25-06-12

Nog wat miljoenen voor de "antiracisten"...

enar 2.jpgUit een antwoord op een parlementaire vraag die ik einde april 2012 stelde, blijkt dat het "Europees netwerk tegen racisme" (afgekort als ENAR) in 2009, 2010 en 2011 respectievelijk 961.000, 967.000 en 984.000 euro werd toegestopt door de Europese Commissie. 

Een kleine 3 miljoen euro in drie jaar tijd, dat is niet niks. 

ENAR is een soort van overkoepelende Europese organisatie van allerlei schimmige extreemlinkse clubjes. De organisatie staat of valt met het Europese manna.  Zo nam de Europese Commissie bijvoorbeeld in 2011 maar liefst 81,55 procent van de totale uitgaven voor haar rekening. De uitgaven houden trouwens bijna uitsluitend verband met de uitbetaling van personeels- en reiskosten.  Een blik op de webstek (www.enar-eu.org) zegt meer dan genoeg over waar deze organisatie voor staat. 

imagesCAPJH35F.jpgENAR wil bijvoorbeeld zo snel mogelijk een onderzoek naar het geweld dat de politie zou hebben gebruikt tegen Stéphanie X, weet u wel, de vrouw met de niqab, en verzet zich tegen de mogelijke uitwijzing van kampioen-recidivist Belkacem naar Marokko.

Het wordt nog interessanter als we de Belgische vertakking van ENAR onder de loep nemen.  Zoals gezegd is ENAR immers een Europese koepel van nationale organisaties.  De openingswebstek van 'ENAR-Belgium' is in het Engels opgesteld en de rapporten zijn énkel in het Frans beschikbaar.  De organisatie die zo de mond vol heeft over discriminatie vertikt het om de taal van de overgrote meerderheid der "Belgen" te hanteren.

Het meest recente rapport handelt over racisme in België in de periode 2010/2011 (Rapport alternatif d'ENAR 2010/2011.  Le racisme et les discriminations qui y sont associées en Belgique) van de hand van Radouane Bouhlal en Ibrahim Akrouh.  Veelzeggend is dat ze stelling nemen tegen elke regelgeving die zelfs maar heel voorzichtig de immigratie op basis van gezinshereniging moeilijker maakt.  Zelfs een verstrenging van de meest soepele nationaliteitswetgeving ter wereld vindt in hun ogen geen genade omdat deze bijvoorbeeld zou neerkomen op een vraag naar een klein beetje sociale integratie.  Nationaliteitsverwerving mag voor ENAR geen bekroning zijn van een geslaagd integratieproces maar moet integendeel ... een "instrument zijn in een socio-economisch integratieproces".  Dit is natuurlijk de wereld op z'n kop.

Op mijn vraag aan de Commissie wat het nut is van dergelijke organisatie, met andere woorden hoe de Commissie kan verantwoorden miljoenen belastinggeld naar die kerels te versluizen,  klinkt het antwoord: "een progressief verhaal over gelijkheid en diversiteit formuleren en onder de aandacht brengen; de capaciteit van het netwerk vergroten om zijn strategie goed uit te voeren; nieuwe stappen ondernemen op weg naar financiële stabiliteit en duurzame ontwikkeling". Kortom: gebakken lucht.

Mag ik hier nog maar eens zeggen dat wat mij betreft de meeste van die Europese subsidies beter afgeschaft worden? Of moesten we niet besparen soms?

16:56 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-06-12

Met vier in bed...

Het was de bedoeling pas volgende week uit te pakken met een compleet vernieuwde versie van deze bescheiden blog - maar een vriendendienst gaat voor Knipogen...

binnenhof_37.jpgIn juli vorig jaar was ik samen met vrienden Koen Dillen en Jurgen Ceder te gast bij Luc en Martine, Vlaamse uitbaters van de heerlijke B&B "La Ferme du Roc" in de Franse Aveyron. (www.lafermeduroc.fr). We beleefden er mooie dagen in een prachtige omgeving - en Luc en Martine zijn héél bijzondere mensen.

Volgende week - van maandag 25 juni tot en met donderdag 28 juni - nemen zij deel aan het TV-programma "Met vier in bed", telkens om 20u45 op VTM. Wat mij betreft, van harte aanbevolen.

http://www.humo.be/tv-gids/programma/1913414/met-vier-in-bed-franse-week-seizoen-3-aflevering-12

14:57 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-04-12

De kliksite van FDW?

Je kon er gif op innemen dat Filip Dewinter het stuntje van Geert Wilders zou overdoen en dus is Vlaanderen een "kliklijn" rijker: het meldpunt illegaliteit is geboren.

Ten gronde denk ik daarover net hetzelfde van wat ik dacht over de site van Wilders. Het is mijn ding niet; dat soort stunten brengen geen aarde aan de dijk en bevestigen enkel het beeld van de partij die het zelf ook onmogelijk maakt om anderen tot overleg en samenwerking te bewegen. Maar kunnen we aub redelijk blijven? Het hysterische gehuil van politiek correcte commentatoren die er onmiddellijk de jaren '30 en '40 bijhalen is zielig en heel erg dom.Wie de misdaden van totalitaire regimes in oorlogsomstandigheden vergelijkt met het opstarten van een website van een kleinere oppositiepartij waarop mensen hun klachten kwijtkunnen over illegaliteit, is niet goed snik.

FDW.jpgHet was gewoon te verwachten dat FDW graag de media-aandacht zou krijgen die Wilders in Nederland en daarbuiten te beurt viel. Wie er zich toe verlaagt met een ordinaire dubbelgangster van Sarah Palin te poseren en dat paginagroot laat afdrukken in het partijblad alsof het over de échte Sarah Palin gaat, is trouwens tot àlles bereid om nog eens in het nieuws te komen. Een tip: op het Rode Plein is Moskou kan men zich élke dag laten fotograferen met Lenin, Stalin en Trotski, de drie massamoordenaars samen of elk apart. Succes gegarandeerd.

Maar dat nu zelfs de Orde der Vlaamse Balies zich "werkelijk verbolgen" noemt over de kliksite heeft mij dan weer verbolgen. Bij mijn weten kwam er nog nooit een dergelijk krasse veroordeling van de Orde der Vlaamse Balies over de de facto straffeloosheid die zovele zware criminelen in dit land genieten. Wat mij de voorbije dagen opviel waren de massale protesten van mensen - heel dikwijls ook van allochtone origine - tegen de onveiligheid in onze hoofdstad. De Vlaamse Balies zouden beter daar eens hun oor te luisteren leggen: redenen genoeg om "verbolgen" te zijn.

07:50 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-04-12

Mensenrechten in Vietnam? Nooit van gehoord.

imagesCAVAYZ2C.jpgKDG.jpgKent u Karel De Gucht nog?  Sinds hij de overstap van de Belgische politiek naar Europa maakte komt de huidige Eurocommissaris voor buitenlandse handel veel minder in het nieuws, en dan gaat het nog vooral om gebakkelei met de Belgische fiscus. Wat een verschil met zijn periode als VLD-politicus waarin hij altijd klaar stond met het belerend vingertje en zich presenteerde als dé kampioen van de "mensenrechten". 

Nu blijkt dat deze zelfde mensenrechten voor 'het geweten van Berlare' toch iets minder belangrijk zijn als het er om gaat een overeenkomst te sluiten met één van de ergste dictaturen ter wereld.  Terwijl het Vietnamese regime de repressie tegen mensenrechtenactivisten nog opvoert en de mensenrechtensituatie in dit land nog verslechtert, begint De Gucht te onderhandelen over een vrije handelsovereenkomst met dit regime zonder dat het lot van de opgesloten dissidenten zelfs maar wordt aangekaart (Ivan Delibasic, 'European Commission potentially split over trade deal with Vietnam', New Europe, 8-14 april, 2012, te vinden op: www.neurope.eu/article/eu-spilt-over-vietnam-trade-deal-a... ).

Deze hypocrisie doet denken aan die andere (vroegere) Eurocommissaris, Louis Michel, die opriep om niet te gaan skieën in Oostenrijk maar wél zonder enig probleem een toertje maakte  met de Harley Davidson in Cuba en daar zoete broodjes bakte met Castro en co. 

