Maar de kiezers weten waar ze aan toe zijn, en ze weten ook waarom ik op 2 lijsten sta. "Kiezersbedrog", dat is iets helemaal anders. Kiesbedriegers dat zijn mensen die hun overtuiging, hun kiesbeloften en hun idealen verraden om toch maar in één of andere pluchen zetel terecht te komen. Moet ik er enkele noemen? Bourgeois ("ik onderhandel zelfs niet vooraleer de splitsing van BHV een feit is" - mei 2004!), Verhofstadt ("met de VLD komt er géén vreemdelingenstemrecht!") of Leterme (teveel om op te noemen). Dàt zijn kiesbedriegers. En als sommige journalisten er zich aan storen dat er niet zo erg veel "bekende" Vlaams Belangers zijn om lijsten aan te voeren, dan kunnen ze beginnen met ons (dus ook die minder bekende parlementsleden) in de media de plaats te geven die ons toekomt.

Dit gezegd zijnde gaan we best over tot de orde van de dag. En vanaf nu tot 7 juni wordt dat campagne, campagne, campagne. Wie een helpende hand wil toesteken is meer dan welkom en kan reageren via deze blog. En U kunt mij volgend weekeinde ontmoeten:

- Vrijdag 16 januari om 20u in het cultureel centrum De Boerenpoort in Melsele (Beveren) - samen met kamerlid Bruno Stevenheydens

NJR

- Zaterdag 17 januari om 20u in zaal ter Wijngaard, Kastanjestraat 7 te Wevelgem

Méér dan welkom. Zondag 18 januari is er om 11u ook een nieuwjaarsontvangst in ons regiosecretariaat in Ieper, Stationstraat 63. Wegens familiale omstandigheden kan ik er zelf onmogelijk geraken, maar ook daar bent U welkom. We hebben in deze campagne iedereen nodig, en vele handen maken licht werk.

P.S. "Le moi est haïssable". We maken er heus geen gewoonte van op deze weblog over onszelf te spreken. Beloofd!

17:33 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-01-09

200 miljoen euro door deuren en vensters, élk jaar opnieuw.

 

1-250

Sinds gisterenavond is voor ons, gepriviligieerde leden van het Europees Parlement, de "Straatsburgweek" begonnen. "Week" is weliswaar een groot woord, want de maandelijkse plenaire zitting van het parlement vangt telkens aan op maandagavond 17u, en eindigt de facto na de stemmingen op donderdag omstreeks 13u. Het zijn dus eigenlijk maar 3 dagen. En 3 nachten weliswaar. De andere dagen van de maand vergadert het Europees Parlement in Brussel.

Die maandelijkse verhuis van Brussel naar Straatsburg kost naar schatting in totaal en per jaar 200 miljoen euro aan de belastingbetalers (8 miljard oude franken)! Dat gaat dan natuurlijk over de kostprijs aan bouw en onderhoud van kantoren en vergaderzalen (die dus 3 dagen per maand gebruikt worden!), aan verplaatsingskosten van naar schatting 5.000 mensen, logies, vrachtwagens die heen en weer rijden tussen de 2 zetels enzovoort.

Voor alle duidelijkheid: voor één keer is het niet het Europees Parlement zelf verantwoordelijk voor deze dwaze verspilling. De overgrote meerderheid van de Europese parlementsleden pleiten al lang voor één zetel en één werkplek. Het zijn de regeringen van de Lidstaten die het maar niet eens geraken daarover. En dus gaat het reizend circus door, nu al vele jaren lang en zonder zicht op verandering.

Wat ons betreft, wij zijn nooit voorstanders van "Eurobrussel" geweest. Wij stellen elke dag vast dat die massale aanwezigheid van de overbetaalde Europese nomenklatura in Brussel zelf, en ook in Vlaams-Brabant, een waar sociaal bloedbad aanricht. En dat een flink stuk van Brussel in een griezelige steenwoestijn zonder hart of ziel herschapen werd. Wij stellen ons grote vragen bij het nut van de "grote overwinning" van Guy Verhofstadt, waardoor de meeste Europese topontmoetingen nu in Brussel plaatsvinden: enorme kosten en nog meer verkeersellende door de straten en rijvakken die voor de hoge heren voorbehouden worden; dat lijken mij de enige resultaten. Maar het behoud van Straatsburg voor 3 dagen per maand verandert niets aan het Brusselse probleem. En 200 miljoen euro nutteloos elk jaar door vensters gooien is gewoon wreaakroepend.

