02-01-09

België Barst!

belgiebarstWat mij betreft, ik geef het op. Ik doe geen moeite meer om de namen en beleidsterreinen van de Belgische ministers van de regering Van Rompuy I te memoriseren. Het volstaat voor mij te weten dat de Franstaligen de touwtjes stevig in handen hebben, al staat er dan "pour les besoins de la cause" een geografische Vlaming aan het hoofd van de nieuwe ploeg. Milquet op Werk, Onkelinx op Sociale Zaken, Calamity Reynders opnieuw op Financiën, Arena op Pensioenen, Wathelet op Begroting. De Vlamingen mogen hun portefeuille weer bovenhalen. Wat een triestig clubje zijn die Vlaamse tsjeven toch, de vleesgeworden politieke onbetrouwbaarheid.

Politiek is natuurlijk geen spelletje van "indien, indien, indien". Maar toch, indien Bart De Wever na de pletwalsverkiezingsoverwinning van het kartel in de zomer van 2007 zijn beloftes had ingelost zou de situatie helemaal anders zijn. Vlaams-nationalist De Wever heeft zich echter laten meeslepen in het collaboratiespel met het regime: van onderhandeling naar onderhandeling, van kasteel naar kasteel, en nooit werden de essentiële dossiers (splitsing van de sociale zekerheid bijvoorbeeld) zelfs maar op tafel gelegd. Die Franstaligen moeten nogal gelachen hebben. De Vlaamse verkiezingsoverwinnaars schieten eerst zichzelf in de voet door elk akkoord met de meest betrouwbare Vlaamse partij volstrekt uit te sluiten, plegen daarna onmiddellijk en drastisch woordbreuk tegenover hun kiezers, laten een potentieel historisch moment zomaar verdrinken in oeverloze onderhandelingsmaneuvers en vormen uiteindelijk een regering met als enige bedoeling "het land te redden", met andere woorden het voortbestaan van de Belgische misbruiken te bestendigen.

Bart de Wever heeft ons de voorbije jaren dikwijls verweten dat wij slechts een machteloze oppositiepartij zouden zijn. Hij zou het eens allemaal anders en beter doen. En hij betaalde ook de vaste prijs voor zijn entrée in het regime: schoppen en misprijzen voor voor het Vlaams Belang, strikte toepassing van het cordon sanitaire.  Bart werd en wordt trouwens daarvoor ook beloond. Het wordt stilaan op de vingers van één hand tellen in welk VRT-programma gevatte Bart niet opduikt, en de media zijn voor hem wel bijzonder gastvrij - net als voor Jean-Marie De Decker. Beiden vormen ze de door het regime gekoesterde officiële oppositie, de narren aan het Hof, de door de Belgische imprimatur toegelaten andersdenkenden die best luid mogen blaffen omdat iedereen weet dat ze toch nooit bijten zullen. De momenten dat Bart, tussen twee kwisprogramma's in, eens rustig nadenkt over zijn politieke rol zal hij die analyse ook wel maken. Ook hem wensen we graag de vijf minuten politieke moed die nodig zijn om rustig en beheerst maar consequent zijn conclusies te trekken uit het mislukte collaboratie-experiment. "Yes we can!": België Barst!

12:47 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

België zal ... het Vlaams Belang (in extenso de Vlaams-nationalisten) overleven : -))

Gepost door: Bruno Yammine | 07-03-10

De commentaren zijn gesloten.