 Ik stelde inmiddels deze parlementaire vraag: 

"Volgens de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch gaat het op het vlak van mensenrechten en democratie van kwaad naar erger in de communistische dictatuur van Vietnam.  Gedurende 2011 voerde het regime een steeds hardere repressie tegen dissidenten.  Ondanks deze ontwikkelingen zouden de voorbereidingen voor de start van de onderhandelingen tussen de Commissie en het Vietnamese regime over een vrije handelsovereenkomst zijn afgerond.  Gespecialiseerde media wijzen er op dat de bevoegde Commissaris daarbij het onderwerp 'democratie en mensenrechten' nooit op tafel gooide ondanks een expliciete oproep van onder andere Human Rights Watch.

Hoe verantwoordt de Commissie het dat onderhandelingen over een vrije handelsovereenkomst met deze communistische dictatuur worden opgestart zonder dat in de voorbereidingen ervan de situatie op het vlak van mensenrechten en democratie werd aangekaart?  Hoe verantwoordt de Commissie het überhaupt dat met een dergelijke staat onderhandelingen worden aangeknoopt zonder dat er een verbetering is op het vlak van democratie en mensenrechten?  Vormt dit geen slecht signaal?"

11:34 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-03-12

Mijn nieuwe Youtubekanaal gaat van start

Wie graag de beelden wil zien van mijn tussenkomsten in het Europees parlement wanneer dat in zitting is in Brussel of Straatsburg kan vanaf nu hier terecht:

http://www.youtube.com/channel/UCK86b7qMAmVeBLmbypiKMMg?f...

Als voorbeeldje een recente tussenkomst tegen de verspilling van geld door het Europees parlement:

 

17:10 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-03-12

Niet alle moslims zijn terroristen. Maar...

ab.jpgIedereen is het er roerend over eens. Het zou onwelvoeglijk zijn om politieke munt te slaan uit de afschuwelijke moordpartijen in Montauban en Toulouse. En het zou nog onwelvoeglijker zijn om een amalgaam te maken en alle moslims te stigmatiseren omwille van het fanatisme van een aantal godsdienstwaanzinnigen. Het zijn principes waar elk beschaafd mens zich kan achter scharen.

Maar de zeven slachtoffers van Mohammed Merah waren nog niet goed en wel begraven, of de verschillende politieke partijen beschuldigden elkaar ervan het drama te willen uitbuiten om electorale redenen. Over goed drie weken vindt de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen plaats.

Alexis Brézet van Figaro-Magazine heeft gelijk wanneer hij in zijn editoriaal van deze week de linkse partijen en centrumkandidaat François Bayrou in deze zaak met de vinger wijst. Zij waren het die als eersten klaar stonden om een amalgaam te plegen en rechts met de vinger te wijzen.

Want de linkser-dan-de-socialisten kandidaat Jean-Luc Mélenhon mag op meetings uitroepen wat hij wil, de seriedoder van Toulouse is zijn inspiratie niet in het verzameld werk van de gefusilleerde collaborateur Robert Brasillach gaan zoeken, van wie Jean-Marie Le Pen een gedicht op een meeting had voorgedragen.. En François Bayrou mag denken wat hij wil, Mohammed Merah is niet geradicaliseerd door de toespraken van Nicolas Sarkozy over immigratie.

In Vlaanderen wist De Morgen daags na de moord op de drie joodse kinderen en een jonge rabbijn in Toulouse met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te vertellen dat de daders "neonazi's" waren. Dat dacht men destijds ook na de aanslagen in de rue Copernic en de rue des Rosiers.

Tot bleek dat de daders radicale islamieten waren.

Zoals Mohammed Merah. Een product van de Franse voorsteden waar het radicale islamisme welig tiert. De balans die islamkenner Gilles Kepel - allesbehalve een 'islamvreter' - in zijn nieuwste boek Quatre-ving-treize (Gallimard, 2012) over het islamisme in de Franse voorsteden opmaakt is ontluisterend .

Niet alle moslims zijn terroristen, maar alle terroristen zijn vandaag moslims. Het zijn gematigde moslims die ons die waarheid voorhouden.

11:24 Gepost door Frank Vanhecke in Islamfundamentalisme | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-03-12

Kabila dankt de Europese belastingbetalers

Er is interessant nieuws voor de brave belastingbetalers die zich afvragen waar hun centen heen gaan...

Onlangs vroeg ik aan de Europese Commissie hoeveel de Europese Unie had geïnvesteerd in steun voor de presidentsverkiezingen van 28 november 2011 in Congo. Dat is relevant omdat alle internationale waarnemers het erover eens zijn dat deze "verkiezingen" een echte schertsvertoning werden. Gisteren publiceerden de Verenigde Naties daarenboven een vernietigend rapport waaruit blijkt dat de Congolese veiligheidstroepen zich daarbij schuldig maakten aan ernstige mensenrechtenschendingen, waaronder moord en marteling. Volgens de Europese Unie én de Verenigde Staten verliepen de verkiezingen in Congo dermate gebrekkig dat het onmogelijk te bepalen is wie ze wérkelijk heeft gewonnen.

Kabila.jpgEn nu de cijfers. Uit het antwoord op mijn parlementaire vraag blijkt dat de Europese Unie in totaal zo'n 42 miljoen euro (ruim 1,6 miljard frank) spendeerde aan allerhande steun voor de organisatie van deze schertsvertoning van het Kabila-regime. De komende maanden en jaren wordt daarenboven nog eens 12,5 miljoen euro voorzien  voor de verdere opvolging - weliswaar "onder voorbehoud van een nieuwe beoordeling van de situatie".

Over die "nieuwe beoordeling" ondervraag ik binnenkort de bevoegde Europese Commissaris. Maar maak U niet teveel illusies. In 2006 kreeg Kabila van de EU zo'n 165 miljoen euro voor "verkiezingen". Enige beoordeling is er sindsdien niet gekomen...

16:20 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-03-12

De kliksite van Wilders

In het Europees Parlement hebben we zopas het debat achter de rug over de beruchte Nederlandse website waar Geert Wilders' PVV aan burgers de gelegenheid biedt om overlast door Midden- en Oost-Europeanen te melden.

 

Voor alle duidelijkheid, ik ben zelf niet zo'n grote voorstander van dat initiatief. Een politieke partij moet toch een beetje oppassen voor het aanmoedigen van de klikspaanmentaliteit. En er zijn heus wel grotere en veel meer ernstige immigratieproblemen met niet-Europese vreemdelingen dan met pakweg de Poolse aanwezigheid (hoe massaal ook) in Vlaanderen of Nederland. Dit is dus niet "mijn ding".

 

Maar anderzijds is het toch het recht van Wilders en zijn PVV om de Nederlandse bevolking te bevragen naar de problemen die zij eventueel dagelijks aan den lijve ondervinden? Dat in een paar weken tijd al honderdduizend mensen een online-klacht formuleerden zegt toch ook wel iets? Wilders is van bij de start tegenstander geweest van het vrij verkeer voor werknemers en diensten uit Oost-Europa. Ook dat is zijn recht en het behoort tot het normale democratische spel dat hij poogt te bewijzen dat zijn standpunt door veel mensen wordt gedeeld en dat de komst van "de Poolse loodgieters" ook schaduwzijden kent.

 

En wat mij vandaag het meest tegen de borst stootte in het Europees Parlement was de platvloersheid van het debat. Opnieuw waren een aantal collega's vergelijkingen aan het maken met de donkerste bladzijden uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog, of met de methodes van de sinistere Stasi in de voormalige DDR - weten die mensen eigenlijk wel waarover zij praten? Een mens vraagt het zich af.

 

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/nieuws/buitenland/1.1244467

17:27 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Nicolas Sarkozy recycleert zijn beloftes

sarko.jpgDe Franse president en presidentskandidaat voor de komende verkiezingen heeft gelijk en ongelijk wanneer hij immigratie en asielproblemen tot een centraal thema van zijn campagne maakt. Miljoenen televisiekijkers mochten enkele dagen geleden meemaken hoe hij zich opstelde als 'monsieur anti-immigration'.

Hij heeft gelijk, want in alle landen van de Europese Unie, ook die landen waar sociaaldemocraten mee besturen, worden steeds meer beleidsmakers zich ervan bewust dat enkel een zeer restrictief beleid ten aanzien van de miljoenen kandidaat-immigranten de sociale cohesie van onze grootsteden op termijn kan vrijwaren. De problemen van gettovorming, integrisme en criminaliteit zijn op heel wat plaatsen - van Molenbeek tot Rotterdam en van Napels tot Berlijn - sowieso al quasi onbeheersbaar geworden.