Dit gezegd zijnde, imagesCAQ07I22
een wat droevige slotbedenking. Het is nog zeer de vraag of die 200 miljoen euro nuttiger zouden ingezet worden mocht de verplaatsing Brussel-Straatsburg morgen bij toverslag niet meer doorgaan. De Europese instellingen zijn de specialisten van smossen met belastinggeld...

 

P.S. Wie is wie op de foto bovenaan?

10:53 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-01-09

Neo-nazi's aan de deur?

imagesCAVBSCC7
Mijn collega en vriend Koen Dillen schreef zopas een stukje voor zijn blog. Het gaat over één van de meest recente linkse helden, hoofdpolitiecommissaris Mannichl van de Duitse stad Passau. Mannichl haalde een maand geleden uitgebreid de wereldpers toen hij aan zijn voordeur werd neergestoken en zeer ernstig gewond door een "extreem-rechtse skinhead", vermoedelijk een aanhanger van de extreem-rechtse partij NPD.

Leest U even mee:

 

"Het nieuws haalde in december de wereldpers. Ook in Vlaanderen gaven alle kranten lucht aan hun verontwaardiging toen Alois Mannichl, de politiechef van het vreedzame Beierse stadje Passau, midden vorige maand aan de deur van zijn huis door een "extreemrechtse skinhead" werd neergestoken en ternauwernood aan de dood ontsnapte.

Waarom ? Mannichl heeft van de strijd tegen "extreemrechts" zijn levenswerk gemaakt. Daarom ook zou hij bij hem thuis het mikpunt geworden zijn van een laffe moordaanslag waarbij de dader, alvorens te vluchten, nog zou geroepen hebben : "Jij links politiezwijn, ge zult niet meer op het graf van onze kameraden dansen. Groeten van het nationaal verzet !". Althans volgens de verklaringen van Mannichl achteraf.

Heel Duitsland stond in rep en roer, tot en met plechtige oproepen tot waakzaamheid in de plenaire vergadering van het Europees Parlement. De New York Times wijdde een halve pagina aan de hele affaire.

Maar na het milieu van de skinheads grondig te hebben uitgekamd, is de Duitse politie beginnen twijfelen aan het verhaal van de heroïsche politie-inspecteur, meldde de Süddeutsche Zeitung vorige vrijdag. En wel om verschillende redenen. Zo leverde het onderzoek naar de gesignaleerde dader "met een  slang achter zijn oor en een kruis op zijn gezicht getatoeëerd" vooralsnog  niets op. "Iemand die met zo een tatoeage een misdrijf pleegt, dat is alsof een bankrover, met zijn iedntiteitskaart op zijn borst een overval pleegt", merken onderzoekers op tegen de krant. En toch slaagden noch de Oostenrijkse, noch de Tsjechische, noch de Duitse politie een spoor van de dader te vinden.

Er is meer. Op het mes - afkomstig uit het huis van Mannichl ! - waarmee de aanslag gepleegd werd en dat enkele dagen eerder zou gebruikt zijn om taart te snijden op een feest bij de buren, vond de politie geen enkel spoor van vreemd DNA of van stofdeeltjes die bewijzen dat de dader handschoenen droeg. Vreemd.

Ook de gezinsleden van Mannichl werden de eerste dagen niet ondervraagd, zoals gebruikelijk is in dergelijke gevallen.

"Heel deze zaak wijst op een passionele kwestie", meldt een officier.

Het onderzoek zal het uitwijzen.

Zou het teveel gevraagd zijn van  de grote pers te verwachten dat ze in de toekomst bij dergelijke faits divers het resultaat van het onderzoek afwacht, vooraleer met ronkende politieke verklaringen voor de dag te komen ? "

Eens benieuwd of de grote kwaliteitspers in Vlaanderen de aanbeveling van Koen Dillen zal opvolgen. Ik denk er het mijne van, U ook waarschijnlijk.

P.S. Vandaag begint voor ons, Europarlementsleden, de "Straatsburgweek". Morgen wat interessante informatie over de kostprijs van dit reizend circus.

 

19:14 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-01-09

Karim Van Overmeire, de Limburgse vrouwen, en een vleesgeworden zure toverbal.

goneGisterenavond zeer goed ontvangen in het verre Riemst voor de nieuwjaarsviering van Vlaams Belang Zuid-Limburg. Goede toespraken van provinciaal lijsttrekster Linda Vissers en van Annick Ponthier, aangenaam gesprek met Katleen Martens. Ligt het aan de Limburgse lucht? Zonder afbreuk te doen aan de kwaliteiten van onze Limburgse mannen (wees gerust, die waren er ook) stel ik in elk geval vast dat de noodzakelijke en nuttige "vervrouwelijking" van onze partij zich in die provincie sneller doorzet dan elders. Goed zo, en een voorbeeld dat navolging verdient.

Op de terugweg trouwens ook goed opgevangen bij de alcoholcontrole langs de autosnelweg. Ik ben sinds begin december reeds drie maal gecontroleerd, drie maal "safe" verklaard, drie maal de gelukkige ontvanger van het knalgele BOB-cadeaupakket (enkel voor de condooms met aardbeiensmaak - jawel! - pas ik) en vooral drie maal geconfronteerd met zeer correcte en vriendelijke politiemensen - zoals het hoort natuurlijk, maar als het goed is moeten we het ook zeggen.

Deze ochtend was ik dan te gast bij de afdeling Erpe-Mere, te midden vrienden van vele jaren ver, teveel om op te noemen. Ook daar zeer goede en strijdbare sfeer, en vooral een schitterende toespraak van provinciaal lijsttrekker Karim Van Overmeire. Ik laat U graag van een stukje daarvan meegenieten:

"Komt er nu nog een staatshervorming? Mogen we iets verwachten van Herman van Rompuy, of misschien toch nog van Kris Peeters? Kris Peeters die met enig enthousiasme begon aan zijn dialoog van gemeenschap tot gemeenschap. Kris Peeters die de lat aanvankelijk zeer hoog legde. Ik heb hem gisteren nog gezien. Hij was een put aan het graven om zijn lat onder de grond te kunnen leggen.

Komen er dan toch nog deelakkoorden over bijvoorbeeld arbeidsmarkt, grootstedenbeleid of justitie? Zal dat zogenaamde eerste pakket - dat kommetje borrelnootjes - met delen van de verkeerswetgeving, de vergunningen voor handelsvestigingen en de huishuur- en pachtwet, dan toch nog gerealiseerd worden?

Eerlijk gezegd, en zoals men in het Engels zegt: I couldn't care less! Dat interesseert ons niet. De stap-voor-stap-benadering is iets voor zoetwaterflaminganten...

Het federalisme zoals het in België ontwikkeld werd is een valstrik, is puur bedrog gebleken. De Vlaamse macht werd enkel gekanaliseerd door het invoeren van pariteit in de regering, en daar bovenop door tweederde en dubbele meerderheden en de alarmbelprocedure. Sindsdien gebeurt de besluitvorming in België niet meer op basis van wat de meerderheid van de bevolking wil, maar van wat op basis van de Vlaams-Waalse koehandel en de permanente chantage nog mogelijk is...

Wat onze partij onderscheidt van alle andere partijen - ook andere zogezegd Vlaamsgezinde partijen - is dat wij niet geloven in Belgische staatshervormingen, laat staan in de confederalisme waar Bart De Wever zich off the record mee tevreden stelt. Het is niet België of de chaos. België is de chaos Wie oprecht, duidelijk en rechtlijnig is kan na anderhalf jaar regimecrisis maar tot één conclusie komen: voor het geblokkeerde, met chantage en koehandel bij elkaar gehouden België is er maar één alternatief; de eigen onafhankelijke Vlaamse staat!"

Karim heeft overschot van gelijk. De borrelnootjes?  Daar plaatsen wij de gevleugelde woorden van Rhett Butler in "Gone with thRhett Butlere wind " tegenover: "Frankly my dear, I don't give a damn!".Wij zijn Vlaamse nationalisten, geen  bedelaars aan de poort, geen armtierige krententellers, geen ruggengraatloze schooiers die gelukkig zijn met elke aalmoes die van tafel valt. Het wordt tijd dat wij wat meer onze tanden en onze klauwen laten zien.

P.S. Ik geef toe dat de titel boven dit stukje wat misleidend was, in elk geval een amalgaam. Mijn recente ervaringen met de roddelpers, Knack en dergelijke, laten duidelijk sporen na. Het moet niet juist zijn, als het maar doet lezen. Als de vleesgeworden zure toverbal Rik Van Cauwelaert met die instelling zoveel onzin mag publiceren, dan kan een misleidend titelke op een blog er wel mee door dacht ik zo.



18:16 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-01-09

Een begrafenis en de eerste nieuwjaarsrecepties: het leven gaat door.

Deze ochtend een helse rit door koude en ijzel van Brugge naar Leuven voor de begrafenis van Nemrod, Pater Renaat de Muyt. Een ijskoude kerk en slechts enkele tientallen aanwezigen, maar de weersomstandigheden zullen daar wel voor een stuk verantwoordelijk voor zijn. Een hele mooie afscheidsrede meegemaakt van een ook al hoogbejaarde pater Franciscaan wiens naam me ontsnapte maar die Pater de Muyt met een paar zinnen als het ware tot leven bracht. Renaat de Muyt, geen perfecte mens, een eenzaat zeker, wat wereldvreemde intellectueel, maar trouwe medestander door dik en dun. Nogmaals: we moeten hem dankbaar zijn. Ook parlementsleden Koen Dillen en Hagen Goyvaerts hadden de verplaatsing gemaakt, terecht.

Inmiddels is het "seizoen" van de nieuwjaarsrecepties begonnen, het moment voor politici om de polsslag van de beweging te voelen. Deze avond ben ik te gast bij Vlaams Belang Zuid-Limburg (20u, cultureel centrum, Tikkelsteeg 7 te Millen-Riemst), en morgenochtend bij Vlaams Belang Erpe-Mere (11u, gemeentelijk ontmoetingscentrum, Ratmolenstraat 13, Aaigem). De volgende weken komen we nog in Beveren, Kortrijk, Oostende, Schilde, Brugge, Kapellen, Zwijndrecht, Liederkerke en Roeselare; daarover later meer. In elk geval: hartelijk welkom mocht U in de omgeving zijn.

16:52 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-09

Foefelaar van de maand

mandatarisimage
Voor alle duidelijkheid, bovenstaande foto is geen grappige trucage. Dit is wel degelijk "the man himself", Yves Roose, SPa'er, eerste schepen, schepen van cultuur van de mooiste stad van Vlaanderen, Brugge natuurlijk. Geef toe, 't is niet onmiddellijk een kandidaat voor de nieuwe man van die andere Brugse schone, Phaedra Hoste.

In Brugge beschikken wij over een stedelijke school voor volwassenonderwijs, de SNT. Deze school wordt uiteraard zwaar gesubsidieerd door de Brugse belastingbetaler. We beschikken ook over een maandelijkse cultuuragenda-tijdschrift Exit, eveneens zwaar gesubsidieerd. In november van vorig jaar verscheen in Exit een paginagrote advertentie van die stedelijke school SNT. Geen probleem, ware het niet dat de gepubliceerde foto van de breedlachende SNT-cursist de beeltenis van niemand minder dan eerste schepen Roose was. Door mij ondervraagd tijdens de gemeenteraadszitting verklaarde de SPa'er van niets te weten en slechts toevallig "als cursist" gefotografeerd te zijn... Wie gelooft die mens?

Deze week verschenen opnieuw dezelfde advertenties, telkens met de toch vrij merkwaardige beeltenis van de SPa'er. En allemaal betaald met gemeenschapsgeld. Ik interpelleer daarvoor uiteraard opnieuw tijdens de volgende gemeenteraad, en dien ook klacht in bij de gouverneur. Maar inmiddels, en graag, de prijs van "foefelaar van de maand" voor de Brugse SPa schepen Yves Roose.

(Suggesties voor volgende prijzen van foefelaar van de maand, welkom!)

14:09 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-01-09

Ophouden met kakelen, inderdaad.

carjacking
Advocaat Hans Rieder is best trots op het effect van de juridische bom die hij plaatste en waardoor de voorbije dagen reeds een tiental zware criminelen breed lachend hun cel mochten verlaten als gevolg van procedurefouten bij het Hof van Beroep in Gent. Drughandelaren, carjackers, mensenhandelaren en ander gespuis, allen vrij dankzij meester Rieder en natuurlijk in de eerste plaats dankzij de blunders van de Belgische Justitie - gedeelde schuld is dubbele schuld. Een mens moet zijn slecht karakter onder controle houden of men zou de verantwoordelijken voor dit schandaal toewensen dat zelf in hun privé leven het slachtoffer zouden worden van dat soort zware criminele feiten, benieuwd of ze dan nog zo hoogstaand en afstandelijk zouden debatteren over juridische spitsvondigheden. Maar goed, Gurpreet Singh, Ashraf Sekkaki, Nihat Karabulut en nog enkele andere blonde rechtstreekse afstammelingen van Jan Breydel en Pieter de Coninck zijn inmiddels op vrije voeten en naar het schijnt zullen er nog een hondertal andere vrijlatingen volgen.

Is zoiets te vermijden? Vanzelfsprekend. Zelfs in een voorbeeldige rechtstaat zijn procedures denkbaar om dat soort zaken ten eerste te vermijden, en als ze bij uitzondering toch eens voorkomen ervoor te zorgen dat de gevolgen binnen de perken blijven, zéker voor wat geweldmisdrijven betreft. Het eerste beginsel waarmee een rechtstaat trouwens rekening moet mee houden is de bescherming van eerlijke mensen en de bestraffing van misdadigers. Dat meester Rieder nu het omgekeerde als een triomf voor de rechtstaat voorstelt is waanzin. Hij heeft het recht als advocaat cliënten te verdedigen, en het is niet zijn schuld dat de Belgische Justitie grove fouten maakt - maar beweer toch niet de democratie te verdedigen wanneer men bandieten ongestraft terug op de gemeenschap loslaat; dat is teveel van het goede. 

Meester Rieder haalt vandaag in een vrije tribune in De Standaard hard uit naar de kritiek op zijn stunt. Hij vindt de meeste reacties maar "gekakel van neofieten", en soms ook van specialisten die niet weten waarover het gaat. En hij raadt ons aan het boek van Jonathan Littell, "Les Bienveillantes" te lezen; daarin komt namelijk een verzonnen discussie voor tussen SS-ers die zich afvragen of de bergjuden uit de Kaukasus al of niet moeten worden uitgeroeid. Die SS'ers denken volgens hem ook dat ze ter goeder trouw zijn en gelijk hebben en dus zonder vorm van proces medeburgers voor een gemeend goed doel mogen vermoorden. Jongens, jongens, van die vergelijking word zelfs ik toch even stil. Verontwaardiging over de vrijlating van zware criminelen doet denken aan de holocaust, daar komt het eigenlijk op neer. Wat kan men daar nu nog op zeggen? Ach, Michel Audiard leerde het ons al, "les cons ça ose tout, c'est même à ça qu'on les reconnaît".

En trouwens ook nog een kleine privé bedenking. Ik heb enige ervaring met het Belgische justitieel systeem. Er zijn bij wijze van spreken maar weinig gerechtshoven in dit land die me niet in het beklaagdenbankje gezien hebben - weliswaar steeds om politieke redenen. Al die ervaringen hebben me geleerd van dat systeem het beste en het ergste te verwachten. Het beste soms met rechters die werkelijk "vrij en vrank" oordelen en elke politieke beïnvloeding misprijzend naast zich neer leggen. En het ergste dikwijls met het omgekeerde. Advocaten die écht bekommerd zijn om de rechtstaat en de vrijheid zouden er goed aan doen zich ook bezig te houden met de strijd tegen de muilkorfwetten en voor de vrije meningsuiting. Dààr zit het échte gevaar voor de democratie in dit land.

Ten slotte, voor de literatuurliefhebbers. Ik heb "Les bienveillantes" na een honderdtal bladzijden neergelegd. Maar mijn goede vriend Andreas Mölzer, europarlementslid voor de FPÖ en zeker ook geen linkse rakker, vond het een schitterend boek. Zo zie je maar dat smaken verschillen. Gelukkig maar.

16:32 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-09

Nemrod overleden

Gisterenavond bereikte mij het bericht van het overlijden van pater franciscaan Renaat de Muyt. Pater de Muyt wordt komende zaterdag om 10u begraven in de kerk op enkele passen van zijn woning, Mechelsestraat in Leuven.

De naam de Muyt zal waarschijnlijk maar weinigen van onze beweging iets zeggen. In de allerprilste beginjaren van het Vlaams Blok (toen nog de Vlaams-Nationale Partij VNP) engageerde hij zich voor ons en sprak onder meer op het allereerste partijcongres in het Eurocresthotel in Antwerpen. Misschien kennen meer mensen hem onder zijn schuilnaam "Nemrod". Hij ondertekende daarmee tot een paar jaren geleden vele tientallen artikels van zijn rubriek "uitdagende gedachten" in het maandblad van het Vlaams Blok en van het Vlaams Belang. Nemrod was ook de naam waaronder hij in de jaren '60 zijn striemende aanklacht tegen het onrecht van de anti-Vlaamse repressie liet publiceren: "Het feest van de haat".

Pater de Muyt was een zeer goede vriend van Karel Dillen - en het is door Karel dat ik hem leerde kennen als een bijzonder intelligente en belezen, moedige en trouwe Vlaams-nationalist. Een flink deel van mijn boekenverzameling bestaat uit geschenken van Nemrod, allemaal getekend met zijn kenmerkende ex-libris. Een goed jaar geleden sprak ik hem over "The court of the red tsar" van Simon Sebag Montefiore - hij schonk me toen onmiddellijk zijn exemplaar vanTrotsky's "Stalin, an appraisal of the man and his influence", dringend te lezen volgens de pater - het ligt hier jammer genoeg nog ongelezen naast me. Ik stel trouwens vast dat ik het voorbije jaar, na de dood van Karel Dillen, nauwelijks nog contact met hem gezocht heb, en dat spijt me nu.

Ook Nemrod was geen perfecte mens. Hij kon soms wat wereldvreemd zijn, typisch voor een intellectueel die nog weinig onder de mensen komt en zich oordelen vormt op basis van artikels en boeken. Maar dat deze intellectueel als weinig anderen moedig, consequent en rechtlijnig in voor- en tegenspoed zijn, onze,  overtuiging heeft uitgedragen kan niemand betwisten. Ik ben hem dankbaar.

18:02 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-01-09

Gaza-toestanden in Frankrijk

Uitgebrande-auto-banlieue-754191

Volgens de "voorlopig-definitieve" cijfers werden in Frankrijk tijdens de Sylvesternacht niet minder dan 1.147 wagens in brand gestoken, een flinke 30% meer dan het jaar voorheen. President Sarkozy - tussen haakjes, wat een schertsfiguur, wat een komediant, wat een woordbreker, wat een neprambo - had nochtans in de dagen voor de overgang van oud naar nieuw nog eens in de media zijn spierballen laten rollen en aangekondigd dat het deze keer niet waar zou zijn. Het is namelijk bij onze zuiderburen al jarenlang een sport geworden, dat in brand steken van wagens, tijdens de nieuwjaarsnacht in het bijzonder maar eigenlijk het hele jaar door.

Wat zeg ik, bij onze zuiderburen? In Frankrijk? Geografisch gesproken natuurlijk wel, maar de beoefenaars van de nieuwe sporttak zijn omzeggens zonder uitzondering uit nog wat verdere zuiderbuurlanden afkomstig. Het zijn "jongeren", weet U wel, "kansarmen", "nieuwe Fransen". De meesten onder hen behoren al tot de derde of zelfs vierde generatie vreemdelingen. Ze zijn allemaal in Frankrijk geboren, krijgen automatisch de nationaliteit, genieten van onderwijs, gezondheidszorgen, sociale uitkeringen, werkloosheidssteun. Tienduizenden van hun lotgenoten hebben die kansen gegrepen en bouwen zich een behoorlijk bestaan op in het gastland. Maar voor vele anderen is veel nooit genoeg. Ze voelen zich gediscrimineerd omdat de gebraden kippen hen niet zomaar in de mond vliegen. En dus steken ze auto's in brand. Veel auto's. 1.147 tijdens nieuwjaarsnacht, en dat brengt het totaal voor 2008 op bijna 50.000 wagens. Jawel, U leest het goed, in Frankrijk werden vorig jaar bijna 50.000 wagens in brand gestoken, meestal in de "moeilijke wijken" van de grote steden.

Deze werkelijke oorlogstoestanden krijgen bij ons bijzonder weinig aandacht, en als er dan toch een paar artikeltjes verschijnen haast men zich om erbij te zeggen dat het soms om verzekeringsfraude gaat. Dat zal wel. Laat ons dan zeggen, in 1% van de gevallen. Blijven er dus 45.500 wagens die in 2008 opzettelijk in brand gestoken werden als een geste van gewelddadig verzet, als een intifada op ons grondgebied. Het vermoeden bestaat trouwens dat in een aantal gevallen de slachtoffers zorgvuldig gekozen worden, les "Français de souche" moeten immers verdreven worden uit bepaalde wijken.

President Sarkozy heeft nu aangekondigd dat hij de brandstichters extra wil bestraffen door hun rijbewijs in te houden tot de slachtoffers vergoed zijn. Dat wordt lachen, gieren, brullen. Slechts een uiterst kleine meerderheid van de daders wordt immers aangehouden, en die kerels liggen er heus niet wakker van om zonder rijbewijs op pad te gaan - voor zover Sarkozy trouwens zijn plannetje zou uitvoeren, wat heel betwijfelbaar is. Van zijn wilde plannen om de "banlieues" desnoods met de hogedrukreiniger aan te pakken hebben we ook niets meer gehoord. Integendeel, het is allemaal "positieve discriminatie" dat de klok slaat.

Wat mij nog het meeste blijft verbazen is de gelatenheid van de autochtone bevolking bij dit alles. Zijn we murw geslagen door de combinatie van muilkorfwetten enerzijds en desinformatie anderzijds? Of is dit stilte voor de storm?

22:14 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-01-09

België Barst!

belgiebarstWat mij betreft, ik geef het op. Ik doe geen moeite meer om de namen en beleidsterreinen van de Belgische ministers van de regering Van Rompuy I te memoriseren. Het volstaat voor mij te weten dat de Franstaligen de touwtjes stevig in handen hebben, al staat er dan "pour les besoins de la cause" een geografische Vlaming aan het hoofd van de nieuwe ploeg. Milquet op Werk, Onkelinx op Sociale Zaken, Calamity Reynders opnieuw op Financiën, Arena op Pensioenen, Wathelet op Begroting. De Vlamingen mogen hun portefeuille weer bovenhalen. Wat een triestig clubje zijn die Vlaamse tsjeven toch, de vleesgeworden politieke onbetrouwbaarheid.

Politiek is natuurlijk geen spelletje van "indien, indien, indien". Maar toch, indien Bart De Wever na de pletwalsverkiezingsoverwinning van het kartel in de zomer van 2007 zijn beloftes had ingelost zou de situatie helemaal anders zijn. Vlaams-nationalist De Wever heeft zich echter laten meeslepen in het collaboratiespel met het regime: van onderhandeling naar onderhandeling, van kasteel naar kasteel, en nooit werden de essentiële dossiers (splitsing van de sociale zekerheid bijvoorbeeld) zelfs maar op tafel gelegd. Die Franstaligen moeten nogal gelachen hebben. De Vlaamse verkiezingsoverwinnaars schieten eerst zichzelf in de voet door elk akkoord met de meest betrouwbare Vlaamse partij volstrekt uit te sluiten, plegen daarna onmiddellijk en drastisch woordbreuk tegenover hun kiezers, laten een potentieel historisch moment zomaar verdrinken in oeverloze onderhandelingsmaneuvers en vormen uiteindelijk een regering met als enige bedoeling "het land te redden", met andere woorden het voortbestaan van de Belgische misbruiken te bestendigen.

Bart de Wever heeft ons de voorbije jaren dikwijls verweten dat wij slechts een machteloze oppositiepartij zouden zijn. Hij zou het eens allemaal anders en beter doen. En hij betaalde ook de vaste prijs voor zijn entrée in het regime: schoppen en misprijzen voor voor het Vlaams Belang, strikte toepassing van het cordon sanitaire.  Bart werd en wordt trouwens daarvoor ook beloond. Het wordt stilaan op de vingers van één hand tellen in welk VRT-programma gevatte Bart niet opduikt, en de media zijn voor hem wel bijzonder gastvrij - net als voor Jean-Marie De Decker. Beiden vormen ze de door het regime gekoesterde officiële oppositie, de narren aan het Hof, de door de Belgische imprimatur toegelaten andersdenkenden die best luid mogen blaffen omdat iedereen weet dat ze toch nooit bijten zullen. De momenten dat Bart, tussen twee kwisprogramma's in, eens rustig nadenkt over zijn politieke rol zal hij die analyse ook wel maken. Ook hem wensen we graag de vijf minuten politieke moed die nodig zijn om rustig en beheerst maar consequent zijn conclusies te trekken uit het mislukte collaboratie-experiment. "Yes we can!": België Barst!

12:47 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |