30-01-09

Beschaafde politiek?

ballen

Vrienden die het, zoals vrienden past, goed met mij voorhebben, zeggen mij dat ik het op deze blog teveel over Marie-Rose heb. Artikel hier, foto daar, en voor je het weet sta je weer in Knack. Bon, er zal wel iets van waar zijn zeker. Waar het hart van vol is en dies meer. Maar ik heb toch de indruk dat er vele Knack-covers zullen nodig zijn om iedereen te kapittelen die dezer dagen via brief, mail, telefoon, bloemen of God weet welk andere middelen laten weten dat ze aan Marie-Rose denken en van haar houden.

Ik weet het, dit is niet het moment noch het onderwerp om aan politiek te doen. Maar toch. In mijn stukje over de ontvangst bij de VRT na het optreden van Marie-Rose in Phara zegde ik reeds hoe aangenaam verrast ik was door de wijze waarop de Vlaams Belang-delegatie daar werd ontvangen door de andere gasten en de mensen van de VRT. En dat was geen "medelijden", vermits slechts een paar intimi toen op de hoogte waren van de ziekte van Marie-Rose. Het is dus perfect mogelijk dat mensen van zeer verschillende overtuigingen, politieke vijanden zelfs, op een correcte wijze als mensen onder mekaar met mekaar omgaan. Eigenlijk zou dat in Vlaanderen altijd zo moeten zijn. Het politieke debat mag en moet scherp en hard zijn, maar dat harde debat mag normale beschaafde omgangsvormen niet onmogelijk maken. 

Het cordon sanitaire, de behandeling van politieke "dissidenten" als pestlijders of criminelen, heeft alles wel beschouwd ook een kanker in onze samenleving doen groeien, een verruwing van de politieke zeden, eigenlijk aan alle kanten van de barricade. Ik gruw van politici die munt pogen te slaan uit dramatische gebeurtenissen. Maar misschien is nu toch het ogenblik gekomen om over alle politieke grenzen heen te bewijzen dat we beschaafde mensen in een beschaafd land willen zijn.

Wat mij betreft: ik blijf wie ik ben, overtuigd Vlaams-nationalist, rechts, graag bereid tot politieke strijd op het scherp van de snee. Maar ik zal nooit weigeren wie dan ook de hand te drukken of in zijn persoonlijk leven het beste toe te wensen. Wie aan politiek doet "met alle middelen", inclusief persoonlijke haat en laster, naamloze roddels of cordon sanitaire toegepast op mensen, zet zich eigenlijk buiten de beschaafde samenleving.

Klinkt dit wat melig? Het weze zo. Denk niet dat de oude strijder moegestreden is, wel integendeel. De campagne voor juni 2009 is begonnen en we zullen er wel degelijk een lap opgeven. En denk eraan: op zondag 8 maart is er ons "Europacongres" te Gent - wie Marie-Rose en daarmee de hele Europloeg een hart onder de riem wil steken houdt deze datum alvast vrij.

P.S. En wat heeft de foto met het artikel te zien? Ach, 't is weer eens iets anders dan altijd Marie-Rose hé.

00:09 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

*** Ik wens Marie -Rose alle sterkte en moed toe want ik weet wat het is ziek te zijn(levertransplantatie, darm-en lymfleklierkanker,miltgezwel, bloedvergiftiging met zware dubbele longontstekingen +ziekenhuisbacterie )..Het leven is dan niet zo simpel meer en je gaat alles relativeren..Ook politiek maar ik ben in veel standpunten mee met jullie..

Heel fijn weekend
Groeten

Gepost door: Illness | 30-01-09

Awel Dat is nekeer goed gezegd se .
Dat is wat mij stoort .
De regeringen maken wetten, zeggen wat je moet en niet mag; maar geven wel in de praktijk hetgeen ze niet willen dat je doet .
Dat is ook een manier natuurlijk ; om erop te wijzen .
Zou alles wat verkeerd loopt, een gevolg zijn van hoe het niet moet voorbeeld ?

Gepost door: Siberx | 30-01-09

Dat Rose VB koos en niet onze toenmalige politieke voorkeur volgde, was haar afschuw voor het ondemocratische cordon. Haar enige eis bij gouden aanbiedingen was: 'en wat met het cordon'. Antwoorden als "onder de mat vegen" en "houden zo" maakten haar duidelijk dat ze dit zou aanpakken. Teveel briljante ideeên over de samenleving, kwamen door dat cordon nooit aan bod. Het resultaat zien we nu...Hopelijk maakt Marie-Rose het opbreken van die waanzinnige "muur" nog mee.
mama en papa Morel

Gepost door: myriamvanloon | 30-01-09

Beste mijnheer Vanhecke,
Lelijke foto, terug Marie-Rose aub.
Beleefdheid is een kwestie van opvoeding, ik had van jou en Marie-Rose niks anders verwacht.
Maar nooit versagen aan je politieke overtuiging !
Wordt geen softie aub.
Indien ok voor jullie stijg ik, in het voorjaar op met achter mijn vliegtuig een spandoek : "Van Hecke naar Europa, Morel for president".
Laat de pers voor wat ze is, het zal toch nooit goed zijn - platte commercie.
En Marie-Rose : da's een leeuw pure sang, de Eddy Merckx van de politiek.
Haar strijd, wil en moed verslaat die akelige ziekte.
De medische wereld en onze steun doen de rest.
Voor papa en mama Morel : veel sterkte; duilmen en geloven in, da's al half gewonnen,
die muur, die breekt Marie-Rose binnen een paar maand zelf af. Zeker weten.
Veel vriendschap.
Frank Bicqué

Gepost door: Frank Bicqué | 30-01-09

Mijnheer Van Hecke, ge zijt duidelijk aangeslagen door de gebeurtenissen met Marie-Rose Morel. Ik ook. Ze is mijn leeftijd en ik heb haar altijd een felle gevonden, in alle mogelijke betekenissen van dat woord. Weet ge ; ik ben het zeker niet eens met jullie xenofobe en bijwijlen toch wel racistisch opruiende gedachtegoed, maar ook ik ben nogal rechts. Ik vind ; misdaad aanpakken, ongeacht de kleur van de dader. Anderzijds ook ; oorzaken van criminaliteit aanpakken. Ook ; racisme zwaar bestraffen. Maar goed, da's naast de kwestie allemaal. Ik vind het schoon dat gij het ondanks de geruchten over u en Forelleke het zo voor haar blijft opnemen. Da's ware vriendschap. En ja, als 't liefde zou zijn ; dan heeft niemand daar een affaire mee. Dan is dat iets tussen jullie. En dan hoop ik dat ge 't nog veel jaren goed zult hebben samen. Veel geluk samen ! Veel beterschap Marie-Rose !

Gepost door: Lucien J | 31-01-09

Vrienden Beste Frank,

Goede vrienden heb je nooit genoeg. Echte vriendschap bestaat, ze wordt vaak alleen slecht begrepen en er wordt vaak meer achter gezocht dan in feite hoort. Marie-Rose heef uitstraling en aantrekkingskracht op iedereen, zelfs in deze moeilijke tijd weet ze de moed er in te houden, ze vraagt niet om medelijden en dit moet iedereen hoop geven om haar binnen een paar maanden terug te zien. Wij moeten ons daar allemaal aan optrekken en de campagne ingaan om de verkiezingen te winnen voor Vlaanderen en voor Marie-Rose. Op 7 juni moeten wij Marie-Rose de overwinning schenken op een gouden dienblad. Het is onze verdomde plicht.

Met vriendelijke Vlaamse groeten,

André

Gepost door: Toujour André | 01-02-09

De commentaren zijn gesloten.