Ervoor pleiten, zoals Sarkozy nu doet, om de legale immigratie met de helft te verminderen, is wel het minste wat de Franse burgers van hun nieuwe president morgen mogen verwachten. Anderen, zoals gewezen president Valéry Giscard d'Estaing; alles behalve een 'extremist', waarschuwden meer dan twintig jaar geleden al in niet mis te verstane termen voor de 'immigratie-invasie'.

ni ni.jpgNicolas Sarkozy komt dus rijkelijk laat met zijn pleidooi. En zijn pleidooi klinkt bovendien bijzonder hypocriet, want het is niet de eerste keer dat het Frans staatshoofd deze krijgshaftige toon aanslaat. Exact vijf jaar geleden deed hij exact hetzelfde. Dat was in 2007, toen hij tot president verkozen werd op basis van een bijzonder rechts programma, om vervolgens een 'opening naar links' te maken met de opname van socialistische en linkse eminenties in zijn regering zoals de feministe Fadela Amara, de oprichtster van ni putes ni soumises ('hoer noch slavin'), dat deze dagen een vorm van plagiaat kent in Vlaanderen.

Van zijn beloftes over striktere immigratie kwam even weinig terecht als van zijn vele andere beloftes, zoals een groot 'Marshallplan voor de banlieues'. De legale en de illegale immigratie is hand over hand toegenomen, net zoals de criminaliteitscijfers. Sarkozy huldigt het principe 'luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden'.

Ik weet het wel. Sarko huldigt het principe van zijn gewezen mentor Chirac: het is niet de windhaan die draait, maar de wind. Zelden echter heeft een president zijn kiezers zo bedrogen als Nicolas Sarkozy. Mind your principles or go to hell ! zeggen de Engelsen. Naar de hel zullen de Fransen echtgenoot van Carla Bruni niet sturen. Dat verdient hij nu ook weer niet. Maar of ze hem een tweede ambtstermijn in het Elysée gunnen, lijkt vandaag wel heel onwaarschijnlijk.

16:32 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

21-02-12

De Belfortploeg nodigt uit...

al bij al.jpg

De Belfortploeg nodigt uit:

Vrijdag 24 februari, zaal De Buurtloods, Patrijsstraat 10, 9000 Gent

Europees Parlementslid Frank Vanhecke stelt het boek voor dat hij samen met Koen Dillen schreef: "Al bij al heb ik gelukkig geleefd. Het bewogen leven van Marie-Rose Morel". 

Inleiding door oud-Kamerlid en stichter van de Belfortploeg Francis Van den Eynde.

Deuren om 19u, aanvang 20u. Aansluitend receptie.

Toegang gratis.

Parkeren kan het best op de strook aan de spoorlijn in de Pauwstraat waarvan de Patrijsstraat een zijstraat is. Komende uit de richting Antwerpen kan U het Gentse stadscentrum vermijden door op de E17 af te slaan op de R4 in de richting van Zelzate en daarna aan het T-kruispunt in de Gentse haven naar links richting Gent af te draaien.

We zijn ervan overtuigd dat dit voor velen onder jullie een aangenaam weerzien zal betekenen - een weerzien waar we van gedachten kunnen wisselen over het verleden en vooral over de toekomst.

Meer info 0477/426525 (Francis Van den Eynde)

14:02 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-02-12

Abu Imran moet zich weinig zorgen maken.

Abu.jpgVorige vrijdag werd de beruchte Fouad Belkacem (alias Abu Imran) door de Antwerpse rechtbank veroordeeld tot 2 jaar effectief en 550 euro boete, vooral wegens zijn vreselijke haatboodschap na het overlijden van mijn echtgenote Marie-Rose Morel en in het algemeen wegens zijn niet-aflatende haatboodschappen tegen niet-moslims. Fouad Belkacem is een genaturaliseerde Belg met een bijzonder flink gevuld strafblad, overigens niet enkel in Vlaanderen maar ook in Marokko waar hem nog 6 jaar celstraf wacht voor misdrijven van gemeen recht.

VB-Kamerlid Peter Logghe vroeg Minister van Justitie Turtelboom of het niet hoog tijd werd om de betrokkene de Belgische nationaliteit terug af te nemen. Peter Logghe: "Hij werd al veertien keer veroordeeld door de politierechter en vier keer door de correctionele rechter. Hij spreekt zich openlijk uit tegen de democratie. Ik denk niet dat deze genaturaliseerde Belg zich aan zijn plichten heeft gehouden."

Minister Turtelboom antwoordde dat de mogelijkheid onderzocht zal worden. Mijn pronostiek is dat het haatdragende manneke zich niet teveel zorgen moet maken. De procedure om de natonaliteit af te nemen werd blijkbaar in dit land nog maar drie keer toegepast. Wie die drie keer vergelijkt met de waslijsten criminele feiten door recent genaturaliseerden die onze krantenpagina's sieren, weet meteen hoe laat het is.

Peter L.jpgHoe dan ook: een dankbare duim voor de Westvlaamse vriend Peter Logghe.

19:51 Gepost door Frank Vanhecke in Islamfundamentalisme, Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-02-12

Europa gooit geld door deuren en vensters, nog steeds....

Verspilling.jpgMorgen stemt het Europees Parlement een "richtsnoeren"verslag van de begrotingscommissie over de begrotingen 2013 van diverse Europese instellingen, ook het Europees Parlement. Er wordt daarin - terecht natuurlijk - gepleit voor "verantwoordelijkheid en terughoudendheid op budgettair gebied". Voor wat het Parlement betreft pleit men voor de bevriezing (niet-indexering) van alle vergoedingen van de parlementsleden en voor de rest moeten werkgroepen vooral studies verrichten.

Maar ondanks alle studies en grote woorden blijven de Europese instellingen massaal geld door deuren en vensters gooien. Het Europees Parlement zou honderden miljoenen euro (jawel, vele miljarden frank) kunnen besparen omzeggens zonder dat iemand het merkt.

Enkele voorbeelden:

- In Brussel bouwt men aan een "Huis van de Europese geschiedenis", een soort propaganda-museum voor de Europese instellingen dat in 2014 moet opgeleverd worden. Kostprijs: ruim 50 miljoen euro. Geschatte jaarlijkse uitbatingskost: 11 miljoen euro. Nut? Let wel, er bestaat daarnaast reeds sinds enkele maanden een groots opgezet "Parlementarium", een bezoekerscentrum van het Europees Parlement, dat ook al zo'n 21 miljoen euro heeft gekost en waarvan de jaarlijkse uitbatingskost voorlopig nog onduidelijk is. Stelt niemand zich de vraag of de uitbating van een museum tot normale parlementaire werkzaamheden behoort?

- Er zijn natuurlijk ook de reizen, waarvan de kosten dus "bevroren" moeten worden. Ach, honger lijden zal het nog niet worden daarmee. Maart 2010: 4 parlementsleden naar Buenos Aires voor 5 dagen, totale kost ruim 105.000 euro of ruim 26.000 euro per deelnemer. November 2010, 50 parlementsleden naar Kinshasha voor ruim 1 miljoen euro, hetzij ruim 20.000 euro per deelnemer. Mei 2010, 7 parlementsleden naar China voor 144.000 euro, hetzij ruim 20.000 euro per deelnemer. Akkoord, dat zijn uitschieters, maar uitzonderingen zijn het allerminst.

- Elk jaar deelt het Europees Parlement een "Lux" prijs uit, filmprijs gestemd door een kleine minderheid aan deelnemende parlementsleden. Sinds wanneer dient een parlement om filmprijzen uit te reiken? Kostprijs in 2011: 573.000 euro.

- Subsidies aan "Europese politieke partijen" en "Europese politieke stichtingen", ruim 30 miljoen euro in 2012. Iedereen weet dat het hier om zeer schimmige organisaties gaat, specifiek opgericht om subsidies binnen te rijven.

Nogmaals, dat zijn maar enkele van de minder bekende voorbeelden. Binnenkort publiceren we een omstandig verslag ter zake. Tot dan.

PS En een grote dank aan allen die véél geduld opbrachten vooraleer deze bescheiden blog weer van start ging Lachen.

 

18:43 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-12-11

"Touch of rose" op RTV

scannen foto's Roosje van frank0001.jpg

Zeker kijken...

http://www.rtv.be/artikels/trendiez/2011121616353244_trendiez-repo-touch-rose


22:31 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-12-11

Enkel door kookboeken geklopt...

cover_shop_morel.jpgIn principe elke week verspreidt de site www.boek.be de cijfers van de best verkochte boeken in Vlaanderen. Zopas kregen we - met wat vertraging - de cijfers voor de week van 28 november tot 4 december, de eerste week van de verspreiding van "Al bij al heb ik gelukkig geleefd": we staan meteen op 4 in de top 100. Enkel drie... kookboeken gaan ons vooraf, twee van Jeroen Meus ("Dagelijkse Kost" I en II) en een van Sofie Dumont ("Goe gebakken 2").

In de top 10 verkoop van de keten Standaard Boekhandel staan we ook op 4, en ook daar gaan ons enkel dezelfde drie kookboeken vooraf, weliswaar in een andere volgorde.

Ik weet het, het is maar wat het is, maar ik ben er toch blij mee.

Net zoals ik eigenlijk toch wel fier was dat Marie-Rose ruim 10 maanden na haar overlijden vorige zaterdag met een megascore nog werd verkozen tot "Vrouw van het jaar" door de lezers van het weekblad Story. Dat zijn zaken die later voor haar "prinsen" van belang zullen zijn, wanneer ze zullen mogen ontdekken wat een bijzondere vrouw hun moeder was.

Langs deze weg trouwens een oprecht dankwoord aan allen die reeds het boek kochten en aan de zéér vele mensen die me lieten weten het ontroerend en mooi te vinden. Ik vind dat trouwens ook - en Marie-Rose verdiende deze hommage.

18:19 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

20-11-11

Om het niet af te leren: morgen nog eens voor de rechter.

Volgende maandag 21 november sta ik nog eens voor de rechter in Dendermonde, beschuldigd van "misdadige kuiperijen of arglistigheden" (echt!)...

justitia.jpgHet gaat over een zaak van mei 2005. Toen werd in Sint-Niklaas een lokaal pamflet van het Vlaams Belang verspreid waarin ook enkele regels (in totaal 136 woorden om precies te zijn) over een geval van vandalisme op een kerkhof. Ik citeer de gecontesteerde woorden: "Wat men echter niet mocht vernemen is dat de daders, allen jonge tieners, allochtonen waren, jongeren van vreemde afkomst dus. Een cultuur die geen respect meer heeft voor de doden en voor symbolen van een ander geloof, is een ontspoorde cultuur. Deze feiten kunnen op geen enkele wijze met de mantel der liefde bedenkt worden."

Voor alle duidelijkheid: ik was helemaal niet de auteur van deze tekst, dat was een lokale mandataris. Toen bleek dat die woorden gecontesteerd werden liet ik zelfs in alle brievenbussen van de stad een rechtzetting verspreiden. Maar het gerecht deed (na klacht van Agusta-sjoemelaar willockx.jpgFreddy Willockx, de man die zich in media inkocht met omkoopgeld van wapenhandelaren) een huiszoeking bij die lokale mandataris en ontdekte na lang onderzoek van zijn computerbestanden dat er enkele woorden in het artikel verplaatst, weggelaten en toegevoegd waren, dat er dus een klein verschil was tussen de uiteindelijk gedrukte tekst en het ontwerp dat men terugvond op zijn computer. Dat was uiteraard ook niet mijn doen en het belang ervan ontgaat ieder, vermoed ik. Maar het bleek voldoende reden voor de Belgische minister van justitie om aan het Europees Parlement de opheffing van mijn parlementaire onschendbaarheid te vragen, want ik was toen de verantwoordelijke uitgever van zo'n 200 verschillende lokale bladen.

Een mens kan zich de vraag stellen of het gerecht niets anders te doen heeft? Ik dacht dat alleen in Brussel al een kleine 50.000 gerechtelijke dossiers op behandeling wachten? Maar deze keer is het natuurlijk niet de schuld van het gerecht zelf- wel van politici die destijds de voorzitter van het Vlaams Belang wilden treffen.

De vorige keer dat ik dit dossier voor de rechter stond was in maart 2011. De zaak werd toen uitgesteld tot morgen 21 november. Mijn advocaat acht de kans groot dat we morgen opnieuw een uitstel te slikken krijgen. We gaan dan stillekensaan naar 6 jaar nà de feiten. 't Is maar gelukkig dat ik geen échte crimineel ben, ik zou anders nogal lachen met het systeem in dit modelland...

09:42 Gepost door Frank Vanhecke in Proces Vanhecke | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-11-11

Binnenkort in alle boekhandels...

"Al bij al heb ik gelukkig geleefd - het bewogen leven van Marie-Rose Morel". Vierhonderd bladzijden, harde kaft, honderden nooit eerder gepubliceerde illustraties. Vanaf 29 november overal te koop.advert.png

23:52 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-11-11

Makis Voridis minister!

Makis3.jpgEen citaat uit de oude doos van deze blog, exact twee jaar geleden, 11 november 2009, naar aanleiding van een partijcongres nabij Versailles:

"En voor mij persoonlijk werd het vooral een weerzien met mijn goede kameraad Makis Voridis, parlementslid voor de LAOS-partij in Griekenland en recent zeer succesvol herverkozen. Makis Voridis was, toen we mekaar ruim twintig jaar geleden leerden kennen, jongerenvoorzitter van de rechtse EPEN-partij in Griekenland. Hij bouwde noodgedwongen een carrière uit buiten de politiek (in 2007 werd hij voor het eerst verkozen) maar we zijn altijd vrienden gebleven."

Makis1.jpgEen paar weken geleden belde Makis ons om nog eens af te spreken. We hadden mekaar sinds het overlijden van Marie-Rose niet meer gezien. En we legden vast: het eerste weekeinde van december, in Parijs bij onze gemeenschappelijke vrienden Carl en Isabelle Lang. Dat zal er nu allicht niet meer van komen. Hij zal wel andere zaken aan zijn hoofd hebben. Makis is zopas benoemd tot minister van transport in de Griekse overgangsregering. Er wacht hem een gigantisch moeilijke taak.

Voor wat het waard is: langs deze weg oprechte felicitaties en alle wensen van succes aan deze trouwe politieke kameraad. Een paar dagen geleden nog effende hij mee het pad voor mijn lidmaatschap van de EFD-fractie in het Europees Parlement. Hij is trouwens altijd een vriend van Vlaanderen geweest. En samen met zijn echtgenote Danaë ook een vriend van Marie-Rose.

19:54 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

10-11-11

Einde van Euro-rechtse samenwerking.

lepenanvers-61d13.jpgToen Karel Dillen in juni 1989 voor het eerst in het Europees Parlement werd verkozen, kwam de "Technische Fractie Europees Rechts" tot stand, een politieke samenwerking van de 10 verkozenen van het Franse Front National, 4 Duitsers van de Republikaner en uiteraard de ene Vlaming van het toenmalige Vlaams Blok. Het werd een "technische" fractie omdat de drie partijen naast een aantal gemeenschappelijke programmapunten ook heel wat meningsverschillen hadden. Na de verkiezingen van 1994 sneuvelde deze fractie (de Republikaner werden niet herverkozen en het werd reglementair steeds moeilijker gemaakt om een fractie te vormen) maar de verkozenen van Vlaams Belang bleven in het Europees Parlement tot heden nauw samenwerken met het Front National. In zo'n grote instelling geraakt men als individueel parlementslid immers snel ondergesneeuwd - met internationale samenwerking en taakverdeling lukt dat veel beter.

Door de jaren heen bouwden we ook steeds beter contacten uit met verkozenen van vooral de Oostenrijkse FPÖ en de Italiaanse Lega Nord, terwijl ook Roemeense, Bulgaarse en Hongaarse "rechtse" parlementsleden zich in een technische "Coördinatie" met ons verenigden. In realiteit echter verliep de samenwerking met de Oost-Europeanen bijzonder stroef. Nog afgezien van inhoudelijke politieke disputen blijken er toch ook wel grote cultuurverschillen te bestaan - en dan druk ik me heel zacht en vriendelijk uit.

Enkele dagen geleden besliste Bruno Gollnisch (Europarlementslid van het Front National en voorzitter van de Coördinatie) dan ook om de structuur formeel op te heffen "Ik ben wel verplicht te besluiten dat onze politieke partijen elk hun eigen pad bewandelen zonder gemeenschappelijke politieke wil uit te dragen." Dat zal de goede menselijke contacten die we met elkaar hebben niet veranderen, maar het toont nogmaals aan dat we inzake Europese samenwerking van politiek-niet-correcte, identitaire partijen nog niet ver staan. Het is merkwaardig dat politici die in eigen land taboebrekers zijn omzeggens beven bij de gedachte dat zij door de politieke gedachtenpolitie elders in Europa zouden kunnen verdacht worden van samenwerking met àndere taboebrekers. Ik zou een lijstje kunnen maken van parlementsleden die mij in privé gesprekken best wel een behoorlijke mens vinden, maar die me publiek niet eens durven begroeten - mocht het niet intriest zijn, mocht het niet over de toekomst van ons continent gaan, we zouden ermee lachen.

Einde van de rechtse Coördinatie dus. De komende dagen bekijken we andere wegen van werking en samenwerking het Europees Parlement. Er dienen zich altijd nieuwe kansen en mogelijkheden aan.

(Foto, Karel Dillen met Jean-Marie Le Pen.) 

14:36 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-11-11

8 november

vb foto's 069.jpgVandaag een jaar geleden belde An-Marie Morel me hier op kantoor in Brussel met de vraag onmiddellijk naar Schoten te komen. Marie-Rose was bij het afhalen van de kinderen aan school onwel geworden. 's Avonds werden bij een hersenscan drie tumoren ontdekt, niet meer opereerbaar, nauwelijks behandelbaar. Enkele dagen later vertrokken we toch nog een week samen op reis. Daarna zou alles zeer snel gaan.

Enkele minuten geleden wisselden Koen Dillen en ikzelf de laatste mails uit met De Standaard-WPG-uitgeverij. Vanaf vandaag is onze biografie van Marie-Rose definitief in druk. Ze verschijnt eind deze maand onder de titel "Al bij al heb ik gelukkig geleefd - het bewogen leven van Marie-Rose Morel". Het wordt ook wat de vorm betreft (400 bladzijden, zeer talrijke illustraties, harde kaft) een hele mooie uitgave, de hommage die Marie-Rose verdient.

De voorbije weken zijn min of meer al onze vrije ogenblikken naar dit boek gegaan. Vanaf nu is er weer wat tijd, ook voor deze bescheiden blog. Er is trouwens wel wat nieuws, ook uit het Europees Parlement. Vanaf morgen meer.

PS De foto toont Marie-Rose op 8 december 2008, bij een protestactie tegen het onverdoofd ritueel slachten van dieren.

15:33 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-10-11

Andere zorgen...

Vorige woensdag 5 oktober waren we met velen in de "lokettenzaal" van het Vlaams Parlement te gast voor een bijeenkomst van de Vlaamse Liga tegen Kanker. De VLK reikte er in totaal bijna anderhalf miljoen euro beurzen uit aan Vlaamse wetenschappers die met fundamenteel kankeronderzoek bezig zijn en daarnaast ook aan projecten om de nevenwerkingen van kankerbehandelingen voor patiënten draaglijker te maken. Een zeer nederige proficiat trouwens aan die jonge wetenschappers die ik heel erg bewonder.

AAAAMorelAM.jpgEr was ook een panelgesprek met politici-kankerpatiënten en een herdenking van Erika Thijs en Marie-Rose Morel. Ann-Marie-Morel kreeg in een panelgesprek van interviewer Jan Van Rompaey ruim de tijd om heel aandoenlijk over haar overleden zus te spreken.

Dat zijn van die - te - zeldzame momenten dat politieke tegenstellingen, of zelfs vijandschappen, vervagen en we even allemaal mensen onder mekaar zijn. Ik vond bijvoorbeeld de getuigenis van de Brusselse SPa'ster, ook kankerpatiënte, Elke Roex heel indrukwekkend en aangrijpend. En wie had ooit gedacht dat ik nog eens met prinses Astrid en parlementsvoorzitter Jan Peumans zou staan keuvelen over Marie-Rose ?

Elk jaar krijgen tienduizenden Vlamingen de vreselijke kanker-diagnose. Voor mij is met de lijdensweg van Marie-Rose een wereld open gegaan die ik niet kende. Een wereld van strijd en van van afzien, maar gelukkig ook van hoop en moed en liefde en echte medemenselijkheid. Een week geleden was ik met mijn oudste broer terug in de kankerafdeling van Gasthuisberg Leuven, waar ik van januari tot augustus 2009 zo dikwijls met Roos was. De consultatieruimtes zitten nog steeds overvol, ieder heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen gevecht, heel dikwijls zijn eigen verdriet. Een vrouw sprak me aan: "Ik heb de boeken van Marie-Rose. Ben zelf voor de derde keer hervallen, pas een chemokuur achter de rug. Ik heb niemand meer. Gelukkig komen mijn buren me ophalen, hoe zou ik anders thuis geraken?" Ja, dat zijn wel andere zorgen dan die van het gemiddelde parlementslid.

 

 

 

22:12 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-09-11

Voorzitter FDW? Enkele beschouwingen.

Karel en Frank.jpgFilip Dewinter zou dus binnen afzienbare tijd afstand doen van het voorzitterschap van de VB-fractie in het Vlaams Parlement. Hij zou zich volop willen wijden aan de campagne voor de komende  lokale verkiezingen in Antwerpen en zou daarna het partijvoorzitterschap ambiëren. Tot daar wat we vorige week in de pers konden lezen.

Enkele beschouwingen en een beredeneerde voorspelling:

1. Op dit ogenblik zijn de fractievoorzitters van Kamer, Senaat, Vlaams parlement én de partijvoorzitter allemaal actieve (de één al meer dan de andere Lachen) leden van de Antwerpse VB-gemeenteraadsfractie. Dat illustreert wel bijna grappig de complete machtsgreep van FDW op de hele partij, maar het is ook niet meer dan dat: een illustratie. Mocht pakweg Bart Laeremans fractieleider in de Senaat zijn in plaats van Anke van Dermeersch zou de complete almacht van FDW daarom niet kleiner worden. FDW weet trouwens zelf ook wel dat Bart Laeremans veel bekwamer is voor die post, en dat zijn kandidate Anke ook daar politiek verder onbetekenend zal zijn, maar dat interesseert hem niet. We hebben dat eens meegemaakt toen Marijke Dillen absoluut naast alle andere posten ook nog eens nationaal ondervoorzitster van de partij moest worden. Who cares dat die mensen er politiek niets mee aanvangen? Wat telt is dat iedereen binnen en buiten de partij opnieuw ziet dat FDW, en hij alleen, baas is.

2. Het is voorzitter Bruno Valkeniers die de hele partij aan FDW gegeven heeft. Het fragiel evenwicht dat er tot medio 2009 was, met een FDW die een grote en vooraanstaande rol speelde maar die minstens nog moest rekening houden met een partijbestuur en diensten die hem niet ondergeschikt waren, is door Bruno Valkeniers systematisch afgebroken. Op elk cruciaal moment koos Valkeniers de kant van FDW: bij de liquidatie eind 2009 van de "opposanten" uit het Partijbestuur, bij de schandalige benoeming van de leden van de Raad van bestuur van de VRT, bij de verdeling van diensten en personeel, bij het buitengooien van de Belfortploeg, het zijn maar enkele voorbeelden uit een lange rij. Valkeniers zal dus niet "afgeslacht" worden, want hij heeft uitgevoerd wat FDW van hem vroeg. Na 2012 zal hij parlementslid mogen blijven.

3. Het ontslag van FDW als fractieleider in het Vlaams Parlement heeft geen enkele politieke betekenis. Hij wordt daar zonder twijfel opgevolgd door Joris Van Hauthem, overigens een zeer bekwame politicus die ik ook als mens zeer waardeer. Maar Joris zal om diverse redenen binnen de fractie niets te zeggen hebben, hij weet dat trouwens zelf - daar zetelen nu omzeggens énkel nog FDW-boys, mensen die hun verkiezing of hoop op herverkiezing aan hem te danken hebben. FDW (fractievoorzitter) en Joris van Hauthem (6de ondervoorzitter van het Vlaams Parlement) verwisselen dus van post. (In een ander scenario zou de switch ook met Marijke Dillen - 2de ondervoorzitter- kunnen gebeuren, maar de zittingen van het Vlaams Parlement zijn in tegenstelling tot die van de Senaat gemediatiseerd en daar is zij niet bijzonder voor geschikt.) Dat maakt geen materieel verschil qua parlementair inkomen maar geeft FDW naar de buitenwereld de handen vrij om de gooi naar het partijvoorzitterschap te doen. Dat is trouwens een fluitje van een cent: Valkeniers heeft bijna alle mensen die kritisch tegenover FDW stonden uit het partijbestuur gelikwideerd. Tenzij FDW het leuk vindt om voor de galerij een nep-concurrent te creëren zal hij de unanieme kandidaat van het PB zijn.

4. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 wordt Valkeniers als partijvoorzitter opgevolgd door FDW. Hij heeft dan eindelijk ook de complete controle op de 11 miljoen euro in de VB-kas. In 2014 wordt FDW Europees Parlementslid en laat hij één van zijn dochters verkiezen tot Vlaams Parlementslid, "want de naam Dewinter moet toch op de lijst staan!". Het Vlaams Belang is de partij van één man geworden en dat kan niet anders dan slecht aflopen. Die man laat regelmatig optekenen dat hij "de weg vrijmaakt voor een nieuwe generatie", maar zodra er iemand zou komen met een eigen mening laat hij die door zijn luitenanten afslachten. En die partij roept luid om Vlaams-nationale eenheid en samenwerking terwijl ze in eigen rangen een likwidatie- en uitsluitpolitiek doorvoerde met een brutaliteit die maar zelden eerder werd gezien.

5. Het Vlaams Belang blijft echter een belangrijke electorale factor want de immigratie- en criminaliteitsproblemen blijven onaanvaardbare proporties aannemen en het beleid blijft laks. Zelfs kiezers die beseffen dat het "nieuwe" Vlaams Belang eerder het speelgoed van één man werd dan een partij die wil wegen op het beleid, hebben voorlopig geen andere keuze - tenzij de N-VA zich ook op dat gebied de komende maanden duidelijker zal profileren.

En mij stemt dit allemaal erg droevig. Maar ik blijf zeggen dat wie zwijgt medeplichtig is. En dat het doel niet alle middelen heiligt want dat sommige middelen het doel besmeuren. (Foto: Juni 1994, Karel Dillen feliciteert mij met mijn verkiezing tot Europees Parlementslid - twee jaar later zou hij me zijn opvolger aan het hoofd van het toenmalige Vlaams Blok maken. Hij was een idealist en een edele man en ik ben trots op het vertrouwen dat in mij had.)


 

07:25 Gepost door Frank Vanhecke in Vlaamsnationale politiek | Permalink | Commentaren (31) |  Facebook |

11-09-11

Nogmaals, een vleugje Roos...

AAA.jpgUit het dagboek van Marie-Rose, 20 mei 2009:

"Oké, het was een rotdag. Tot deze ochtend heb ik chemo gehad. Dan om negen uur bestraling en na de middag nog een keer. Maar ondanks alles scheen de zon door de wolken. En die zon kwam van het Biancacentrum in Gasthuisberg, een idyllisch plekje in de buik van het ziekenhuis waar je even kunt vergeten dat je patiënt bent. Genoten heb ik van de heerlijke massage en gelaatsverzorging. Zodra de warme olie en de vaardige handen mijn rug en schouders aanraakten voelde ik het weeë gevoel in mijn maag wegtrekken. Heerlijk! Je kunt je afvragen of het aanbieden van relaxmassages en schoonheidsverzorgingen tot het takenpakket van een ziekenhuis behoort? Ik zeg volmondig ja! Even weg uit de ziekenhuissfeer met de ziekenhuismuren, de ziekenhuiskleuren en de ziekenhuisgeuren, en wegdromen op de magische klanken van Enya. Even vergeten dat we ziek zijn. Wanneer dit alles dan nog gefinancierd wordt door sponsoring is het toch helemaal prachtig. Een initiatief dat navolging verdient."

 

Het Laatste Nieuws 20110728 welzijnscentrum A touch of Rose.jpg-for-web-small.jpgEn nu is het dus zover. Volgende week gaat in Bornem een stuk van die droom van Roos in vervulling en opent het Psychosociaal Oncologisch Welzijnscentrum "A Touch of Rose" de deuren. Woensdagavond is er de officiële opening, donderdag (Dag tegen kanker) is opendeurdag en zondag is er de benefietvoorstelling van het aangrijpende toneelstuk "Wintertulpen".

U leest er alles over op www.atouchofrose.be - zie bij "aktiviteiten".

Enkele dagen geleden mocht dr. Ann-Marie Morel het initiatief toelichten bij de regionale TV Oost-Vlaanderen. U vindt de link hier:

www.tvoost.be/nl/programmas/studio-tv-oost/

Het interview start ongeveer bij minuut 24 van de aflevering van 8/9/2011.

En alvast tot zondag bij "Wintertulpen", 14u CC Ter Dilft in Bornem, kaarten 12 euro ten voordele van "A touch of Rose".

 

19:51 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-09-11

Een paard op het balkon van de 3de verdieping...

paard22.jpgIn een recente uitgave van "Commission en direct", een meestal oersaai intern weekblad van de Europese Commissie, verscheen onlangs een lange lezersreactie die ik hieronder graag uit het Engels vertaal. Of hoe de onzin van de politieke correctheid soms uit heel onverwachte hoek een knauw krijgt...

"... We moeten een einde stellen aan de discriminatie van Roma... OK, maar hoe? Wanneer U stelt dat de Europese Lidstaten hen toegang tot onderwijs moeten verlenen kan ik als Bulgaarse enkel maar bevestigen dat die toegang hen NIET geweigerd wordt. Integendeel zelfs. Mijn moeder is lerares en moet letterlijk de ouders van Roma-kinderen gaan opzoeken en overtuigen hun kinderen naar school te sturen in plaats van ze op 15-jarige leeftijd uit te huwelijken. Voor de Roma heeft onderwijs blijkbaar weinig waarde, gedeeltelijk omwille van cultuurverschillen. Dus weet ik echt niet wat we nog meer kunnen doen- tenzij U zou suggereren dat we geweld zouden gebruiken om hun kinderen in de scholen te houden? Wanneer Roma nieuwe woningen worden aangeboden zijn die na een jaar onleefbaar geworden. Men doet zijn behoefte op de vloer, houten ramen worden afgebroken en als brandhout gebruikt, of men stalt zomaar een paard op het balkon van een derde verdieping. En denk niet dat het enkel om armoede gaat, dat bewijzen de talrijke satellietschotels van deze flats. Een aantal zaken zijn compleet onbegrijpelijk voor mensen met normaal gezond verstand. Met deze commentaar wil ik helemaal niet denigrerend zijn over Roma en al evenmin zeggen dat de staat helemaal geen verantwoordelijkheid moet opnemen. Ik wil enkel erop wijzen dat de situatie zeer complex is en dat het niet steeds een kwestie is van discriminatie of van geweigerde toegang tot sociale dienstverlening. Misschien moeten we eerst meer leren over de cultuur en de waarden van de Roma - in het bijzonder dan over die waarden die onmogelijk geintegreerd kunnen worden in het Europa van de 21ste eeuw en waar de Roma eerst zelf zullen moeten komaf mee maken ."

De historie met het paard op het balkon van de derde verdieping zal wel niet elke dag overal voorkomen - maar deze reactie is al bij al niet meer eenzijdig dan de politiek correcte verhalen over de  Roma die we in de Europese instellingen dag-in-dag-uit ondergaan. Ik wou ze U dus niet onthouden - ook niet omdat ik de indruk heb dat ik al voor véél minder dan dit een klacht van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding aan mijn broek gehad heb Knipogen.

16:44 Gepost door Frank Vanhecke in Europa | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

26-08-11

Marie-Rose 39...

34.jpgVandaag zou Marie-Rose 39 jaar geworden zijn. Bij onze trouwfoto in de leefkamer van haar Wouwersnestje staan nu al vele kaarten en berichten van mensen die haar dus nog niet vergeten zijn. En dan moet de post van vandaag nog komen. Ik weet dat er veel verdriet in de wereld is en dat elke dag mensen afscheid moeten nemen van geliefden - maar ik geef ook toe dat het mij troost dat Marie-Rose niet enkel in mijn hart nog leeft.

Samen met Koen Dillen en andere vrienden hebben we de voorbije weken hard gewerkt aan de aan Roos gewijde biografie die in het najaar verschijnt. Ik denk dat het iets héél mooi wordt. En eerder al, half september, opent in Bornem het oncologisch welzijnscentrum "A touch of Rose" - goed dat zus Ann-Marie aantoont dat we niet enkel met ons eigen verdriet bezig zijn maar ook graag helpen iets concreet te verwezenlijken voor andere kankerpatiënten. Niet enkel de opbrengst van haar twee eerste boeken maar ook de integrale opbrengst van haar binnenkort in boekvorm uitgegeven kinderverhaal "Alexander, Marnix en de Burgerwolf" (eerder in 27 wekelijkse afleveringen verschenen in "Dag Allemaal") gaat naar het goede doel.

Vanaf maandag starten terug de normale werkzaamheden van het Europees parlement - dan hernemen we ook deze blog op een meer regelmatige basis. Dank voor uw vriendschap en uw trouw.

11:04 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

20-08-11

Zondag IJzerwake

Ijzerwake affiche.jpgMorgen gaat in het Westvlaamse Steenstrate reeds voor de tiende keer de IJzerwake door, een hele mooie Vlaamse manifestatie die de herdenking van de soldaten van het Ijzerfront koppelt aan actuele Vlaams-nationale eisen.

In die tien jaren heb ik zelf maar één IJzerwake gemist, wegens een verblijf in het buitenland. Marie-Rose Morel anderzijds was sinds 2004 een overtuigde deelneemster aan deze manifestatie van Vlaamse trouw.

Morgen heb ik ook een bijzondere reden om er te zijn. Zoals elk jaar wordt er bij de bloemenhulde even stilgestaan bij een aantal figuren uit de Vlaamse beweging, en vooral bij mensen die ons het voorbije jaar ontvallen zijn. Dit jaar worden dat Frans Kusters (gesneuvelde soldaat van het IJzerfront), Filip De Pillecyn, Pater Karel Van Isacker, Rudi Van der Paal, Ivan Mertens en ten slotte ook mijn lieve echtgenote Marie-Rose Morel.

IJzerwake.jpgHet is een publiek geheimpje dat enkele slecht geïnspireerden vergeefs poogden om Marie-Rose uit dit lijstje te schrappen. Misschien vinden die mensen morgen de tijd om er even aan te denken dat het toch ook tot onze zo bedreigde Europese cultuur behoort om afgunst en haat niet over de grens van de dood te tillen. (Foto: Marie-Rose, herstellende van haar eerste kankerbehandeling, op de Ijzerwake in augustus 2009.)

Wat mij betreft, ik schaar me graag achter de woorden van IJzerwake-regisseur Gino Smits: "Morgen wij iedereen vragen de politieke meningsverschillen in en over partijgrenzen heen voor één dag thuis te laten en als één man rond de leeuwenvlag te staan".

De manifestatie start morgen om 11u vlakbij het monument voor de gesneuvelde gebroeders Van Raemdonck, te Steenstrate, langs de baan Zuidschote-Ieper. Wie de manifestatie samen met de vrienden van de Belfortploeg wil meemaken kan verzamelen omstreeks 10u à 10u30 aan het café bij de brug over het kanaal, vlakbij het jaagpad naar de weide. Wie van de parking op de weide gebruik maakt kan ons gerust ook later vervoegen, in alle rust en Vlaamse eensgezindheid.


13:06 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-08-11

Een vleugje Roos...

Binnenkort opent in Bornem een heus welzijnscentrum voor kankerpatiënten, niet toevallig onder de naam "A touch of Rose". Initiatiefneemster Dr. Ann-Marie Morel realiseert daarmee een wens van haar zus Marie-Rose.

Sinds vandaag is de webstek van het nieuwe centrum bereikbaar, heel warm aan bevolen:

www.atouchofrose.be

affiche_wintertulpen.jpgHet is de bedoeling dat kankerpatiënten bij "a touch of rose" gratis geholpen worden. Dat kan natuurlijk enkel door de vrijwillige inzet van artsen en verplegend personeel - maar daarnaast zijn er ook veel middelen nodig om de logistiek van het centrum op te starten en draaiende te houden. De opbrengst van Marie-Rose's boeken alleen volstaat uiteraard niet. Daarom plant het centrum op zondag 18 september e.k. een benefiet-opvoering van de monoloog "Wintertulpen" door Marleen Merckx. Ik hoop dat vele vrienden die Marie-Rose nog niet vergeten zijn - en die iets héél moois willen steunen - er die dag zullen zijn.

Concreet: Zondag 18 september 2011, Cultureel Centrum Ter Dilft in Bornem, start 14u. Kaarten aan 12 euro in voorverkoop aan de receptiebalies van de Sint-Jozefsklinieken in Bornem en Willebroek. (Of U doet op mij een beroep voor kaarten, dat kan ook.)

13:27 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

20-07-11

Vakantie

Neen, geen commentaar meer bij Vlaams Belang. Ik denk trouwens dat ook de commentaarschrijvers bij de vorige blogpost er best mee ophouden, al censureer ik niemand. Alles is al gezegd en nu is het best dat ieder zijn eigen gang gaat, wat mij betreft met rotsvaste overtuiging maar zonder haat - enkel een beetje mild misprijzen voor deze of gene, maar ook dat hou ik voor mezelf. Voor wie er mocht aan twijfelen: ik ben de voorbije weken gevraagd door zowat àlle kranten en nieuwsuitzendingen, en ik heb steevast elke aanbieding voor interview vriendelijk maar beslist geweigerd.

binnenhof_37.jpgDe komende dagen geniet ik van een korte vakantie in de Aveyron, een interessante streek pakweg ten noorden van de lijn Toulouse-Nîmes. Vlamingen baten daar "La ferme du Roc" uit, een heel mooie en betaalbare B&B. (www.lafermeduroc.fr). Ik ga er samen met Koen Dillen een week hard werken aan "Al bij al heb ik gelukkig geleefd", de biografie van Marie-Rose die rond november verschijnt bij De Standaard Uitgeverij. Einde juli willen we een eerste, ruwe versie klaar hebben. Dat gaat nu voor alles, en dus moet deze blog weeral wat wijken, ik weet het.

Langs deze weg ook een hartelijk dank aan de vele, vele mensen die mij en de familie Morel de voorbije weken een hart onder de riem staken. Ik vraag me meer dan eens af waar in Godsnaam ik deze steun en vriendschap verdiend heb. Tot binnenkort.

14:08 Gepost door Frank Vanhecke in Allerlei | Permalink | Commentaren (36) |  Facebook |

06-07-11

Vlaams Belang

De voorbije dagen en weken heb ik bewust niet gereageerd op de diverse nieuwe luikjes van het "teloorgang van het Vlaams Belang" verhaal. Het is waar dat ik al lang eigenlijk met minstens één voet buiten de partij sta, en dan is het eigenlijk een beetje onkies om me te blijven bemoeien van de gang van zaken.

Voor alle duidelijkheid: ik sta met één been buiten de partij, maar ik verloochen niets van mijn politieke ideeën. Ik blijf een consequente, rechtse  Vlaams-nationalist. Indien ik mij op de zijlijn bevind, is dat deels omdat men mij daar gezet heeft en deels omdat ik mijzelf daar zet omdat ik het niet eens kan zijn met de gang van zaken. Ik beschouw de recente politieke evolutie van mijn partij - gesymboliseerd door het politiek uitschakelen van Marie-Rose Morel, het misprijzend buitenwerken van Karim Van Overmeire en Bruno Stevenheydens, het onaanvaardbare ontslag van de Gentse dissidenten en last but not least het gedegouteerd opstappen van mijn vriend Koen Dillen - als dramatisch. "C'est pire qu'un crime, c'est une faute." (Fouché)

Enkele weken geleden maakte ik een uitzondering op mijn stilzwijgen door op te treden als "advocaat" van de Belfortploeg, toen die mensen voor een tuchtrechtbank van de partij moesten komen. Ik deed dat uit loyauteit en dankbaarheid tegenover de betrokkenen, mensen met ongetwijfeld gebreken zoals iedereen, maar mensen waar ik politiek mijn hand voor in het vuur steek en waarvan ik kan getuigen dat ze qua verdiensten en inzet torenhoog uitsteken boven àlle leden van de tuchtrechtbank samen, en trouwens ook boven bijna àlle leden van het Partijbestuur. Wat men de Belfortploeg verwijt is trouwens maar klein bier in vergelijking met de politieke schade die het huidige Partijbestuur aanricht: door de systematische "kaltstellung" van ieder die niet naar de pijpen van de Antwerpse gemeenteraadsfractie danst.

Bij die uitschakeling van andersdenkenden worden dikwijls middelen ingezet die zonder meer politiek en menselijk onaanvaardbaar zijn - vooral door mensen die naar de buitenwereld steeds het "schouder aan schouder" prediken, maar ondertussen de handlangers uitsturen om het vuile werk te doen.

Ik heb dat trouwens zelf ook ondervonden, herinner me nog al te goed de valse mails (compleet met Hitlergroet!) die vanuit de Antwerpse kringen aan de pers werden aangeboden - één van de betrokkenen werd inmiddels door het Partijbestuur voor zijn judaswerk beloond met een schitterend bestuursmandaat. Ik herinner me ook nog hoe twee Antwerpse Vlaamse Parlementsleden in 2009 werden uitgestuurd om overal, zelfs tegenover wetstraatjournalisten, de boodschap te verkondigen dat Marie-Rose helemaal niet ernstig ziek was en zich maar wat aanstelde om stemmen te vergaren. Ik herinner me de pré-campagne voor de recentste Europese verkiezingen waar we in heel het land enthousiaste meetings konden houden - behalve in Antwerpen waar een strikte "no go area" was uitgeroepen. Ik herinner me de karaktermoord-stukken van Bart Brinckman in De Standaard, zoals iedereen in het perswereldje weet rechtstreekse weergaves van de tafelgesprekken van een Antwerpse coryfee...

Maar om tot de grond van de zaak te komen: De Belfortploeg werd dus uit de partij gezet, officieel omwille van het in de pers uitdragen van interne meningsverschillen. Gisteren werd echter ontegensprekelijk bekend (via de linkse site www.apache.be , een stuk van de al even linkse journalist Tom Cochez) dat de voorzitter van het Vlaams Belang zo zijn eigen kanalen heeft om in de bevriende pers af te rekenen met dissidenten. Zijn - op partijkosten méér dan vorstelijk betaalde - muze Johan Sanctorum wordt ingezet om (weliswaar onder schuilnaam) in 't Pallieterke de lof te bezingen van Bruno Valkeniers en te spuwen op de Marie-Rose Morel's, de Frank Vanhecke's, de Francis Van den Eynde's... van deze wereld.

Wat mij betreft, ik heb er mijn buik van vol. Ik weet uit goede bron dat de Antwerpse gemeenteraadsfractie niets liever vraagt dan me te zien vertrekken uit de partij. Tot nu toe gunde ik ze dat niet, er zijn aan de basis nog teveel mensen die ik respecteer (en er zijn trouwens aan die basis ook nog veel mensen die mij kennen en respecteren). Bovendien is het minstens evenveel mijn partij als de hunne.

Maar er komt een dag dat teveel effectief teveel wordt.

Het lijkt mij zonneklaar dat de regels die golden voor de uitsluiting van de Belfortploeg nu ook moeten toegepast worden op Johan Sanctorum, en vooral op zijn opdrachtgevers, minstens de partijvoorzitter, misschien het partijbestuur - met als zeer verzwarende omstandigheid dat er zeer grote bedragen partijgeld werden in geïnvesteerd. Komt er eerstdaags een tuchtcommissie? Of geldt voor Antwerpse gemeenteraadsleden niet wat voor Gentse gemeenteraadsleden geldt? Mag een vorstelijk betaalde partijmedewerker verklaren dat hij trouwens ook voor de N-VA schrijft en tegelijk partijgenoten aan  de schandpaal nagelen?

Wat mij betreft, ik verwacht tegen 11 juli - allicht tegen beter weten in - een klaar en duidelijk signaal. Bijvoorbeeld en om te beginnen excuses aan de Gentse dissidenten en de herintegratie van de Belfortploeg in de partij. Het is nu genoeg geweest. De almacht van Antwerpen op heel de partij is een slechte zaak. Want ik zou gerust kunnen leven met dit kleine incident, mocht dat niet het zoveelste in een lange, lange rij zijn, mocht inmiddels de politieke relevantie van mijn partij niet gedecimeerd zijn door mensen die niet met het partijbelang en met ons ideeëngoed maar vooral  met hun eigen macht en navel bezig zijn.

Indien dat signaal er niet komt geef ik principieel mijn lidmaatschap en dan uiteraard ook mijn erevoorzitterschap terug. Ik neem aan dat ook daarop hier en daar champagne zal geschonken worden - het weze maar zo. Ik ben overigens niet van plan mijn ontslag in de media nog verder toe te lichten, er zijn al wonden genoeg geslagen.

Eén zaak kan niemand mij afnemen: ik was zeven jaar lang de nauwste medewerker en vertrouweling van Karel Dillen - hij was het die mij daarna tot zijn opvolger benoemde en voor 12 jaar voorzitter maakte van een partij die radicaal maar edel was, onbuigzaam maar hoffelijk. Met die partij hebben we geschiedenis geschreven: wij hebben de immigratie- en criminaliteitsproblemen uit de taboesfeer gehaald, wij hebben als énigen de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte gelanceerd. Dat hebben we enkel gekund door de onbaatzuchtige inzet van tienduizenden idealisten in heel Vlaanderen. Aan die mensen betuig ik bij deze mijn oprechte dankbaarheid - en mijn onwrikbare trouw aan alles waar wij samen voor gestreden hebben.

 

 

16:17 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (61) |  Facebook |

28-06-11

Vaarwel Daan

Daan.jpgIn mijn blogstukje van 8 juni verwees ik naar www.groeienvoorbeginners.be,  de blog van de jonge kankerpatiënt Daan Buckinx die toen in een Keulens ziekenhuis nog tegen kanker vocht. Wie vandaag die webstek bezoekt, ziet als eerste zin zijn post van 3 juni: "Het zal wel duidelijk zijn, maar ik leef nog Lachen".

Alleen, Daan leeft niet meer want hij is vorige zaterdag overleden, 29 jaar jong. In mijn krant verscheen daarover gisteren een heel mooi stuk. Een van de laatste dingen die hij zegde was "Ik heb een heel gelukkig leven gehad, ik ben dankbaar voor alles" - bijna woordelijk ook het laatste wat Marie-Rose ons op haar sterfbed liet optekenen voor haar nawoord bij "Geloof, Hoop en Liefde".

Daan Buckinx en Marie-Rose hadden een paar keer met mekaar gemaild, kankerpatiënten onder mekaar. Daan had zelfs het werkwoord "morellen" uitgevonden, een soort synoniem voor hun beider altijd vrolijk, nooit gebroken, altijd moedig vechten tegen het kankerbeest. Drie weken geleden, op 7 juni, stuurde hij me nog een mail om te zeggen dat hij geweend had om de dood van Marie-Rose, en dat hij "hoopte dat hij me ooit een knuffel kon geven". Vandaag is het onze beurt om te wenen en om zijn familie en vrienden ons heel oprecht en intens medeleven aan te bieden. Vaarwel Daan, we zijn je dankbaar.

 



11:12 Gepost door Frank Vanhecke in Marie-Rose Morel | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

09-06-11

"Vergeten" Sovjet-misdaden, 70 jaar later

goelagssw_athmb.jpgGisteren in het Europees Parlement een korte maar ontroerende plechtigheid meegemaakt ter nagedachtenis van de slachtoffers van een "vergeten" misdaad tegen de mensheid: de Soviet-zuiveringsacties van 70 jaar geleden in de bezette Baltische staten Estland, Letland en Litouwen. Een initiatief van enkele collega's uit die Baltische landen dat trouwens maar weinig andere parlementsleden kon bekoren - er was dan ook geen receptie aan verbonden...

In mei en juni 1941, nog in vredestijd in die regio, werden ruim 50.000 Balten, meestal hele families, door de communisten opgepakt en in beestenwagens naar Siberië gestuurd. daar wachtten hen vreselijke ontberingen, hongersnood, onmenselijke dwangarbeid en executies. Hun misdaad? Ze waren voor de Sovjet-bezetting landeigenaar of zelfstandige, legerofficier of politieman geweest, of lid van een àndere partij of organisatie dan de communistische. Van de 50.000 in mei en juni gedeporteerden kwam een grote meerderheid nooit terug, alle bezittingen waren trouwens in beslag genomen en zelfs hun families bleven paria's. Onder de communistische dictatuur - tot 1991 - mocht over hun lot niet eens gesproken worden.

De Sovjet-Unie had de Baltische landen een jaar eerder, in juni 1940 bezet - na het Molotov-Ribbentrop-akkoord met Nazi-Duitsland. De martelgang van die kleine volkeren interesseerde toen blijkbaar niemand; net zo min als de vreselijke uithongering van Oekraïne enkele jaren eerder. De communisten hadden, tot heel recent trouwens, sterke bondgenoten in het Westen, zeker in de media. Een "Holocaust"-TV-reeks over de communistische misdaden kwam er tot op heden niet.

Op dinsdag 21 juni om 18u gaat ook in het Europees Parlement te Brussel een gelijkaardige herdenkingsplechtigheid door, met een tentoonstelling en een boekvoorstelling. Wie geïnteresseerd is geeft maar een seintje.

 

13:47 Gepost door Frank Vanhecke in Actualiteit, Europa | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende